« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور »
‫«بــــــلــــــوند»
‫[لس‌آنجلس - سال 1933]
‫مامانی یه سورپرایز برات داره!
‫سورپرایز؟
‫سورپرایز تولد...
‫نورما جین، ببین!
‫این آقاهه پدرته.
‫پدرم؟
‫این آقاهه پدرمه؟
‫اره دیگه ببین، بابات.
‫اسم‌ش هم خیلی قشنگه.
‫و البته خیلی مهم.
‫اما نمی‌تونم اسمش رو به زبان بیارم.
‫نـه!
‫نباید با انگشت کثیف به عکس‌ش دست بزنی.
‫تا اثر انگشتت نمونه ‫و کسی نفهمه.
‫هیچکس نباید بفهمه که حتی این ‫عکس رو بهت نشون دادم.
‫می‌بینی؟ ما هردومون سختی‌های ‫زیادی توی زندگی‌مون کشیدیم.
‫وقتی به‌دنیا اومدی، پدرت در کنارت نبود.
‫خیلی از ما فاصله داره، حتی الان! ‫خیلی نگرانشم.
اما قلب‌هامون بهم وصله و با هم یکی هستیم.
‫زن و شوهریم.
البته خب یعنی رسماً که نه.
‫اما خب کجاست؟
‫وای. دست‌هام دارن می‌لرزن.
شایدم این اتاق داره می‌لرزه؟
‫توی کالیفورنیا والا آدم نمی‌تونه ‫حتی به خودش هم اعتماد کنه!
‫خوشمزه به‌نظر می‌رسه، نه؟
‫حواست باشه آب‌دهنت نریزه روی روتختی.
‫نورما جین یادت میاد؟ قبلاً اینجا می‌خوابیدی.
‫توی این کشو! یادت میاد؟
‫اره تو!
‫اره نورما جین! دقیقاً توی همین ‫کـشو می‌گرفتی می‌خوابیدی.
‫اینقدر دست‌مون تنگ بود که اینجا جای خوابت بود.
‫اما همین هم جواب بود، نه؟
‫ترجمه از «آیــــدا، نــهال و حــسین»
‫دوستت دارم، نورما جین.
‫و یه‌روز، از لس‌آنجلس برمی‌گردم و میام پیشت.
‫نورما جین؟ نورما جین؟
‫نورما جین عزیزم! بیدارشو.
‫بیدارشو!
‫یالا، بدو بریم.
‫- خوابم میاد. ‫- بیا بریم.
‫باشه.
‫اینقدر مثل کِش توی تونبون وول نخور.
‫مامان؟ اگه خونه آتیش بگیره چی؟ ببرم رو جا گذاشتم.
اسباب‌بازی به‌دردنخور.
‫نـرو جلو!
‫خدای من، خدای من.
‫خدای من، هیچی نمی‌بینم.
‫آهای، آهای، آهای، آهای، آهای.
‫هـی!
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫ما به یه ملک شخصی توی " لورال کنیون " دعوت شدیم.
‫مالک، یه عمـارت ضدِحریق داره. ‫من و دخترم اونجا جامون امنه.
‫نمی‌تونم اسم‌شون رو بگم، جناب سروان ‫اما همه‌تون می‌شناسیدش.
‫توی حرفه صنعت تاثیر به‌سزایی داره.
‫این خانم جوان هم دخترشونه.
‫این شهر به گوز بنده، هیچ‌چیز دوام نمیاره.
‫اما ما داریم می‌ریم دیگه.
‫خانم، لطفاً برید خونه.
‫دخترتون رو بخوابونید؛ دیر وقته. ‫باشه؟
‫خب جناب سروان راستش می‌خوام ‫جهنم رو از نزدیک ببینم.
‫ببینم چطوریه.
‫خانم، لطفاً دور بزنید و برید.
‫می‌تونیم حتی یکی رو بفرستیم همراه‌تون، ولی این یه دستوره!
‫اگه دور نزنید، مجبور می‌شم شما رو دستگیر کنم.
‫برای اینکه فقط داشتم ماشینم رو می‌روندم؟
‫ببخشید جناب سروان، لطفاً دستگیرم نکنید.
‫ای کاش می‌شد بهم شلیک کنی...
‫خانم ببین، برو خونه‌ات. باشه؟
‫شما مَست و کاملاً نئشه‌اید و هیچکس هم امشب ‫وقتی برای این داستان‌ها نداره.
‫و دارید حرفایی می‌زنید که ممکنه ‫براتون دردسرساز بشه.
‫یالا، برید.
‫مامان؟ بابا اینجا بوده؟
‫بابایی؟ تموم این مدت؟
‫پس چرا نیومد پیش ما؟
‫چی؟ چی؟
‫خیلی داغه.
‫نورما جین، برو توی وان.
‫دختر خوبی باش و برو توی وان.
‫- خیلی داغه. ‫- برو توی وان.
‫دخترخوب، دخترِخوب. آفرین.
‫چون فرزندش رو دوست داشت ‫و می‌خواست از شر غم و اندوه خلاص بشه.
چون اون بچه همون راز مخفی آشکار شده بود.
‫چون پدرِ بچه، آرزو می کرد این بچه اصلاً ‫به دنیا نمی‌اومد.
‫چون تمام پول‌هاش رو به پای اون ریخته بود، ‫اسکانس‌ها رو دور تا دور تخت پخش کرده بود.
‫چون بهش گفته بود که اصلاً دوستش نداره.
‫اون اشتباه متوجه شده بود،
‫چون قبل از حاملگی، به شدت دوستش داشت.
‫و اما بعدِ به دنیا اومدن بچه، اصلاً.
‫چون مَرد می‌خواست با زن ازدواج کنه و ‫زن از این بابت مطمئن بود.
‫چون...هیچکس نمی‌تونست یه بچه اینقدرِ منفور ‫رو دوست داشته باشه.
‫تقصیر توئه!
‫به‌خاطر تو رفت! تو رو نمی‌خواست.
‫کمک! کمک.
‫کمک. کمک کنید.
‫کمک، مامانم مریض شده.
‫- نورما جین؟ ‫- مامانم کمک نیاز داره.
‫کلایو، بیارش داخل. ‫یه حوله‌ای چیزی بده بهش.
‫بیا.
‫بیا نورما جین.
‫- مامانت چیزی‌ش شده؟ ‫- کمک نیاز داره.
‫کمک نیاز داره؟
‫خب نورما جین بیا داخل.
‫همینجا منتظر می‌مونیم، باشه؟
‫همینجا صبر می‌کنیم.
‫چیزی نیست، حالت خوبِ خوبه.
‫الان در امانی نورما جین.
‫الان دیگه مامانت حالش خوب شده ‫و می‌خواد تو رو ببینه نورما جین.
‫همه‌ش می‌گه می‌خواد تو رو ببینه.
‫دکتر گفت الان حالش خوبه و می‌تونه ‫تو رو ببینه.
‫بریم؟
‫کجاست؟
‫تو یه بیمارستانه تو نورواک.
‫الان...الان حالش بهتره؟
‫خب، اونقدری خوب هست که بتونی ببینیش.
‫عـمو کلایو ما رو با ماشین می‌بره اونجا،
‫منم وسایل‌هات رو جمع می‌کنم.
‫اصلاً نیازی نیست هیچ‌کاری کنی.
‫باشه.
‫[یتیم‌خانه لس‌آنجلس]
‫لطفاً من رو ببخش نورما جین.
‫الان هیچ‌جای دیگه‌ای نداری که بری.
‫مامانت هم مریضه.
‫دکترها گفتن خیلی حالش بده.
‫می‌خواست بهت صدمه بزنه!
نمی‌تونه برات مادری کنه.
‫منم نمی‌تونم برات مادری کنم.
‫اما من یتیم نیستم.
‫من مامان دارم، بابا دارم.
‫یتیم نیستم!
‫بابام قراره بیاد خونه پیشم، قول داده.
‫یالا نورما جین، دختر خوبی باش. ‫دختر خوبی باش.
‫نه!
‫نورما جین لطفاً. لطفاً اینطوری نکن.
‫- نه، من بچه یتیم نیستم. ‫- کافیه! اینطوری نکن.
‫اینطوری نکن! دختر خوبی باش.
‫من یتیم نیستم.
‫حداقل خیرسرت چمدون‌ها رو بیار کلایو!
‫بابام می‌خواد بیاد دنبالم، اون قول داده.
‫نه! کافیه.
‫بسه. دیگه گریه نکن.
‫♪ هر بچه‌ای یه بابایی نیاز داره... ♪
‫♪ تا سایه بالای سرش باشه. ♪
‫♪ هر بچه‌ای یه بابایی نیاز داره! ♪
‫♪ اما بابایی من کجاست؟ ♪
‫♪ غنی یا فقیر، اصلاً مهم نیست ♪
‫♪ اگه یه میلیون پول نداره، ♪ ‫♪ به نیم‌ میلیون هم راضی می‌شم ♪
‫♪ هر بچه‌ای یه بابایی نیاز داره! ♪
‫♪ می‌شه تو بابایی من باشی؟ ♪
‫شما کانون توجه‌اید...
‫کانونی از درخشش و توجه
‫خودتون رو توی این کانون تصور کنید.
‫هرجا که می‌رین، اون رو از خودتون جدا نمی‌کنید.
‫باید تصور کنید که دقیقاً درست بغلِ بدن واقعی شما،
‫شخصیت خیالی‌تون نشسته،
‫همون شخصیتی که توی ذهن‌تون زندگی می‌کنه.
‫♪ هر بچه‌ای یه بابایی نیاز داره! ♪
‫♪ با تار و پودهای نقره به‌روی موهاش... ♪
‫بابایی، مونده بودم چی بپوشم.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫مطمئنی؟
‫یعنی...واقعاً دودلم.
‫فقط برای قرارِ ساعت پنج‌ت دیر نکنی‌ها.
‫ممکن نیست دیرکنم، خدای من.
‫نورما جین نمی‌بینی؟
‫آینده توی مُشت‌هاته.
‫مرلین مونرو به دیدار آقای زی می‌ره...
‫تصورکن هرشب با این فکر به ‌خواب میری که...
‫صدها نفر عاشقِ تو هستن،
‫حسابی خاطرخواهت‌ان.
‫تو هم متعلق به‌ اونایی.
‫این به تنهایی خودش خیلی ارزشمنده.
‫" هرجا که می‌ری، اون رو از خودت جدا نکن "
‫" تو کانون توجه‌ای "
‫♪ هر بچه‌ای یه بابایی نیاز داره ♪ ‫♪ تا همیشه هواش رو داشته باشه. ♪
‫♪ هر بچه‌ای یه بابایی نیاز داره... ♪
‫♪ تا مثل کوه پشتش باشه. ♪
‫♪ اره! انگار وسطِ داستان شنل‌قرمزی و گرگ هستیم... ♪
‫♪ چون گرگ‌ها شدیداً گشنه‌ان... ♪
‫کافیه نخون!
‫متوجه نمی‌شم.
‫قبول شدید، شما انتخاب شدید اگه اسم‌تون ‫مرلین مونروـه!
‫بله خودمم.
‫اما متوجه نمی‌شم.
‫اون مرد رو می‌بینی؟ اون مکس فیبینه! تهیه‌کننده.
‫برو یه خودی نشون بده.
‫چرا همیشه شبیه خرگوش‌های غم‌زده‌ان؟
‫چون واقعاً همینطوره، تو برو خوشحال‌شون کن.
‫♪ هر بچه‌ای یه بابایی نیاز داره ♪
‫♪ تو بابایی‌ام می‌شی؟ ♪
‫چیزی نیست نورما جین، برگرد نورما جین.
‫نورما جین، برگرد اینجا.
‫چیزی نیست.
‫چیزی نیست، نورما جین.
‫همه‌چیز مرتبه!
‫نورما جین؟ به‌چی فکر می‌کردی؟
‫به‌چیزی فکر نمی‌کردم.
‫خب شاید...
‫یه‌چیزی داشت یادم می‌اومد؟
‫«سکانس آزمایشی شخصیت نِل» " فیلم زحمت در زدن به خودت نده "
‫فیلمنامه رو خوندم، کاملِ کامل.
‫داستانِ خیلی عجیب و ناراحت‌کننده‌ایه.
‫زنی که تعادل روحی روانی نداره و ‫تقریباً یه دختربچه رو به کشتن می‌ده.
‫درست مثل یکی از رمان‌های داستایوسکی، ‫دلت برای مجرم می‌سوزه
‫و نمی‌خوای مجازات بشه.
‫رمان‌های داستایوسکی رو خوندی؟ ‫درسته عزیزم؟
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب خانم مونرو، وقتشه شروع کنیم.
‫خانم مونرو؟
‫برگرد! برگرد ببینم.
‫توله‌ی توئه؟
‫نه، برای من نیست.
‫اینجا اتاق تو نیست، برگرد توی اتاقت و بگیر بخواب.
‫داره گریه می‌کنه.
‫اگه بهش محل ندی خودش میره پی کارش.
‫" فکرکنم بهتره قبل از اینکه یه دوقلو ‫از کمد نزده بیرون، از اینجا برم "
‫اما خب دلیلی برای رفتن نداری که...
‫چرا که دارم، خودم می‌خوام...
‫منم باهات میام.
‫- بریم برقصیم. ‫- چت شده تو؟
‫" تو باید اینجا پیش بچه‌ات بمونی "
‫پس تو هم بمون.
‫دیگه اصلاً نمی‌ره رو عصابت.
‫" تویی که روی عصابمی! "
‫" دلیل این رفتارت رو نمی‌فهمم "
‫هرطوری که بخوای اونطور رفتار می‌کنم.
‫" چرا؟ چرا اینقدر برات مهمه؟ "
‫چون...
‫جای من پیش توئه فلیپ.
‫فکرنمی‌کردم یه‌روزی برگردی.
‫" من جِد هستم، نِل "
‫" من مردی که فکرمی‌کنی نیستم "
‫" یادت میاد؟ "
‫" فلیپ رو یادت میاد؟ "
‫اره.
‫" حالا، به گذشته فکرکن "
‫" فکرکن "
‫" چه شکلی بود؟ "
‫اون چشمان...
‫ قهوه‌ای رنگی داشت.
‫موهای براقِ مشکی.
‫" نل، من فلیپ نیستم. من جِد ام "
‫" من جِد ام "
‫اسم آدم‌ها...
‫تو فلیپ نیستی.
‫هیچوقت هم نبودی.
‫ممنونم خانم مونرو.
‫لطفاً!
‫می‌شه دوباره بِرم؟
‫می‌دونم می‌تونم نِل رو بازی کنم.
‫حس می‌کنم من خودِ نل‌ام.
‫اون توی خواب راه می‌ره.
‫«جد» رو نمی‌بینه، داره نامزدِ مُرده‌اش رو می‌بینه.
‫گرفتار توهم شده.
‫اما این رویاپردازی به کجا ختم، و این ‫جنون از کجا سرچشمه می‌گیره؟
‫به‌هرحال، آیا این عشق مبتنی بر توهم و خواب و خیاله؟
‫واقعاً قشنگ بود...
‫- آخه واقعاً.... ‫- ممنون جان، ممنون از همگی.
‫خیلی...
منتظر خبرتون هستیم.
‫خیلی بد بود، نه؟
‫انگار...
‫یه بیمار روانی جلومون داشت زار می‌زد.
‫نه حس بازیگری‌ای، نه هیچ‌گونه تکنیکی.
‫پس واسه همین امثال اون به بازیگری رو میارن.
‫چون فکر می‌کنن باید زندگی خودشون رو بازی کنن.
‫نظرت شما چیه رئیس؟
‫ای خدایا.
‫فقط کون‌ش رو ببین.
‫[بیمارستان دولتی نورواک]
‫مطمئنید ملاقات با مادرم قرار نیست ‫خیلی ناراحت‌کننده باشه؟
‫ناراحت‌کننده برای مادرتون یا شما، خانم بیکر؟
‫ده ساله که ندیدمش.
‫اونا بیمارانی با مشکلات بسیار ‫جدی‌تر هستن.
‫رسیدیم.
‫مامان...
‫مامان!؟
‫مامان، منم! منم! نورما جین.
‫مامان اینجا چقدر خوبه.
‫اینطور نیست؟
‫الان گرمت شد؟
‫وای این شال...چقدر بهت میاد!
‫چندسالِ اخیر پر از اتفاقات هیجان‌انگیز بود.
‫اتفاقات فوق‌العاده، انگار همه‌ش به خوابه.
‫بعضی‌وقت‌ها باورم نمی‌شه.
‫با یه استودیو قرارداد بستم.
‫همونجایی که تو کار می‌کردی.
‫با گرفتنِ این عکس‌ها زندگی‌ام رو می‌گذرونم.
‫فکرکنم دیگه هیچ نورما جینی وجود نداره، نه؟
‫مامان؟
‫گفته بودی بابا با اون استودیو قرارداد بسته بوده.
‫دور و بر سال‌های 1925.
‫همه‌ش دزدکی می‌رفتم اونجا و توی پرونده‌ها ‫دنبال عکس‌ش می‌گشتم.
‫دخترم کجاست؟
‫گفتن دخترم داره میاد به دیدنم!
‫تو رو نمی‌شناسم. تو کی هستی؟
‫و بـــبر!
‫اره! ببر! نترس! تیغ رو بکش.
‫انجامش بده.
‫خوبی؟
‫هی!
‫چی شده؟ خوبی؟
‫دی‌دی، چیزی نشده. ‫چیزی نشده.
‫عزیزم...
‫چیزی نیست، همه‌چی مرتبه ‫باشه؟
‫فقط چند لحظه.
‫مرلین مونرو، استعدادِ درخشان جدید هالیوود،
‫حضور تاثیرگذار و قدرت‌مند خود را باری دیگر در یک ‫فیلم هیجان‌انگیز و ساختارشکنانه ثابت می‌کند.
‫اون هم درکنار ریچارد ویدمارک.
‫پرتره او از یک پرستار جوانِ که تعادل روحی روانی ندارد،
‫به‌طور وحشتناکی راضی‌کنند‌هست.
‫آقای شین، توی مراسم اکران خصوصی فیلم ‫بارها و بارها فکر می‌کردم دارم خواب می‌بینم.
‫باورم نمی‌شد اون دختر، منم!
‫اما همه طرفداران فکر می‌کنن که «نِل» منم.
‫و توی مهمونی...فکرمی‌کنن من مرلینم.
‫مسکنی چیزی خوردی؟
‫پریود شدی؟
‫نه نه، پریود نیستم.
‫آخه چه ربطی به شما داره...
‫عزیزدلم، بهت قول میدم فیلم بعدی ‫یه فیلم خارق‌العاده میشه.
‫خیلی خیلی بهتر از فیلم «زحمت در زدن به خودت نده»
‫که من فکرمی‌کنم به‌شدت فیلم مزخرفیه، ‫البته به جز بازی تو! از من نشنیده بگیر.
‫[دورهمی بازیگران لس‌آنجلس - سال 1952]
‫لیاقت مرلین بیشتر از این حرف‌هاست.
‫مرلین قراره یه ستاره باشه!
‫اینجا...
‫می‌دونی چه بویی می‌ده؟
‫بویِ مَنی متعفن مشمئزکننده.
‫هیچ‌چیز از یه مَنی متعفن مشمئزکننده‌تر نیست.
‫می‌دونی، ما تو فیلم‌های پورن زیادی بازی کردیم...
‫فقط به‌خاطر عشق و حال‌، نه واسه پولش.
‫البته منکه از پول درآوردن بدم نمیاد، هرگز.
‫ببین چه ادانگایی‌ـه!
‫دختری که دائم فکر و ذکر همه مردمه!
‫بدن انسان‌ برای دیده‌شدن آفریده شده،
‫برای ستایش شدن...
‫موردتوجه قرار گرفتن.
‫نه مثل یه جای زخم‌چرک‌کرده ‫که جراحت رو می‌پوشونه.
‫بدن خیلی‌ها باید پوشیده باشه...
‫اما بدن تو کَسی، و بدن من باید نمایان بشن.
‫و صدالبته بدن دخترمون، نورما...
‫چیکار می‌کنی؟
‫داری به اون نگاه می‌کنی؟
‫می‌تونی ببیینش؟
‫منم دوست دارم خودم رو ‫توی آینه تماشا کنم.
‫حتی زمانی که توی توالت نشستم...
‫توی خانواده‌مون، پدرم یعنی چاپلین...
‫فردِ خیلی مهمی بود.
‫تمام توجه‌ها رو به سمت خودش جلب کرده بود،
‫تا اینکه هیچ‌چیزی جز «بی‌حسی» درون من باقی نموند،
‫درست مثل خواب.
‫فقط توی آینه می‌تونستم خودم رو ببینم،
‫چه کارهایی که توی آینه نکردم،
‫می‌تونستم صدای تشویق ‫مردم رو هم از توی آینه بشنوم.
‫نگاه کن نورما جین.
‫همینجاست...
‫دوست خیالی‌ات.
‫منتظر چی هستی؟
‫نورما؟
‫بله؟
‫برای ما لَه‌لَه می‌زدی؟
‫اره!
‫ولی با ما مهربون نباش.
‫اره! مثل غذا دادن به مار کبری...
‫نباید زیادی بهش نزدیک بشی.
‫♪ من رو بگیر، من رو بگیر ♪
‫♪ خشنودم کن، خشنودم کن ♪
‫♪ من رو بگیر ♪
‫♪ وقتشه...من رو خشنود کن ♪
‫♪ بــگیر، من رو در آغوش بگیر ♪
‫چنان از عشق می‌خواند، که انگار ‫برای عشق زندگی می‌کنه.
در حالی که زیبایی‌اش رو مانند یک پری‌دریایی به رخ همه می‌کشوند،
مردان رو اغوا می‌کرد
‫مرلین مونرو، که به موفقیت‌های غیرقابل‌وصفی ‫دست پیدا کرده.
جایی که مردی دلربایی‌اش را در آغوش کشید،
زندگی‌اش را تقدیمش کرد.
‫بوی مردان دوهزاری رو می‌دی! ‫می‌دونی این یعنی چی؟
‫اره، با یکی آشنا شدم.
‫فقط مَرد باشه، همین کافیه.
‫جوزف کاتن، زبانش در وصف برابر ‫ جذابیت او قاصر است.
‫اون نورمای ما نیست.
‫ماهی کوچولو ما نیست.
‫اما او نمی‌تونه کاملاً برای جوزف یا ‫هیچ مرد دیگه‌ ای باشه.
‫و این فِکر و ذهن، جوزف رو دیوانه کرده
‫که باعث می‌شود این فیلم به اوج هیجان ‫و جذابیت خود برسه.
‫«عشقی که می‌تواند آن مرد را به اوج آسمان ها برساند»
‫یا او را از عرش به فرش بکوباند»
‫«نیاگارا و مرلین مونرو»
‫«دو منظره خارق‌العاده دنیا، در یک فیلم»
‫خوشگله خب...
‫اما من نیستم، درسته؟
‫اگه مردم فهمیدن چی؟
‫سلام عزیزم ما فهمیدیم و هنوز هم دوستت داریم.
‫ای‌کاش...ای‌کاش می‌شد ‫توی بغلت قایم بشم.
‫تا ابدِ ابد توی بغلت باشم.
‫اما مطمئنم تو این رو نمی‌خوای نورما...
‫یه بازیگر دلش می‌خواد حسابی دیده بشه.
‫دلش می‌خواد محبوب دل خیلی‌ها باشه.
‫نه، تنها چیزی که دلم می‌خواد توئی!
‫خیلی مهربونی...
‫از این یکی بدم میاد، ‫عین پسرای لاشی افتادم.
‫یه‌جوری دهنم بازه انگار دارم مثل سگ نفس‌نفس می‌زنم.
‫دو مرد جوانِ سخت‌کوش، چارلی چاپلین جونیور...
‫و ادوارد-جی رابینسون جونیور...
‫به همراه جذابِ موبــلوند، مرلین مونرو "
‫" سکس سه‌نفره "
‫چقدر مبتذل.
‫" جذاب "
‫جذاب چِیه؟
‫جذاب اینجاست؟
‫- نه! ‫- اینه؟
‫نه! نه.
‫نه!
‫دلم نمی‌خواد با اونا در ملاعام دیده بشی، نورما جین.
‫تو خلوتم چی؟
‫توی خلوتت...
‫احتیاط کن حامله نشی!
‫آقای شین، این خیلی بی‌رحمانه‌ست.
‫کاملاً بی‌رحمانه و بی‌پایه و اساسه ‫خودتونم...این رو می‌دونید.
‫من فقط به فکر شغلت هستم ‫و صلاح‌ت رو می‌خوام.
‫به فکر مرلینی...
‫- اره. ‫- شغل اون.
‫اره. و صلاح‌ش رو می‌خوام.
‫مَرلین هیچ صلاح و حال‌خوشی‌ای نداره.
‫مرلین فقط سَر کار وجود داره.
‫اونا می‌دونن منِ واقعی نورماست.
‫نه مَرلین.
‫من رو درک می‌کنن.
‫من اول از همه درکت کردم، ‫من تو رو
‫از دست تو نورما
‫فکرکنم عاشقت شدم.
‫به تو و ادی حسودی‌ام می‌شه.
‫به هرکسی که حتی بهت نگاه می‌کنه...
‫اگه بخوام عاشقِ کسی باشم،
‫فقط تویی.
‫وقتی می‌گی دوستم داری...
‫و وقتی بهم نگاه می‌کنی...
‫واقعاً کی رو می‌بینی؟
‫یه وِلگرد به‌دردنخور؟ نه؟
‫نه!
‫خود تو رو می‌بینم.
‫مردم فکرمی‌کنن پسرِ چارلی چاپلین ‫بودن عجب چیز خفنیه!
‫انگار یه افسانه‌ست و من پسر یه پادشاهم.
‫اما من و ادی نفرین شدیم.
‫ما بچه‌های کسایی هستیم که هیچوقت ‫ما رو نمی‌خواستن.
‫اما حداقل از داشتن پدر محروم نبودید.
‫حداقل می‌دونید زاده کی و از چه خانواده‌ای هستید.
‫اره! حتی قبل از اینکه به دنیا بیایم ‫هم می‌دونستیم کی هستیم.
‫تو هیچوقت پدرت رو ندیدی!
‫آزادِ آزادی.
‫می‌تونی خودت باشی.
‫عاشق اسمتم.
‫مَرلین مونرو.
‫قشنگ ضایع‌ست ساختگیه!
‫ولی عاشقشم.
‫انگار...خودت سرآغاز خودت بودی.
‫چون چشمانش...
‫زیباترین چشمان دنیا رو داشت.
‫چون همیشه با همون چشمان بهم خیره می‌شد...
‫چشمان روح‌انگیز و گیراش...
‫مثل همون عکسی که روی دیوار خونه قدیمی مادرم بود.
‫چون هرموقع که من رو می‌دید، می‌گفت:
‫دقیقاً از همون اول باری که دیدمت، ‫خودِ واقعی‌ات رو شناختم.
‫بی‌پدر...
‫مثل خودم.
‫و بعدش مادرت ترکت کرد...
‫و ارزشت رو پایین آورد.
‫درست مثل من.
‫چون هیچکس مثل اون دوستم نداشت.
‫یا اصلا نمی‌تونست.
‫مثل دوقلوها...
‫با روحش بهم عشق می‌ورزید.
‫صورت فلکی جوزا اونجاست.
‫می‌بینی؟
‫هم من و هم نورما برج جوزا هستیم.
‫دوقلوهای مقدر شده.
‫کو؟
‫- منم نمی‌بینمش. کجاست؟ ‫- اوناهاش.
‫میلیاردها سال قدمت داره.
‫عظمتـش غیر قابل تصورـه.
‫حالا از چی ساخته شده؟
‫ذراتی چنان ریز که با چشم ‫انسان‌ها قابل رؤیت نیستن.
‫نگاه کن چطور انقدر تابناک می‌درخشن.
‫و با این وجود، همه‌ـشون تنهایِ تنهان.
‫به سلامتیش می‌نوشم.
‫بیاید سه تایی یه عهدی ببندیم، قبوله؟
‫که تا ابد مثل الان همدیگه ‫رو دوست داشته باشیم.
‫و اگه لازم شد، بخاطر همدیگه بمیریم.
‫ما یک مثلثـیم.
‫یه مثلث نمی‌تونه تقسیم بر دو بشه.
‫سه تاییمون باهم صورت فلکی جوزاـییم.
‫مثل دوقلوها. اما ما سه‌قلوییم.
‫
‫به سلامتی صورت فلکی جوزا.
‫به سلامتی صورت فلکی جوزا
‫
‫وای خدا، می‌دونستم.
‫گمونم می‌دونستم. اخیرا احساسِ می‌کردم ‫خیلی ذوق و شوق دارم و ورم کردم.
‫
‫تو سالمی عزیزم.
‫هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫گفتم من خوشحالـم.
‫من این بچه رو می‌خوام.
‫من و شوهرم سال‌هاست که در ‫تلاش برای بچه‌دار شدن بودیم.
‫سلام نورما.
‫چه خبر شده؟ به نظر ‫خوشحال... و پریشون میای.
‫وای نورما...
‫فکر می‌کنی شدی؟
‫- همونیه که فکرش رو می‌کنم؟ ‫- آره!
‫وای پسر!
‫واسم خوشحال شدی؟
‫ما؟ منظورم صورت فلکی جوزاست؟
‫- آره! ‫- آره!
‫
‫شبیه فیلما شده.
‫از اون اتفاقاتی که فقط توی ‫فیلم‌ها رخ میده.
‫چی؟
‫اون ببر کوچولو.
‫وای!
‫
‫قبلا یه دونه از اینا داشتم.
‫خیلی وقتِ پیش، زمانی که ‫یه دختربچه بودم.
‫اولین اسباب‌بازی کوچولوهاست.
‫ملوسه.
‫داری کجا می‌بری ما رو کَس؟
‫من می‌خوام برم خونه.
‫موافقی؟
‫بچه خیلی خوابش میاد.
‫نماییِ که بچه باید ببینه.
‫فقط صبر کن.
‫مختاری نگاه کنی یا نه نورما،
‫اما... اونجاست.
‫مرلین.
‫نمی‌تونم این نقش رو قبول کنم.
‫متاسفم.
‫هنوز پشت خط هستید؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه، چیزی نیست.
‫فقط نمی‌تونم.
‫فعلا نه.
‫فعلا نه؟ چرا فعلا نه؟
‫الان شدی شور و هیجانِ گیشه.
‫زناک واست واسه فیلم «آقایان موطلایی‌ها را بیشتر می‌پسندند» نقش گرفته.
‫می‌خواد که تو هنرنمایی کنی.
‫چقدر می‌گیرم؟
‫دستمزدی که توی قراردادته.
‫هفته‌ای پونصدتا.
‫جین راسل چقدر می‌گیره؟
‫قراردادش بلاتکلیفه هنوز.
‫و راسل از یه استودیوی دیگه میاد.
‫آره، اما چقدر؟
‫هنوز مبلغ نهایی تعیین نشده.
‫چقدر خب؟
‫صدهزار دلار درخواست دادن.
‫صد هزار دلار؟
‫به من 5 هزار دلار می‌رسه، ‫و جین راسل صد هزار دلار گیرش میاد؟
‫و من نقش خود بلوند رو توی ‫فیلم «آقایان موطلایی‌ها را بیشتر می‌پسندند» دارم؟
‫این کار توهینـه.
‫- دیگه قطع می‌‌کنم، خداحافظ. ‫- صبر کن مرلین.
‫گور بابای مرلین. اینجا نیست.
‫
‫«برای فرزندم.»
‫در تو
‫جهان دوباره زاده می‌شود
‫قبل از تو
‫هرگز جهانی در کار نبود
‫دوست داری چطور مادربزرگی باشی؟
‫توی چه سالی هستیم؟
‫به چه زمانی سفر کردیم؟
‫الان توی ماه مِی سال 1953 هستیم مادر.
‫من نورما جین‌ام.
‫اینجام که ازت مراقبت کنم.
‫اما موهات که خیلی سفیده.
‫
‫گمونم وقتی که منو به دنیا آوردی، ‫هنوز ازدواج نکرده بودی مادر قشنگم.
‫مردی رو نداشتی که حمایتت کنه.
‫و بچه‌دار شدی.
‫این کارت خیلی شجاعانه بود.
‫هر دختر دیگه‌ای...
‫خب، می‌دونی، از شر بچه خلاص می‌شد.
‫از شرِ من.
‫و من اصلا وجود نداشتم. ‫کلا دیگه مرلینی وجود نداشت.
‫و حالا دیگه داره خیلی مشهور میشه.
‫نامه‌ها و تلگراف‌های طرفدارها.
‫کُلی گل از طرف غریبه‌ها.
‫اما تو شجاع بودی.
‫تو کار درست و انجام دادی.
‫که بچه‌ات رو به دنیا آوردی.
‫منو به دنیا آوردی.
‫بیماریِ پیچیده‌ای دارن.
‫مرضی که واقعا هیچکس درکش نمی‌کنه.
‫سندرومی از علائم‌.
‫ارثیـه؟
‫جان؟
‫بیماریِ مادرم، این...
‫این...
‫این بیماری توی خونِ ماست؟
‫
‫خیله‌خب مرلین، الان به ایوت وصلت می‌کنم.
‫ایوت رو یادته؟ کمکت می‌کنه.
‫مرلین؟
‫
‫- من به کمک نیاز دارم. شدیدا نیازمندِ کمکـم. ‫- مقدماتـش رو فراهم می‌کنم گلم.
‫واسه فردا 8 صبح برنامه‌ریزی کن. ‫دم خونه میان دنبالت.
‫[ایست!]
‫
‫من می‌خوام برگردم. خواهش می‌کنم.
‫هی، نظرم عوض شد.
‫نظر خودمه، حالام عوض شده.
‫وای چراغ‌های روشن.
‫
‫کار رو به اهلش سپردی گلم.
‫خواهش می‌کنم، چرا گوش نمی‌دید؟ ‫من نظرم عوض شده.
‫خواهش می‌کنم، نکنید. ‫چرا گوش نمی‌دید؟
‫با این میرید تو حالتِ خواب و بیدار.
‫نه، من... می‌خوام برگردم.
‫
‫نه، صبر کنید.
‫صبر کنید! صبر کنید! نه! نه!
‫نه!
‫
‫خانم مونرو؟
‫♪ خداحافظ عزیزم ♪
‫
‫♪ به خاطر داشته باش که تویی فرزندم... ♪
‫خانم مونرو.
‫وقتـشه، خانم مونرو.
‫♪ من تنها می‌شم... ♪
‫
‫خانم مونرو؟
‫♪ هیچ کسِ دیگه نخواهد بود پیشم ♪
‫من یکی از بَرنده‌های لاتاری آمریکا هستم.
‫می‌دونم. از این بابت شکرگزارم.
‫و هرگز قدرنشناسی نمی‌کنم. ‫بیسبال زندگیِ من بود.
‫بیسبال بلیطِ درخشیدنم بود.
‫و خب حالا...
‫بازنشسته شدم.
‫یعنی کارهای زیادی ریخته رو سرم. می‌دونی، ‫تاییدیه‌ها و... ظواهر شخصی،
‫مشاوره‌ی جلسات هیئت مدیره.
‫گمونم شبیه به احمق‌ها به نظر می‌رسم.
‫نه. نه. نه. نه.
‫حتما خیلی عجیبه که یه...
‫قهرمان باشی.
‫
‫در هر صورت، اصلا بازنشسته به نظر نمیای.
‫خیلی توی روزنامه‌ها ازت حرف می‌زنن.
‫خب نه مثل شما مرلین جان.
‫کی، من؟
‫خب...
‫بخاطر شهرتِ استودیوـه.
‫وای که خیلی وحشتناک‌ان.
‫چیزهایی که از خودشون درمیارن.
‫می‌دونم که باید بهشون عادت کنی.
‫اما من اصلا نمی‌تونم.
‫واقعا دردناکه.
‫از کجا شروع کردی؟
‫چه شروعی؟
‫توی عرصه‌ی سینما.
‫بازیگری.
‫نمی‌دونم.
‫من...
‫من... گمونم.
‫
‫گمونم کشف شدم.
‫کشف شدی؟ چطوری؟
‫
‫شاید بهتر باشه بریم.
‫از یه سری آدم‌های اینجا می‌ترسم.
‫هی.
‫می‌دونم تنها بودن...
‫زندگی بهتر خواستن...
‫چطوریاست.
‫یه زندگیِ خوب و ساده.
‫یه زندگیِ شایسته.
‫
‫من فقط می‌خوام از صفر شروع کنم.
‫می‌خوای توی یه دنیای...
‫می‌خوای توی یه دنیای دیگه زندگی کنم. ‫از هالیوود دور شم.
‫می‌خوای توی...
‫
‫...دنیای چخوف زندگی کنم!
‫می‌خوام برم نیویورک!
‫و درس بازیگری بخونم.
‫بازیگریِ حسابی.
‫توی فیلم‌ها، تکه تکه‌ات می‌کنن.
‫می‌بُرن، می‌بُرن، می‌بُرن. ‫مثل یه جور پازل می‌مونه.
‫اما تو کسی نیستی که این تکه‌ها ‫رو کنار هم می‌چینه.
‫وای از زندگی کردن توی یک نقش بگم.
‫غرق نقشت باشی تا ‫وقتی‌که هرشب کشیده میشه.
‫اما بیشتر، من...
‫می‌خوام سر و سامون بگیرم.
‫مثل هر دخترخانمی.
‫و یه خونواده داشته باشم.
‫
‫وای که عاشق بچه‌هام.
‫دیوونه‌ی این کوچولوهام.
‫
‫کسی مُرده؟
‫چه خبر شده؟
‫این گل‌ها.
‫
‫من یه جنازه‌ام؟
‫اینجا مرده‌شوی‌خونه‌ست؟
‫
‫من برده‌ی این مرلین مونروام.
‫واسه یه سفر پُرهزینه اسم‌نویسی کردم،
‫اما مثل لورلیلی توی یه کِشتی ‫دارم پارو می‌زنم.
‫
‫خب خانم مونرو، از هیچکدوم ‫حرف‌هایی که زدید منظور خاصی ندارید.
‫اگه مرلین نبودید، کی می‌خواستید باشید؟
‫شما بی‌رحمید خانم مونرو.
‫تک تکِ ما، هرکسی توی دنیا،
‫خودتونم می‌دونید، حاضره دستِ راستش ‫رو فدا کنه تا فقط جای شما باشه.
‫بله که می‌دونم.
‫«مرلین جان، شما حالا ‫و همیشه عزیز دل مایید.»
‫وای.
‫«مرلین تو یه جنده‌ای، ‫یه ولگردِ بلوند.»
‫«هیچوقت هیچکس تویِ ‫ولگردِ چندش رو دوست نخواهد داشت.»
‫«گورتو از رادیو، تلویزیون ‫و فیلم‌های ما گم کن.»
‫«داری ذهنِ فرزندانِ ما رو مسموم می‌کنی.»
‫«طرفدارش نیستم.»
‫مثل منتقدینِ فیلم.
‫بعضیاشون مرلین رو دوست دارن، ‫بعضیام ازش متنفرن.
‫اصلا به من چه؟
‫آره.
‫♪ جنده‌ی این ماه شده ♪
‫- وایتی! ‫- ♪ ولگردِ پَست و قشنگیه ♪
‫♪ می‌خوام واسه خودم نامه بنویسم ‫و یه تمبر بزنم ♪
‫خانم مونرو، فکر کنم این نامه محرمانه باشه.
‫همینجوری چماق به دست وایساده. شرمنده.
‫
‫«نورما جین عزیز تر از جانم.»
‫«احتمالا این دردناک‌ترین نامه‌ایه ‫که تا بحال نوشتم.»
‫واقعیتش... اصلا روحمم خبر نداره که ‫چرا بعد این همه سال
‫برات نامه نوشتم.
‫راستش من یه سکته قلبی داشتم،
‫و شدیدا در بحر زندگی خود فرو رفتم.
‫نمی‌تونم بگم در تمامی موارد ‫به رفتارهای خودم افتخار می‌کنم.
‫وای خودشه.
‫من پدرتـم نورما جین.
‫و در مقابلم
‫مصاحبه‌ی مرلین مونرو در ‫این مراسم جدید هست.
‫با خوندنش، اشک توی چشمام حلقه زد،
‫وقتی که گفتی مادرت بستری شده
‫و پدرت رو هم نمی‌شناسی.
‫با اینکه هر لحظه چشم انتظارشی.
‫وای دخترک طفلیِ من.
‫وای خدا.
‫- من نمی‌دونستم. ‫- وای خودشه.
‫می‌دونستم.
‫که تموم این سال‌ها مراقبم بودی.
‫احساسش کردم.
‫به زودی شخصا می‌بینمت نورما جین.
‫
‫پس منتظرم باش دختر عزیز تر از جانم،
‫در یک فرصت مناسب و بخصوص توی زندگیت
‫این پدر و دختر باهم عشقی که مدت‌ها ‫ازشون دریغ شده بود رو باهم جشن می‌گیرن.
‫پدر گریانـت.
‫مرلین! مرلین! مرلین!
‫مرلین! مرلین!
‫میشه چند لحظه وقتتون رو بگیرم لطفا؟ ‫متشکرم.
‫مرلین! مرلین! مرلین!
‫تازه خبردار شدم.
حواست باشه که حتما شب تنها به هتلت برگردی.
‫امشب یک شخص ویژه ‫اونجا منتظرت خواهد بود.
‫یک شخص ویژه؟ وای.
‫‫مرلین!
‫وای.
‫پدرمه؟
‫
‫مرلین به شنونده‌های رادیویی ما بگو. ‫آیا امشب تنهایی؟
‫شما دو نفر کِی قراره ازدواج کنید؟
‫ازدواج کنیم؟
‫نه.
‫پدرم اینجاست؟
‫مثل یه پایان خوش واسه ‫یه فیلم طولانی و مبهمه
‫پدرت؟
‫شنیدم که یک قرار ویژه دارم.
‫بعد مراسم توی هتلم.
‫
‫ترانه‌ی «الماس‌ها بهترین دوست یک دخترند.»
‫♪ فرانسوی‌ها با مرگ از برای عشق خوش‌ان ♪
‫♪ دلشاد از مبارزه در نبرد تن به تن‌اند ♪
‫♪ اما ترجیح من مردی‌ست که زنده‌ست ♪
‫♪ و جواهرات گران‌قیمت هدیه می‌دهد ♪
‫♪ بوسه‌ای بر روی دست ♪
‫♪ شاید کمی اروپایی باشد ♪
‫♪ اما الماس‌ها بهترین دوستِ یک دخترند ♪
‫♪ شاید یک بوسه شکوهمند باشد ♪
‫♪ اما اجاره‌ خونه‌ی محقرت که نمی‌شود ♪
‫♪ یا که نون و آب نمی‌شود ♪
‫♪ مردان با پیر شدنِ زنان دلسرد می‌شوند ♪
‫♪ و همگیِ ما در پایان جذابیت خود را از دست می‌دهیم ♪
‫♪ اما این سنگ‌های رنگاوارنگ ‫که شکلشون رو از دست نمی‌دن ♪
‫♪ الماس‌ها بهترین دوستِ... ♪
‫وای بابایی.
‫اون چیزی که توی صفحه‌ست، من نیستم.
‫♪ تیفانی! ♪
‫♪ کارتیر! ♪
‫♪ بلک‌استار ♪
‫♪ فراست گرهم! ♪
‫♪ با من سخن بگو، هری وینستون ‫درموردشون بهم بگو! ♪
‫♪ ممکنه روزی برسه که یک دختر جوان ‫به وکیل نیاز پیدا کنه ♪
‫♪ اما الماس‌ها... ♪
‫
‫بخاطر این بچه‌ات رو کُشتی؟
‫
‫بابایی؟
‫عزیزم.
‫وای تویی که.
‫مرلین، من...
‫من فقط می‌خوام تو خوشحال باشی.
‫من خوشحالـم.
‫تموم عمرم خوشحال بودم.
‫ما همدیگه رو دوست داریم مرلین.
‫وقتـشه که باهم ازدواج کنیم.
‫گمونم همینطوره.
‫هی... هی. هی.
‫من فقط خیلی دوستت دارم.
‫فقط می‌خوام از تو در مقابل ‫این شغال‌ها محافظت کنم.
‫می‌خوام تو رو از همه‌ی اینا دور کنم.
‫آره.
‫در تو، جهان دوباره زاده می‌شود
دو نفری
‫قبل تو
‫تنها یک جهان وجود داشته
‫همین؟
‫تموم شعرت همینه؟
‫- آره. ‫- خب خوبه عزیزم.
‫
‫مردم اسپاگتی درست می‌کنن؟
‫اوهوم.
‫یعنی مگه از مغازه نمی‌خرن؟
‫
‫بوی خوبی میده.
‫
‫می‌تونم امتحانش کنم؟
‫اوه...
‫واسه خوردنه؟
‫یعنی ایستاده بخوریم؟
‫
‫خب مرلین، ستاره فیلم بودن چجوریاست؟
‫
‫من ستاره نیستم.
‫فقط یه دختر بلوندم.
‫موهات واقعیه؟
‫نه، نه.
‫
‫بابایی ادامه پیدا کردن
‫یک صحنه با آدم‌های واقعی
‫خیلی ترسناکه.
‫مثل یک اتوبوس می‌مونه.
‫چرا باید نگهش داشت؟
‫یا...
‫یا اینکه چطوری باید منظور آدما رو بفهمم
‫وقتی‌که احتمالا اصلا منظوری ندارن.
‫
‫مثل یک نمایشنامه نیست.
‫نتیجه‌ای نداره.
‫
‫فقط اتفاق میفته.
‫مثل آب و هوا؟
‫
‫می‌دونی عزیزم توی ورزش بوکس
‫وقتی‌که یکی ضربه‌ی بدی می‌خوره می‌گن که:
‫«توجه‌اش رو جلب کرده.»
‫موضوع سر توجه‌ـه عزیزم. ‫موضوع تمرکزـه.
‫و اگه اینو نداری...
‫
‫می‌تونم بدم پاره‌ـتون کنن کصکشا.
‫هی بیخیال.
‫رفتار درستی نیست.
‫اصلا ما سمتِ شماییم.
‫شما و خانم. ایشون واقعا...
‫خانم باکلاسی هستن.
‫
‫احساسِ ما شدیدا بهمون می‌گه
‫که این عکس‌ها باید به فروش برن.
‫که حیف‌ومیل نشن دیگه.
‫
‫کدوم گوری...
‫سلام بابایی، کجا رفته بودی؟
‫
‫وای تقصیر منه بابایی.
‫نمی‌دونم چطوری اتاق این وضعی شده. ‫گمونم مریض شدم.
‫دقیقا اون عکس‌هایی تو. یه تکه گوشت.
‫نه بابایی.
‫نمی‌خوام اینطوری باشم.
‫بهشون بگو که نمی‌خوای.
‫فیلم جدید کنسله پس.
‫من باید کار کنم بابایی.
‫شغلم زندگیمه.
‫بهشون بگو که یه نقش بهتر می‌خوای.
‫یه نقشِ جدی‌تر باشه. ‫بهشون بگو که استعفا میدی.
‫بهشون بگو که شوهرت ‫گفته باید استعفا بدی.
‫باشه.
‫باش، بهشون می‌گم.
‫نمی‌بینی چقدر دوستت دارم؟ ‫درکش نمی‌کنی؟
‫می‌دونم.
‫نمی‌تونم ببینم اینطوری خودت ‫رو خوار و خفیف می‌کنی.
‫فقط در پایانش دلم واسه اون موجود سوخت.
‫«دلت واسه اون موجود سوخت»؟
‫می‌خواستی چیکار بکنه؟ با دختره ازدواج کنه؟
‫درسته که یه‌جورایی قیافه‌اش ترسناکه ‫اما خودش واقعا اونقدرام بد نبود.
‫به نظرم فقط یکم تشنه‌ی محبت بود، می‌فهمی؟
‫تشنه‌ی اینکه یکی دوستش داشته باشه ‫و بهش اهمیت بده و بخوادش.
‫زاویه‌ی دیدِ خیلی جالبیـه.
‫نسیمی که از سمت مترو میاد ‫رو احساس می‌کنی؟ دلپذیر نیست؟
‫یه‌جوایی خنک میشه آدم، مگه نه؟
‫به نظرت الان چی حال میده؟
‫و کات!
‫
‫دلپذیر نیست؟
‫
‫بابایی؟
‫خدای من، متاسفم بابایی.
‫- خیلی منتظرت گذاشتم. ‫- به به.
‫به خودت افتخار می‌کنی؟
‫نه.
‫به خودت افتخار می‌کنی؟
‫- نکن بابایی... ‫- به من دست نزن. به من دست نزن.
‫- خواهش می‌کنم... ‫- به خودت افتخار می‌کنی؟
‫- چی؟ ها؟ ها؟ ‫- نه.
‫- فردا باید برم سرکار. ‫- با پر و پاچه‌هات پُز میدی؟
‫- خواهش می‌کنم اینکار رو نکن. ‫- ها؟ ها؟
‫فکر کردی این کارت رو من تاثیر می‌ذاره؟ ‫روم تاثیر می‌ذاره به نظرت؟ آره؟
‫همه فقط باید بفهمن که عجب جنده‌ای هستی تو!
‫پاشو ببینم! ها؟ ها؟
‫ای جنده‌ی کثافت! ها؟
‫بیا اینجا! بیا اینجا!
‫نورما جین، دختر عزیز تر از جانم.
‫
‫فیلم جدیدت رو ندیدم.
‫عنوان رکیک و حضور عموم مردم،
‫این بیلبوردهای گنده با تصویرِ برهنه‌ی تو
‫که با لباس بالا رفته ژست گرفتی
‫تا همه‌ی دنیا قسمت‌های ‫خصوصیِ بدنت رو ببینن،
‫باعث نشد که بلیطی بخرم.
‫لعنتی... ها؟
‫امیدوارم بودم که همسرت رو ببینم.
‫مدت زیادی تحسینش می‌کردم.
‫
‫بابت طلاقت از چنین ورزشکار ستاره‌ای و
‫رسانه‌ای شدن زشتش دلسرد شدم.
‫خداروشکر فرزندی ندارید ‫که این بی‌آبرویی گریبان‌گیرش بشه.
‫[مگدا -- سال 1930]
‫مگدای من.
‫مگدا. مگدا. مگدا.
‫مگدا.
‫
‫[شهر نیویورک - سال 1955]
‫مرلین مونرو؟
‫اینجا؟
‫مگدا؟ اون؟
‫«وقتی خواب اونجا رو می‌بینم، ‫توی خواب بوی رختشویی به مشامم می‌رسه.»
‫«وانی که سرریز شده و شعری که من نوشتم، ‫مگدایی که شناور در آب فرو رفته.»
‫قبل از اینکه جوهر رگه رگه بشه و
‫این شعر در دستانم از هم بپاشه، ‫دیوانه‌وار سعی بر جمع کردن برگه‌ها دارم.
‫اوه.
‫عاشقش شده.
‫«این جملاتی که برایش نوشتم...»
‫«این دویست کلمه.»
‫«به طریقی... عبادت‌اند.»
‫«و قریب به 40 سال بعد، ‫در بروکلین چشم باز می‌کنم،
‫درحالیکه قلبم به سینه‌ام می‌کوبید.»
‫«و صورت خجالت‌زده‌ و چشمان درشت و،
‫زیبایش را به خاطر می‌آورم که می‌گوید...»
‫مگدای من نیست.
‫مگدا عشق اول خودم بود.
‫هرگز به وصال نرسید.
‫هیچ وقت حتی اعلام هم نشد.
‫آم...
‫سنش...
‫اگه هنوز زنده بود، الان ‫اواسط پنجاه سالگیش بود.
‫مگدای زیبا.
‫میانسال.
‫من...
‫اگه برات جالب باشه
‫چندتا ایده درمورد مگدا دارم.
‫معلومـه که برام جالبـه.
‫از خوبیته که اهمیت میدی.
‫این دختره مگدا، شبیه ناشاتا ‫توی نمایشنامۀ سه خواهره.
‫همون دختره که بخاطر این که رنگ ‫اشتباهی پوشیده همه بهش می‌خندن.
‫فرقش با مگدا اینـه که اون رو بخاطر .لهجه‌ انگلیسی حرف زدنش مسخره می‌کنن
‫کی این رو بهت گفته؟
‫چی رو؟
‫درمورد سه خواهر و نمایشنامۀ من؟
‫- هیچکس. ‫- کازن؟
درمورد این که من تحت تاثیر .اون نمایشنامه قرار گرفتم
‫اوه، نه.
‫نه، خودم نمایشنامه رو خودم خوندم.
‫همیشه فکر می‌کردم من...
‫همیشه فکر می‌کردم می‌تونم ‫نقش ناتاشا رو بازی کنم.
‫به این فکر می‌کردم کاری که چخوف ‫با ناتاشا می‌کنه...
‫آدم رو سوپرایز می‌کنه
‫چون معلوم میشه که ناتاشا خیلی ‫قوی و حیله گره.
‫و ظالم.
‫اما مگدای تو، اون هیچ وقت ‫زیاد تغییر نمی‌کنه.
‫اون همیشه خیلی خوبه.
‫آره.
‫مگدا خوبه.
‫خوب بود. ‫مگدای واقعی.
‫حتی توی خواب هم ظالم نبود.
‫آره.
‫و ایدۀ دیگه‌ای درمورد مگدا داری؟
‫همم؟
‫یه چیزی که داشتم بهش فکر می‌کردم
‫این که مگدا بلد نیست بخونه.
‫اسحاق شعر خودش رو بهش نشون میده، ‫و اون فقط تظاهر می کنه که داره می‌خونه.
‫اوه خدای من.
‫اون بی سواد بوده. ‫قضیه همینـه.
‫البته.
‫خب ممنون. ‫ممنون.
‫آه، چی...
‫باید مرلین صدات کنم یا نه؟
‫یا این اسم هنریتـه؟
‫می‌تونی نورما صدام کنی.
‫اسم واقعیـم اینـه.
‫اگه اینطوری ترجیح میدی ‫می‌تونم نورما صدات کنم.
‫یا باید صدات کنم...
‫مگدای من.
‫خیلی دوستش دارم.
‫مگدای مخفی من.
‫بله.
‫اما وقتی بقیه کنارمون باشن صدات می‌کنم مرلین
‫که سوء تفاهمی پیش نیاد.
‫وقتی بقیه اطرفمون هستند ‫اهمیتی نداره که چی صدام کنی.
‫می‌تونی سوت بزنی.
‫می‌تونی بهم بگی "هی تو."
‫هی تو.
‫تمام حدس و گمان ها به پایان می‌رسند
‫آرتور میلر و مرلین مونرو تایید کردند ‫که به زودی با هم ازدواج می‌کنند.
‫میشه بهمون بگید چه نوع عروسی‌ای ‫قراره داشته باشید؟
‫امیدوارم خیلی ساکت باشه.
‫بابایی، این خیلی قشنگـه!
‫هیچ وقت دلم نمی‌خواد از اینجا برم..
‫س...
‫اینجا خیلی قشنگه.
‫اوه بابایی!
‫هیچ وقت دلم نمی‌خواد از اینجا برم.
‫دوستت دارم.
‫ما دوستت داریم.
‫بابایی، بیا.
‫بچه گشنه‌ست. ‫می‌خواد مامانش یه چیزی بخوره.
‫جدی؟
‫بچه بهم میگه چی هوس کرده.
‫نورما فقط یه وسیله ست.
‫خیلی خب.
‫نه بعد از اون همه سیب زمینی‌.
‫من دختر خوبتـم بابایی؟
‫آره، تو دختر خوب منی عزیزم.
‫بیا اینجا.
‫تو تنها عشق منی.
‫بابایی، تو هیچ وقت درمورد من نمی‌نویسی ‫مگه نه؟
‫عزیزکم، معلومه که نمی‌نویسم.
‫چرا باید همچین کاری بکنم؟
‫این کاریـه که مردم می‌کنن.
‫بعضی وقت ها.
‫نویسنده ها.
‫من بقیه نیستم.
‫من و تو بقیه آدما نیستیم.
‫عزیزکم.
‫وقتی غیبت می‌زنه کجا میری؟
‫بابایی...
‫مجبورم نکن که برگردم.
‫دیگه هیچ وقت نمی‌خوام اون باشم.
‫دقعه قبل تونستم زنده بمونم ‫اما به سختی.
‫آره، اون معرکه ست.
‫آره، بارداری بهش ساخته.
‫حتی وقتی صبح ها تهوع داره هم ‫خوشش میاد.
‫و بعدش میگه "اوه!"
‫"خب فکر می‌کنم قراره همینطوری هم باشه."
‫آره. استر همیشه .خیلی ظالم بود
‫نورما اصلا ظالم نیست.
‫اگه یه پشیمانی داشته باشم...
‫بخاطر اینـه که زمان سریع می‌گذره.
‫این دفعه بهم صدمه نمی‌زنی، مگه نه؟
‫کاری که دفعه قبل کردی رو نمی‌کنی؟
‫من نکردم.
‫- از قصد نبود. ‫- چرا، بود.
‫تصمیم خودت بود.
‫تو همون بچه نیستی.
‫تو این بچه‌ای.
‫من بودم. ‫همیشه منم.
‫اون ما رو دوست داره.
‫برامون جونش رو هم میده.
‫خودش گفت.
‫گل‌ها همیشه به آدم احساس خوبی میدن.
‫همونطور که آدم دوست داره.
‫عزیزم، یکم زیادی کوتاه ‫قطع‌شون کردی، می‌بینی؟
‫من چیکار کردم... ‫چیکار؟
‫خب نگران نباش، درستش می‌کنیم، هان؟
‫بیا اینجا.
‫نورما کجا رفت؟
‫اون خیلی دلرباست. ‫اون طوری که انتظارش رو داشتم نیست.
‫خیلی اهل مطالعه ست.
‫آره، انگار کتاب های ‫رودی رو می‌خونه.
‫خوشحالـم که یکی اونا رو می‌خونه‌.
‫اون رو ببین اونجا. ‫اوه خدای من. می‌بینید؟
‫باور نکردنیـه.
‫عزیزم...
‫نمی‌خوای بیایی کنار ساحل ‫پیش ما؟
‫چرا اینجا قایم شدی؟
‫دارم میام، بابایی. ‫من فقط...
‫عزیزم، لازم نیست زیاد بخاطر ‫این دیدار نگران باشی.
‫تو که رودی و جین رو می‌شناسی.
‫اما اونا از من خوششـون نمیاد.
‫اومدن تو رو ببینن.
‫نورما، انقد مسخره بازی در نیار.
‫خودتـم می‌دونی که برای دیدن ‫جفتـمون به اومدن.
‫عزیزم، با من بیا بریم پایین، باشه؟ ‫منتظر هستند.
‫هی.
‫باهام بیا بیرون.
‫خیلی خوشکل به نظر می‌رسی.
‫همم؟
‫بیا، باشه؟ ‫بیا.
‫تو مشکلی نداری، عزیزم؟
‫براشون آبجو می‌برم.
‫من خوبم.
‫کمکـم کن.
‫بچه‌ام رو نجات بده.
‫خواهش می‌کنم بابایی، کمکـم کن! ‫بچه رو به دنیا بیار!
‫- بابایی! بابایی کمک! ‫- نورما!
‫♪ می‌خوام توسط تو دوست داشته بشم ♪
‫♪ فقط تو و نه هیچکس دیگه ♪
‫♪ می‌خوام تنها توسط تو دوست داشته بشم ♪
‫♪ فقط تو و نه هیچکس دیگه ♪
‫♪ می‌خوام تنها تو من رو بوس کنی ♪
‫♪ نمی‌تونم آرزویی ♪
‫♪ بزرگتر از این ♪
‫♪ آرزو داشته باشم که ♪
‫♪ تو رو مال خودم بکنم... ♪
‫♪ می‌خوام توسط تو دوست داشته بشم ♪
‫♪ فقط تو، نه کسی بجز تو ♪
‫♪ می‌خوام فقط تو من رو دوست داشته باشی ♪
‫فکر می‌کنی من انقد احمق هستم ‫که نمی‌فهمم به مسخره گرفته شدم؟
‫- کدوم مسخره؟ ‫- مثه ژله لرزیدن!
‫مرلین...
‫- نه، نه! نه، نه، نه مرلین! ‫- به این نیاز ندارم.
‫- گمشو! ‫- محض رضای خدا! مرلین!
‫- تو خوبی؟ ‫- نمی‌تونم تحمل کنم.
‫- می‌دونم. ‫- نمی‌تونم تحمل کنم.
‫می‌برمت این پشت.
‫- یه چیزی برات میاریم. ‫- یه لحظه دیگه میام.
‫- آروم باش. ‫- یه دقیقه دیگه میام.
‫بیا عزیزم. اینجا. ‫داری یه کار خوب می‌کنی.
‫یه کار خوب. بیا این داخل. زودباش، ‫زودباش، زودباش. اینجا چطوره؟
‫بیلی؟
.حال درست و درمونی نداره
‫اگه می‌تونست بهتر بشه میشد.
‫چیزی نیست عزیزم. هوات رو دارم. ‫هوات رو دارم.
‫چیزی نیست. ‫نفس بکش.
‫چیزی نیست.
‫همینه مرلین. ‫همینـه عزیزم.
‫فقط تکون نخور. این... ‫قبلاً دیدیش.
‫فقط یه لحظه.
‫- خیلی خب، بزن بریم. تکون نخور. ‫- چیزی نیست.
‫خیلی خب. ‫همینـه.
‫فقط نفس بکش.
‫- من خوبم. ‫- دیدی؟
‫من خوبم.
‫برای کمکـت بهت چیکار می‌تونم بکنم، عزیزم؟
‫برای کمک به خودمون؟
آره، از وقتی که از مین برگشتیم
‫حس می کنم داریم دائم از هم ‫دور و دورتر می‌شیم.
‫خیلی نگرانت هستم، عزیزم.
‫سلامتیت. ‫و این دارو‌ها...
‫می‌خوای خودت رو نابود کنی، نورما؟
‫آخه داری با زندگیـت چیکار می‌کنی؟
زندگی من چه ربطی به تو داره؟
‫خودت رو توی کلی دردسر می‌ندازی.
‫آره، بهتره حواست به بیرون باشه.
‫اگه بینستاک دوباره مچت رو بگیره...
‫- آخه تو چه مرگته؟ ‫- فکر کنم خیلی باهوش نیستم.
‫من همچین چیزی نگفتم. ‫بیشتر سهل انگاری.
‫نه، فقط احمقـم. ‫اگه...
‫اگه عقل تو سرم بود الان ‫همراه گروه نکبتی این دختره
‫توی این قطار نکبتی نبودم.
‫مغر همه چیز نیست.
‫می‌دونی، فقط یه شبکه از رگ ها و شریان هاست ‫که ما رو سرپا نگه داشته
‫اگه اونا قطع بشن ‫شروع به خونریزی می‌کنن.
‫و کات!
‫لعنت!
‫گور بابای تو! ‫و گور بابای این فیلم!
‫عزیزم؟
‫- دکتر؟ ‫- اینجا.
‫ویتی؟
‫- بیا اینجا، بیا اینجا. ‫- سلام عزیزم، سلام.
‫یکم آمفتامین بخور. ‫کدئین؟
‫- تو خوبی. ‫- می‌خوام برم خونه.
‫می‌خوام برم خونه.
‫می‌خوام برم خونه! می‌خوام برم خونه! ‫می‌خوام برم خونه!
‫خبر داغ دیدن شما رو شنیدم
‫از صمیم قلب تسلیت میگم.
‫مرگ یک روحِ هرگز متولد نشده ‫بیشتر قلب ما را به درد می‌اندازد.
‫چقد آدم. ‫خیلی زیادن!
‫خدا چرا انقد آدم آفریده؟
‫چون آن روح یک پاکی خالص دارد.
‫البته که تا الان توی مطبوعات ‫منتشر شده.
‫به زودی شخصاً باهات تماس بگیرم.
‫ببین تورما جین...
‫اون مرد پدرت هست.
‫به زودی باهات تماس می‌گیرم، ‫قول میدم.
‫ببین نورما جین، ‫اون مرد پدرت هست.
‫وقتی رو در رو ببینمت می‌تونم
‫شرایط رابطه‌مون رو توضیح بدم.
‫پدر گریان و دوست داشتنی تو.
‫تو کی هستی؟
‫عزیزم من... ‫من همسرت هستم.
‫سلام.
‫خانم مونرو، امروز تشریف میارید؟
‫نه.
‫مرلین مونرو امروز برای بازی کردن ‫نقش یکی دیگه و تحقیر کردن خودش نمیاد.
‫و باید بدون اون کار کنید.
‫ویتی؟ ‫ویتی؟
‫قول میدم مرلین رو تا یک ساعت دیگه ‫آماده کنم.
‫بیا اینجا. ‫درست میشه.
‫باشه. ‫خوبه.
‫بچه مُرده.
‫بچه مُرده، ویتی.
‫می‌دونم.
‫درست میشه.
‫اوه خانم مونرو.
‫خیلی خب.
‫بیا.
‫لطفاً بیا.
‫خواهش می‌کنم بیا. ‫من رو ترک نکن.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- میاد.
‫لطفاً بیا.
‫میاد.
‫- من رو ترک نکن. ‫- داره میاد.
‫نزدیکه.
‫لطفاً بیا.
‫مرلین! ‫مرلین.
‫مرلین! مرلین! مرلین!
‫مرلین، مرلین!
مرلین! مرلین!
‫مرلین! مرلین! مرلین!
‫موآ!
‫دوستتـون دارم. ‫همه‌ی همه‌تون رو دوست دارم.
‫موآه!
‫خب، هیچکس کامل نیست.
‫شامپاین خانم مونرو؟
‫آره، فقط یکم.
‫فقط برای اینـه که ‫کمک کنـه بخوابم.
‫بیشتر اوقات صورت زیبات رو می‌بینم.
‫و از خودم می‌پرسم چطوری تو انقد...
‫بکری.
‫اما فکر می‌کنم چهره نمی‌تونه همیشه ‫نمایانگر روح باشه.
‫سال‌های زیادی از دست رفتن.
‫و من باید تو رو ببینم، .دختره زیبای گمشدۀ من
‫قبل از آنکه به آن سفر طولانی ‫به آن طرف دریا بروم.
‫پدر گریان تو.
‫خانم مونرو.
‫خانم مونرو؟
‫این سینما خیلی گرمـه.
‫خانم مونرو؟ ‫خانم مونرو؟
‫سلام، خانم مونرو؟
‫رسیدیم به نیویورک.
‫رسیدیم. آره. ‫بزارید کمکـتون کنم.
‫می‌تونم کتـتون رو بگیرم.
‫آماده‌اید؟ ‫یک، دو.
‫- آره. ‫- مراقب سرتون باشید.
‫چیزی نیست.
‫این طرف.
‫خوبم.
‫تقریباً رسیدیم.
‫من دستگیر هستم؟
‫چه اتفاقی برام میوفته؟
‫خانم مونرو؟
‫خانم مونرو؟ بهتره اینجا ‫نخوابید، باشه؟
‫خواهش می‌کنم.
‫- زودباش. ‫- داریمش. پاشو.
.رابطه من و رئیس جمهور جنسی نیست
‫تقریباً هیچ ربطی به سکس نداره.
‫یه ملاقات با روح هامونـه.
‫اوه، بلند گفتمـش؟
‫بلیطـتون خانم. برای امروز عصر .برای برگشت به لس آنجلس
‫امروز عصر؟ ‫اما...
‫برنامۀ رئیس جمهور تغیییر کرده خانم، ‫پس برنامۀ شما هم تغییر کرده.
‫بخاطر یه موقعیت اظطراری مجبور هستند ‫برگردن به واشنگتن.
‫نمی‌تونن امشب رو اینجا بمونن.
‫اوه متوجه‌ام.
‫- برو عقب. ‫- یکم بهـمون فضا بده.
‫برو عقب.
‫خدا لعنتش کنـه! ‫یا خدا!
‫- برو یه جای دیگه. امنـه. ‫- یکم فضا نیاز داریم. ببخشید.
‫مراقب قدم هاتون باشید، خانم.
‫مراقب باشید.
‫بیایید خانم. ‫بیایید لطفا خانم.
‫خودم می‌تونم راه برم. ممنونـم. ‫من فلج نیستم.
‫اوه خدای من!
‫من یه تیکه گوشتم که باید تحویلـم بدید؟ ‫همینـه؟ سرویس اتاق؟
‫وایسا.
‫می‌خواید لباس عوض کنید خانم مونرو؟
‫اوه خدا.
‫این طرف خانم مونرو.
‫اینجا.
‫خانم.
‫این طرفی خانم مونرو.
‫خانم مونرو اینجا هستند، آقا.
‫مشکل چیـه؟
‫متوجه‌ام.
‫و ممکنـه این مرد کی باشه؟
‫خوشحالـم که می‌بینمت عزیزم. ‫عجب روز شلوغیـه.
‫اوه خدا، بهم گفتن عزیزم.
‫چطور می‌تونم کمک کنم؟
‫اگه عکس ها رو ببینی متوجه میشی ‫به سختی میشه بهش گفت "معمولی."
‫لازم نکرده به من چیزی یاد بدید، آقا.
‫عزیزم خجالت نکش. ‫زودباش. زودباش.
‫آقای رئیس جمهور.
‫- آقای رئیس جمهور. ‫- خجالت نکش، زود باش.
‫آقای رئیس جمهور یکی از دستیاران فرمانداری در تگزاس ‫ادعا می‌کنه که شما اون رو مورد ازار قرار دادید.
‫این اداره همینطور یکی از کارکنان کاخ سفید رو پیدا کرده
‫که حاضره شهادت بده شما با اون ‫رابطه جنسی نامشروع داشتید.
‫این زن‌ها، این ادعاها خسارت‌های جبران ناپذیری رو ‫نه تنها به رئیس جمهوری...
‫- عزیزم زود باش. ‫- بلکه به آمریکا هم وارد می‌کنند.
‫زندگی شخصی من به کسی ‫جز خودم مربوط نیست.
‫کی من رو آورد به اینجا؟
‫مرلین بود؟
‫اما چرا مرلین همچین کارهایی می‌کنه؟
‫مرلین چی می‌خواد؟
‫یا این که یه صحنه از فیلمـه؟
‫دارم نقش یک بازیگر زن بلوند محبوب رو بازی می‌کنم
‫که داره یه پسر خوشتیپ که رهبر دنیای آزاده
‫یعنی رئیس جمهور ایالات متحده رو ‫برای یه قرار عاشقانه ملاقات می‌کنه.
‫یک دختر باکلاس توی یک فیلم ‫پورن بدون خشونت.
‫فقط یه باره. چرا که نه؟ ‫هر صحنه‌ای می‌تونه بازی بشه.
‫هر چیز خوب یا بدی ‫می‌تونه بازی بشه.
‫و چند دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه.
‫هرزۀ کثیف. اوه! اوه، ‫تو یک هرزۀ کثیف هستی.
‫فقط بالا نیار.
‫اینجا نه. ‫توی این تخت نه.
‫سرفه نکن. ‫عق نزن.
‫باید قورتش بدی.
‫- باید قورتش بدی. ‫- اوه دختر شیطون...
‫اوه عزیزم!
‫آره. ‫عالیـه.
‫آقای رئیس جمهور... ‫آقای رئیس جمهور...
‫این زن ها آقای رئیس جمهور...
‫این ادعاها...
‫اینا خسارات جبران ناپذیری رو ‫به آمریکا وارد می‌کنند.
‫آقای رئیس جمهور.
‫آه...
‫خدایا بیخیال، این دخترا؟
‫خدا، می‌دونم تو مرد با تجربه‌ای هستی.
‫من بچه نیستم.
‫لازم نیست نگران من باشی.
‫مونرو... ‫خانم مونرو...
‫زود باشید. ‫پاشید.
‫پاشو. ‫فقط.. پاشو...
‫- اوه خدای من، بگیرش. ‫- دارمش. زودباش.
‫خانم مونرو، این طرفی خانم. ‫کمک لازم دارید؟
‫من عاشق رئیس جمهور هستم.
‫خانم؟
‫نه. ‫من خوبم.
‫خواهش می‌کنم نیا داخل.
‫اوه!
‫خانم مونرو! چی شده؟ ‫چی شده؟
‫اوه خدا، ویتی. ‫فکر می‌کردم مُرده‌ام.
‫- فقط یه چرت زدی. ‫- برای یه لحظه.
‫اوه خدا.
‫اوه بسه.
‫پس فکر کردی که.. ‫مُردی.
‫- به این نیاز دارم. ‫- خدای من، بخور.
‫تو خوبی؟
‫دیگه جیغ نزن.
‫این کیـه؟
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫حلقۀ نور مال توئه.
‫تو خودت رو توی حلقه محصور می‌کنی. ‫هرجا که می‌ری با خودت می‌بریش.
‫حلقۀ نور مال توئه.
‫تو خودت رو توی حلقه محصور می‌کنی. ‫هرجا که می‌ری با خودت می‌بریش.
‫این فقط یه خوابه. ‫این فقط یه خوابه.
‫این فقط یه...
‫این فقط یه خواب احمقانه ست.
‫یا مسیح.
‫چه خواب زشتی.
‫چه خواب احمقانه ای.
‫من قصد نداشتم که ظالم باشم.
‫یا با قلبـت بازی کنم.
‫من بخاطر بیماری ناتوان شدم.
‫اما تو بیشتر اوقات میای توی ذهنم.
‫من فقط از راه دور تو رو می‌شناسم.
‫سالها گذشت و اون فاصله‌ها بزرگتر از ‫اونی به نظر میرسن که بشه بهشون غلبه کرد.
‫زمان مثل یک رودخانۀ سریع می‌مونه .که از میان ما می‌گذره
‫حالا اوضاع فرق کرده است.
‫قول میدم به زودی ببینمت.
‫بله. بله اما منتظر چی هستی؟
‫پدر گریان تو.
‫نورما...
‫ادی جی هستم.
‫کس مُرده.
‫با استفراغ خودش خفه شد. ‫مثل همه الکلی‌ها، مگه نه؟
‫امروز صبح وقتی رفتم ‫پیشش پیداش کردم.
‫کس برات یه یادگاری گذاشته، نورما.
‫بیشتر چیز‌هاش رو داده به من.
‫من رفیق خوبش بودم، هیچ وقت ناامیدش نکردم ‫واسه همین بیشتر چیزهاش رو گذاشته برای من.
‫اما این یادگاری...
‫نوشته "یک روزی این برای نورماست."
‫خیلی براش معنی داشته.
‫نوشته "نورما همیشه صاحب قلب من بوده."
‫نه.
‫چی نه؟
‫نمی‌خوامـش.
‫نمی‌خوامش ادی.
‫از کجا می‌دونی که نمی‌خوایش نورما؟
‫تو که نمی‌دونی چیـه.
‫درسته عزیزم. ‫می‌فرستمـش برات.
‫منتشر پست سفارشی باش.
‫ممنون.
‫یه لحظه.
‫کیف پولـم کجاست؟
‫توی کیفـم نیست؟
‫کجا گذاشتمـش؟
‫اوه.
‫اما توام می‌خواستی بچه بمیره.
‫خودت می‌دونی.
‫[برای دخترم]
[هیچ وقت هیچ پدر گریانی در کار نبوده] [با عشق - کس]
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫نورما جین، ببین.
‫این آقاهه پدر توئه.
ترجمه از «آیــــدا، نــهال و حــسین»
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]