من بر گریلزم ...بهتون نشون میدم برای زنده بیرون اومدن
از بعضی از خطرناک‌ترین جاهای زمین باید چیکار کرد
...باید چالش‌هایی رو در جاهایی
پشت سر بذارم که توشون ...بدون مهارت‌های بقای مناسب
حتی یه روزم دووم نمیاریم ،توی جمهوری دامینیکنم ...در قلب کارائیب
اصلا دلتون نمی‌خواد بره توی پاچه‌تون
جایی که با جریان‌های آب سهمگین ...در می‌افتم
!اصلا نمی‌تونیم به اون بالا برسیم ...طوفان‌های استوایی رو تحمل می‌کنم
و با جنگلی پر از عنکبوت‌های غول‌آسای متخاصم، طرف میشم
این جزیره‌ی بهشتی، اصلا شوخی‌بردار نیست
...دارم به سمت یه جزیره پرواز می‌کنم
که در جنوب ساحل جمهوری دامینیکن قرار داره ...اینجا منبع
...طوفان‌ها و گردبادهای استواییه که سواحل آمریکا رو به هم می‌ریزن
...الآن وسط فصل طوفانیم
و متخصص‌ها میگن قراره !یکی از بدترین فصول باشه
از تاکتیکی استفاده می‌کنم ...که نیروهای ویژه بهش میگن
پیوند دریایی سریع یعنی پرواز در ارتفاع کم و با سرعت زیاد
!تا حالا یه کوسه‌ی بزرگ ندیده بودم ،و با وجود کوسه‌ها در اون ناحیه
می‌خوام تا جای ممکن به خشکی نزدیک بشم
می‌خوام از ۱۲ متری بپرم ،و توی این ارتفاع باید کارت رو درست انجام بدی
« « سینمافریک با افتخار تقدیم می کند » » [ CinemaFreak.Net ]
نمی‌خوام خیلی توی این آب بمونم ،می‌خوام به نزدیک‌ترین محل خشکی برم
مستقیم اونجا باید راه بیفتیم. بریم
،آب‌های کارائیب، پر از کوسه‌های سفید بزرگ کله چکشی و ببریه
در سال ۱۹۸۷، یه قایق حامل ۱۶۰پناهجوی دامنیکنی، واژگون شد
،در حالی که چسبیده بودن به بقایای قایق بیش از ۴۰ کوسه بهشون حمله کردن
،بالأخره گارد ساحلی نجاتشون داد
ولی ۱۰۰ نفرشون مفقود شدن و فرض شد که مردن
...و این تیزه یه صخره‌ی آهکی ۱۵ متری ...اولین مانعیه
که باید بهش غلبه کنم این خط ساحلی رو ببینین غیر قابل نفوذ به نظر میاد
ببینیم میشه راهی به بالا پیدا کرد یا نه
این صخره‌های آهکی ...در طول ۲ میلیون سال از دریا سر بر آوردن
و عبور ازشون برام خیلی سخت بود ...این سنگ واقعا ،محکم و تیزه
،که باعث میشه برای بالا رفتن، خوب باشه ولی دردناکم هست
،سنگ‌های فرساینده پوست انگشت‌ها رو می‌خراشن این خیلی تیزه
باشه، رسیدیم بالا زیر این لبه ببینیم داخل چیه بریم
...میشه سه هفته بدون غذا سر کرد ولی بدون آب، فقط سه روز میشه
کم‌آبی می‌تونه کشنده باشه پیدا کردن آب، یه اولویت مهمه
،اگه سرسبز باشه فکر می‌کنی که اینجا واقعا قراره آب باشه ولی نیست
کاملا خشکه آب باید روی این سنگ‌ها جریان داشته باشه ،پارسال
دو پرنده‌شناس آمریکایی توی این جزیره گم شدن
،بعد از این که سه روز دور خودشون گشتن
رسیدن به یه ساحل در حالی که ...از تشنگی رو به مرگ بودن
و ماهی‌گیرهای رهگذر، نجاتشون دادن اینجا یه خط طبیعی سنگ هست
،این رو دنبال می‌کنم ،و تا وقتی که خورشید سمت چپم باشه
می‌دونم که دور خودم نمی‌چرخم
از جزیره رد شدم و در حالی که ،به کرانه‌ی شمالی نزدیک می‌شدم
هنوز اثری از آب تازه نبود گزینه‌هام دارن تموم میشن
یه کشتی اونجاست. می‌بینی؟ میرم چکش کنم مراقب جلوی پات باش
بدون منبع آب تازه ،روی این صخره‌ها
تنها چاره‌ی آدم اینه که خودش رو نجات بده
و این کشتی خرابه می‌تونه به کشیدن نقشه‌ی فرارم کمک کنه
...این کشتی یادآور اینه که این آب‌ها چقدر می‌تونن سهمگین باشن
نباید این آب‌ها رو دست‌کم گرفت ،اگه بتونم برم اون بالا
...باید دید خوبی از جایی که باید برم، پیدا کنم
...با فقط ۹ متر بالا رفتن
فاصله‌ای که می‌تونم ببینم رو دو برابر می‌کنه
منظره‌ی خوبیه ولی خبر بدیه ...اونجا سرزمین اصلیه
که منظره‌ی خیلی دپرس کننده‌ایه ...باید حدود ۸ کیلومتر آب
بین اینجا و اونجا باشه اگه بخوای خودت رو نجات بدی ،باید بری اونجا
و می‌دونم دقیقا باید چطور این کار رو بکنم باشه، باید بریم پایین
تنها راه خروج از این جزیره، دریاست !این آشغال‌ها رو
طوفان‌های سهمگینی ...که کشتی رو به سمت ساحل روندن
کلی آشغال رو هم آوردن ،می‌تونم باهاشون یه قایق بسازم
ولی باید یه خوبش باشه این واقعا نهایت حد بازیافته
...بامبوها چارچوبش رو درست می‌کنن و یه تیر برای ثبات
می‌تونم این سه‌تا رو به هم ببندم ...تا یه پوشش درست کنم
و بعد دقیقا همین کار رو اینجا بکنم ،تا یکی دیگه درست کنم
اون وقت یه کاتامران سرهم بندی شده دارم
ظرف‌های پلاستیکی باعث میشن قایقم بهتر شناور بمونه
،نقشه خوبه ولی مسئله اینه که بیشتر این بطری‌ها، در ندارن
می‌خواستم اونایی که بهشون می‌خورن رو پیدا کنم بی‌خیال. ایناهاش
،هر چقدر که بشه، لازم دارم ،و با این ظروف
می‌خوام هر چقدر که میشه از آب دور باشم
در حال حاضر درست در مسیر جزر و مدم می‌خوام با این برم
جریان آب، من رو به سمت ،سرزمین اصلی می‌کشونه
ولی یه باد میاد که بر علیهمه ...فقط روی جریان آب، حساب می‌کنم
تا قوی‌تر از بادی که من رو به عقب هل میده، باشه
تا سرزمین اصلی، بیش از شش کیلومتره
حتی با جزر و مد هم ممکنه هفت ساعت طول بکشه تا برسم به اونجا
،با وجود کوسه‌ها، این هفت ساعت ...خیلی زیاده
ولی موندن روی یه جزیره‌ی ...لم‌یزرع بدون آب مثل خودکشیه
همیشه تخمین فاصله توی دریا سخته یه چیزی ممکنه نزدیک به نظر بیاد
یه راه خوبش اینه که هر چقدر ،که فکر می‌کنی باشه
توی دریا، دو برابرش کنی ،سرزمین اصلی، الآن نزدیکه
،ولی اگه باد، قوی‌تر بشه ممکنه بیفتم توی دریا
،همون‌طور که از نوک اون شبه‌جزیره می‌بینین قطعا دارم کمی کند میشم
توی فاصله از ساحل، شن‌پشته‌ و امواج بزرگی وجود داره
قایقم داره می‌شکنه وقتشه که کشتی رو رها کنم
...کریستف کلمب، ۵۰۰ سال پیش ...توی جمهوری دامینیکن
پا به خشکی گذاشت و اولین ...زیستگاه اروپایی رو
در دنیای جدید، بنا نهاد به سرزمین اصلی رسیدم. بلک
این چیزی نیست که امیدوار بودم باشه همه‌ی اینا فقط چندلن
...قبلا توی اینا بودم ولی این دیگه توی یه سطح دیگه‌اس
این چندل، ۲۷ کیلومتر در طول این ساحل، امتداد داره
باید حسابی جون بکنی ...تا یه راه ورودی پیدا کنی یا به زور رد بشی
،تصمیم سختیه ولی چندل ساحلی معمولا ،بیشتر پهناوره تا عمیق
ولی هرگز آسون نیست اینجا واقعا جهنمیه
...چندل محل بار اومدن پشه‌هاییه
که مالاریای مرگبار و تب دانگ رو پخش می‌کنن
جلوگیری از نیش خوردن، حیاتیه باید از این گل استفاده کنم
،و بوی گند میده ...ولی اگه بمالیش به خودت و بذاری خشک بشه
نقش یه مانع رو بازی می‌کنه
...چندل، بخش حیاتی اکوسیستمه ...ریشه‌های هوایی داره
که باهاشون می‌تونه توی آب شور زنده بمونه ...ازشون برای رد شدن
از این مرداب طاقت‌فرسا، استفاده می‌کنه ببینین
بیرون رفتن از آب، خیلی آسونه اینم از این
از اینجا بیا بالا و بعد از اینا استفاده کن
این بهمون کمک می‌کنه که خیلی سریع‌تر حرکت کنیم
،به اندازه‌ی کافی، قوی به نظر نمیان
...ولی این ریشه‌ها اون‌قدر در هم تنیده‌ان
که به آسونی وزنم رو تحمل می‌کنن
...این پشه‌ها حتی با وجود گل هم نیشم می‌زنن ...انگار
این طرف داره یه‌کم باز میشه
بالأخره، چندل کمتر میشه حالا می‌تونم راحت راه برم
باید ادامه بدیم، یه‌کمی سرعتمون رو ببریم بالا
خدای من صبر کن اگه توی گل فوری گیر افتادین، نترسین حرکتتون رو کم کنین
از این ریشه استفاده می‌کنم ...این‌جور مرداب‌ها واقعا ناجورن
،چون هر چی بیشتر باهاشون بجنگین شما رو بیشتر می‌کشونن داخل
بابت این ریشه‌ی چندل واقعا قدردانم
،چندل بالأخره تموم شد ...ولی بین من و بخش داخلی
مجموعه‌ای از پستی و بلندی‌ها قرار داره
توی فصل گردباد، باید ساحل رو ترک کنی ،و به داخل بری به جاهای مرتفع
منم دقیقا می‌خوام همین کار رو بکنم
...اینجا واقعا اولین بخش از زمین‌های مرتفعه که بهش برخورد کردم
،دلم می‌خواد ازش استفاده کنم
ببینم می‌تونم برم اون بالا و حساب کار دور و برم دستم بیاد
...این ستیغ‌ها با پایین رفتن سطح آب به جا موندن
،اگه به دنبال آب شیرین و تمدن ،به سمت شمال بری باید از اونا رد بشی
باید بتونیم از اینجا بریم بالا
اینجا خیلی زبر و تیزه ...کاملا مشخصه خیلی تیزه
اگه بیفتی روش، می‌تونه شرحه شرحه‌ات کنه
،اگه صخره به حسابت نرسه این دور و بر، پر از کاکتوسه
وای
...از اون منظره‌هاییه که کریستف کلمب
اولین باری که به ساحل جمهوری دامینیکن اومد باید دیده باشه
خیلی تماشاییه
آره، الآن گیر افتادم ببین. حواست به اینا باشه
شرط می‌بندم وقتی که کریستف کلمب ،به اینجا رسید
،با وجود این همه کاکتوس شاید دچار تردید شده باشه آی درست توی رونم
باید یه چیزی پیدا کنم که بهم کمک کنه وگرنه عصبانی میشم
همه چیز اینجا تیز و سوزنیه هر برشی فورا عفونت می‌کنه
ولی یه گیاه اینجاست که ازم محافظت می‌کنه این جواب میده، خوبه
،یه تیکه آگاو، زیر شلوارم پد خوبی میشه این ازم کمی محافظت می‌کنه
...ولی اینجا فقط گیاهان نیستن که خطرناکن !این رو ببین می‌بینیش؟
...حیوانات با این محیط وفق پیدا کردن و می‌تونن خیلی خبیث هم باشن
یه هزارپای بزرگه اینا واقعا ناجورن یه‌کم برو عقب
!اینا خبیث‌تر از چیزین که به نظر میان. وای
...هزارپای بزرگ، شکارچی متخاصمیه
که از طریق شاخک‌های تیزش زهر فلج کننده‌ای رو وارد می‌کنه
و اینا رو دست‌کم نگیرین اصلا دلتون نمی‌خواد این بره توی پاچه‌تون
و راستش، اینا خیلی سمین ببینیم می‌تونیم چنگک‌هاش رو اون جلو ببینیم
بفرما ببین دلت نمی‌خواد با این در بیفتی
خیلی سمیه و چنگال‌های بزرگی اون جلو داره ،و اگه اون نیشتون بزنه
مثل اینه که کسی یه میله‌ی داغ رو بزنه بهتون
...و اینا حتی با پستانداران هم در می‌افتن بذارمش پایین
حسابی دورش می‌کنم باشه، داره میره پایین ...اینا اون‌قدر زهر دارن
که نمیشه خوردشون هزارپای بزرگ، توی منوی غذاییم نیست
دما توی بخش لم‌یزرع ،به ۴۰ درجه می‌رسه
که باعث میشه اینجا یکی ...از غیر قابل سکونت‌ترین جاها در کارائیب باشه
...اینجا آب آشامیدنی نیست و کم‌آبی می‌تونه شانس بقاتون رو کم کنه
حس می‌کنم شبیه یه جاسوزنی انسانی شدم ببینین
کاکتوس همون یه‌ذره ...رطوبتی که هست رو جذب می‌کنه
و این می‌تونه آدم رو نجات بده ...فقط باید خارها رو بکنی
...برمی‌داریش و برعکسش می‌کنی و دستت رو فشار میدی
و اگه ازش آب بیاد، معمولا میشه نوشیدش و رطوبتش رو می‌گیری
و آره، حتی توی جایی ...به این خشکی و لم‌یزرعی
،و خشنی، اگه بدونی کجا رو بگردی
می‌تونی بازم زنده بمونی و رطوبت پیدا کنی باشه، به حرکتمون ادامه بدیم
،وقتی منابع این‌قدر کمن نمیشه زیاد اینجا موند
بهترین کار اینه که ...به سمت شمال و تپه‌ها بری تا آب و تمدن پیدا کنی
،اینجا قطعا صخره و کاکتوس کمتریه
زیر پام خاک بیشتریه و سرسبزی هم بیشتره
ولی این دوتا چیز به همراه داره ...که ازشون متنفرم ...اونم این رطوبت
و این پشه‌های بی‌قرارن ...زمین در حال تغییر و گیاهان
نشون میدن که ممکنه این نزدیکی نهر و رودخونه باشه بالأخره، آب جاری
خیلی خوبه و این مستقیم از کوه میاد
دستور‌العمل بقا به آدم میگه ...به سمت پایین جریان بره
،تا تمدن پیدا کنه ...ولی این‌جوری به صحرای خشک
...و چندل‌های ساحل جنوبی می‌رسم یعنی آخرین جایی که می‌خوام باشم
،خب، راستش اگه این جریان رو دنبال کنم ...نسبت به پیمودن کل جنگل
راهم خیلی آسون‌تر میشه ...و امیدوارم ...من رو به کوهستان برسونه
و از بین جنگل رد بشه پس بریم
هر وضعیت بقایی، قوانین خودش رو ایجاد می‌کنه
...باید با محیطت وفق پیدا کنی و به وضعیت پیش روت واکنش نشون بدی
،از جریان آب برای بالا رفتن ...استفاده می‌کنم
و امیدوارم به ایمنی برسم !راستش اینجا میگوئه بفرما اون رو می‌بینی؟
دست زیر انگشتم اون پایین ببینیم میشه بیرون بیاریمش
گرفتمش و اینا رو میشه کاملا خام خورد ،اگه دمش رو بگیرم
به یه طرف بچرخونش ،و بعد به یه طرف دیگه ...بعدش باید بتونی
دل و روده‌اش رو در بیاری این از اون چیزهاییه که نمی‌خوام بخورم
ولی باقیش رو میشه خورد سرش نه، ولی بدنش خوبه
بهتره پخته بشه ولی خامشم خوبه ولی پیدا کردنش برام خبر خوبیه
...یعنی این آب تمیزه و میشه نوشیدش
میگوها واقعا نشانه‌ی خوبی ...برای آب تمیزن
...اصلا تحمل هر نوع آلودگی رو ندارن
و اغلب اولین چیزی که توی رود کثیف از بین میره، اونان
،ولی رفتن بر خلاف جهت نهر ...استراتژی پر ریسکیه
مخصوصا در کارائیب و فصل گردباد
می‌تونین قدرت کاری که آب ...می‌تونه توی همچین دره‌هایی بکنه رو ببینین
چیزهایی که ریختن رو می‌بینین؟ ...همه‌ی اونا با یه سیل عظیم
...از خیلی بالاتر آورده شدن
و آب تمام حاشیه‌ها رو شسته و درخت‌ها رو با خودش آورده ،توی فصل گردباد
همچین نهری می‌تونه در عرض چند دقیقه به یه سیل تبدیل بشه
بارش باران در تپه‌هایی ...چند کیلومتر اون طرف‌تر
نهر رو به رودی خروشان تبدیل کرد ،و با بالا رفتن سطح آب
پیشرویم به سمت بالا، سخت‌تر میشه جریانش داره حسابی سخت میشه
وقتی بالا دستت بارون بباره این‌جوری میشه
این نهرها به آب خروشان تبدیل میشن
ولی نمی‌تونه... نمی‌تونه تا ابد این‌جوری ادامه پیدا کنه
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت سینمافریک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
در سال ۲۰۰۸، گردباد هانا به جمهوری دامینیکن خورد
...بادهای سهمگین، جزیره رو در نوردیدن
و توی ساحل، امواج ۵.۵ متری بلند شد ...هزاران نفر تخلیه شدن
و ۶۰۰ نفر از هائیتیایی‌های همسایه جونشون رو از دست دادن
،این دره‌ی باریک ...به آب شدت می‌بخشه و سرعت و عمقش رو زیاد می‌کنه
دیوارها کاملا صافن پس نمی‌تونم در برم ...تنها راهم
اینه که همین‌طور به سمت بالا برم یا از راهی که اومدم، برگردم
این دره واقعا داره خیلی باریک میشه
آدم اینجا واقعا ترس از جاهای تنگ بهش دست میده
،ولی چیزی که بیشتر نگرانشم سطح آبه
...می‌بینین که وقتی توی رود، سیل بشه آب تا کجا میره بالا
این خیلی سریع پر میشه بابت اینجا بودن، حس خیلی خوبی ندارم
سعی می‌کنیم از اینجا رد بشیم هزاران گالون آب از تنگراه رد میشن
جریان الآن خیلی قوی‌تر از اونیه که بر خلافش شنا کنم
باید سعی کنم از کنار این دروار، رد بشم همینه. بیا بیا همینه
باشه. اینجا امنه باشه، می‌ریم سراغ بخش بعدی خب؟ طاقت بیار
،ببینیم می‌تونیم یه‌کم نزدیک‌تر بشیم از اون آبشار رد بشیم و بریم بالا
باشه، پیشم بمون وگرنه آب، می‌برتت
ولی نیروی آب داره خیلی قوی میشه
کافیه دستم رو ول کنم تا بیفتم توی گرداب
!خیلی قدرت داره !من رو اونجا کوبوند !توی این نبرد نمیشه برنده شد
!یه بار دیگه
...آب با شدت به سمت پایین این دره میره ...و گرداب‌های زیر سطح آب
می‌خوان من رو بکشونن پایین !ما... نمی‌تونیم برسیم اون بالا
!باید بریم عقب و یه راه دیگه پیدا کنیم ای بابا باید کلی آب خورده باشم
اصلا نمی‌تونستم در برابرش برنده بشم
باید راهی به بالا پیدا کنیم و از دره خارج بشیم
...این رود سیلابی وقتی سطح آب
به این سرعت میاد بالا، اصلا جای موندن نیست
باید سریع از این دره برم بیرون
این نرم‌ساقه‌های جنگلی ،می‌تونن یه راه فرار باشن
ولی برای رسیدن به اون بالا باید جیگر داشته باشی
اگه از اینا استفاده کنیم خیلی خوب میشه اونجا رو می‌بینی؟
تا اون بالا و سقف دره، می‌رسه ولی نمی‌دونم چقدر قویه
بیا این یکی رو امتحان کنیم یه حرکت بزرگ بزنیم ،از آب خارج شدم
ولی معلوم نیست ...این نرم‌ساقه‌ها به کجا ختم میشن یا به چی وصلن
فقط یه‌کم نگرانم که اینا من رو نگه می‌دارن یا نه
ولی این هی داره نازک‌تر میشه و منم هی میرم بالاتر
...نمی‌تونم اون طرفش رو ببینم پس نمیشه فهمید باید چقدر دیگه برم
...این برای دست‌ها خیلی سخته ...این‌جوری آویزون موندن برای مدت زیادی
فشار زیادی روی بالا تنه‌ام وارد می‌کنه دست‌هام خیلی تحت فشارن
...هنوز حدود دو متر مونده ...تا بتونم به جایی برسم
که بتونم از پام استفاده کنم و به دست‌هام استراحت بدم
این سخته، خیلی سخته
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
...از یه نرم‌ساقه در ارتفاع ۲۷ متری ...یه رود استوایی خروشان
توی جمهوری دامینیکن، آویزونم ...هنوز حدود دو متر مونده
تا برسم به جایی که بتونم ...از پاهام استفاده کنم
و به دست‌هام استراحت بدم این سخته، خیلی سخته
...این‌جوری بالا رفتن یعنی دست‌هام مدام بالاتر از سرمن
خون از جایی که بیشتر از همه ...لازمش دارم، خارج میشه یعنی عضلات دستم
و هر لحظه، ضعیف‌تر میشم خب، خیلی می‌سوزن احتمالا وسط راهم
...تا حالا نشده بود به چیزی نگاه کنم و حس کنم این‌قدر دوره
از پایین، این صعود خیلی ساده ،به نظر می‌رسید
،ولی الآن که نصف راه رو رفتم متوجه شدم که با یه هیولا طرف شدم
...تنها راه‌حل اینه که ،به بخش‌های کوچیکی تقسیمش کنم
بعدش آروم و ذره ذره برم بالا باشه، اینم از بخش دو متری بعدی
و وضع دست‌هام اصلا بهتر نشده
بالأخره، به جایی رسیدم ...که بتونم نفس بگیرم و به دست‌هام استراحت بدم
راه زیادی رو اومدم بالا ولی بالأخره می‌تونم راهم رو ببینم
محل استراحت ناجوریه ...ولی حداقل به این ساقه‌ها تکیه دادم
تا مقداری خون برگرده به دست‌هام احتمالا ۹ متر دیگه مونده نزدیکم
...رسیدم بالا خیلی خسته شدم
درست به موقع، قبل از بارون از آب اومدم بیرون
تازه داشتم فکر می‌کردم که شانسی برای خشک شدن دارم
طوفان استوایی از راه رسید ولی جنگل زنده‌اس، ها؟
توی مناطق استوایی، سریع شب میشه می‌خوام تا وقتی نور هست اردو بزنم
،خب، اگه بریم زیر این از بارون در امان می‌مونم
ببینین، این می‌تونه نقش مهار رو بازی کنه و اینجا
ببینم می‌تونم با یه‌کم ساقه یه ننوی جنگلی درست کنم
داره هر لحظه تاریک‌تر میشه ...باید فوری به ننو درست کنم
تا روی زمین جنگل نمونم این یکی شبیه ساقه‌ی کلماتیسه که عالیه
به پوستش نگاه کنین واقعا خوب و لطیفه حس نرمی داره
این یکی رو می‌کنم یه‌کم میرم عقب همچین ساقه‌هایی خیلی رشد می‌کنن
،وقتی می‌کشیشون باید مراقب مارها و چیزهایی که می‌افتن، باشی
خب، این باید خوب کار کنه این رو برگردونیم به کمپ
یه گره‌ی دو حلقه‌ی ساده نرم‌ساقه‌ام رو به سنگ می‌بنده ...پشتش خدای من
بدون این که بزنی توی صورت خودت ... باشه، این یه‌کمی ناجوره
...بعد باید بینش رو پر کنی تا این پایین
بارون هم حسابی شدت گرفته خیلی خوشحالم که زیر این تاقم ببینین
باشه، خوبه، کار می‌کنه باید یه آتیش روشن کنم باید هیزم پیدا کنم
اینجا رو، میوه‌ی قهوه می‌دونم دقیقا برای چی بعدا ازش استفاده می‌کنم
...روشن کردن آتیش زیر این بارون خیلی سخته
...ولی زیر صخره، کلی چوب خشک هست که بارون نخوردن
و ببینین، اینا رو دارم که خشکن چوب‌های خشکی که زیر تاقچه‌ان
از این به‌عنوان آتش‌افروز استفاده می‌کنم
باشه، آتیش روشن کردم پسر، داره حسابی می‌باره
...یه مقدار از این میوه‌ی قهوه رو می‌ریزم روی آتیش
سرخپوست‌های تائینو ...اینا رو به‌عنوان راهی
برای دور کردن پشه‌ها، می‌سوزوندن و حاضرم هر چیزی رو امتحان کنم
یه ننو دارم آتیش دارم ...ولی موش آب‌کشیده شدم
...و این طوفان استوایی هم به نظر نمیاد که بخواد به این زودی بره
خب، بارون کمی آروم گرفت ...داره نم‌نم می‌باره و من هنوز خیلی خیسم
و اینجا یه‌کم سرده توی دل جنگل شرجیم
...جمهوری دامینیکن، توی کل کارائیب بلندترین کوه رو داره
و هر چی ارتفاع بیشتر بشه سرما هم بیشتر میشه
وقتی خیس باشی، بدتر هم میشه و راستش، چشم انتظار صبحم
ولی ننو دووم آورد که خوبه پس حداقل، روی زمین جنگل نیستم
ولی باید سعی کنم بخوابم پناهگاه، کارش رو کرد
من که استراحت خوبی کردم آماده‌‌ی مواجهه با یه روز دیگه توی جنگلم
تونستم کمی خشک بشم ،بارون بند اومد
ولی خیلی خوشحال بودم که دیشب روی زمین جنگل نخوابیدم
امروز صبح دور هیزم‌هام می‌گشت خیلی خوشحال به نظر میاد
ولی ببینیم می‌تونیم نشونتون بدیم ،موجود بومی کارائیب
رتیل پرنده خوار بزرگ ،نیش‌های دو سانتی‌متری داره
که می‌تونه پوست رو سوراخ کنه ،و زهر فلج کننده وارد کنه
که بافت‌های بدن رو از بین می‌بره اینم از این ببینین، میشه دیدش
...اگه درست باهاش رفتار بشه، متخاصم نیست
ولی رتیل‌ها وقتی تهدید بشن ...روی پاهای عقبشون بلند میشن
و قبل از نیش زدن نیش‌هاشون رو نشون میدن
می‌تونن تیرهاشون رو به‌عنوان یه مکانیزم دفاعی، پرتاب کنن
چیزی که درباره‌ی این رتیل‌ها ...مو به تن آدم سیخ می‌کنه
این موهای کوچیک روی پاهاشونه بهشون میگن موهای گزنده
...و اگه تهدید بشن، این موها رو میدن بیرون
و اگه برن توی گلوی شکارچی، اذیتش می‌کنن
اون وقت شکارچی دیگه ولشون می‌کنه ...همیشه موهای گزنده رو به یاد میارم
چون درد دارن دیگه بذارمش زمین ...وقتی نیش بزنن، چنگک‌هایی دارن
مثل این، دوتا نیش نیش می‌زنه، مواظب باش و گاز می‌گیره
وای، می‌خوای در بیفتی نمی‌خوام در بره اون قراره بشه صبحونه‌ام
یه رتیل پرنده خوار رو کشتم حالا برای صبحونه می‌پزمش
،خیلی دلچسب و لذیذ نیست ...ولی... اینجا صبحونه‌ی خوبیه
...شعله، موهای گزنده رو از بین می‌بره و گوشتش رو می‌پزه
و آره، موها دیگه رفتن حالا امتحانش کنم ...ببینین ...میشه گوشت رو دید
این داخل
راستش، گوشت زیادی داره ...به‌عنوان عنکبوت طعمش بد نیست
،این کمپ، خوب بود ولی وقتشه که دوباره با جنگل طرف بشم
،زمین اینجا خیلی ناهمواره ولی می‌دونم توی شمال فلات بزرگیه
...چندین کیلومتر زمین حاصلخیز که پر از مزارع کوچیکه
اگه اینجا گم بشین ...این می‌تونه بهترین شانستون
برای پیدا کردن تمدن باشه پرینگموساست ...اگه این رو بمالین به صورتتون
بدجوری تاول می‌زنین ...میشه تشخیصش داد
روی برگ‌هاش، شاخک‌های کوچیک داره ،و اگه زیرش رو ببینین
میشه این تیزی‌ها رو تا ساقه دید دلتون نمی‌خواد این رو لمس کنین
ازش دور بشیم حواسمون به باقیشون این دور و بر هم باشه
اغلب با هم رشد می‌کنن
،پرینگموسا به اندازه‌ی کافی بده ...ولی بدتر از اون، اینه که
جاهای سرسبز انبوه خونه‌ی عقرب‌ها و مارهای سمی هستن ولی جلوتر، خالیه
یه بستر رود خشکه ،توسط سیل‌های برق‌آسا تشکیل شده
مثل بزرگراه طبیعت بین جنگله و این، توی سیل، به بالای سرم می‌رسه
برای همین این جریان‌های خروشان این‌قدر کشنده‌ان
ولی برای رفتن به بالای کوهستان باید از اینجا بری عالیه
،توی بستر رود خشک ،اغلب میشه آب زیرزمینی پیدا کرد
ولی کندن، زمان می‌بره و سخته ،توی جنگل
راه خیلی آسون‌تری برای گیر آوردن نوشیدنی هست
این یکی یه نرم‌ساقه‌ی آبه
نرم‌ساقه‌های آب که با پوست بلوط مانندشون ،قابل تشخیصن
می‌تونن زندگیتون رو نجات بدن ...باید تهش رو برید و این‌جوری... ببینین
...نمیشه بیرون اومدن آب رو دید، تا وقتی که
...مثل گذاشتن انگشتتون روی یه نیه
تا این که اینجا رو ببرم و بذارم هوا وارد این مویرگ‌ها بشه
جریانش رو می‌بینین ...تا وقتی که شیره‌اش پاک باشه میشه نوشیدش
دنبال کردن رود خشک، من رو به شمال می‌رسونه
خرابی به جا مونده از طوفان‌های اخیر کاملا مشهوده
...زمین جنگل، پر از تخته سنگ و تنه‌های درخت بزرگه
این بستر رود به یه‌ بن‌بست خورد احتمالا ریزش زمین بوده
...آب شناوری که می‌اومد، روش اثر می‌ذاشت و باعث ریختن سنگ‌های بزرگ شد
راستش، فقط یه ریشه‌ی درخت بزرگه
اون درخت رو می‌بینین ...که تا بیرون اومده و به این سنگ‌ها چسبیده؟
انگار خیلی قویه ولی لیزه
ریشه‌ها و نرم‌ساقه‌های درخت‌ها ،قدرت متفاوتی دارن
پس قبل از این که تمام وزنتون رو بندازین روشون، امتحانشون کنین زود باش
باید از هر جایی که می‌گیریش ...کاملا مطمئن باشی
و حواست باشه که دستت رو کجا می‌ذاری ...این جاهای کوچیک
،بعضی از این شکاف‌ها و کنج‌ها توشون بیوه‌ی سیاه و رتیله
باید حواستون باشه خب، میشه مستقیم اومد بالا
یه جایی اون جلو، یه فلات بزرگ هست توش سکونتگاه‌های کوچیک هست
این شاید بهترین شانس برای پیدا کردن مردم و خروج باشه
اینم از این. ببین، ببین اوناهاش. اوناهاش
یه مرغ وحشیه داره از اون کنده میره بالا
پیدا کردن مرغ وحشی در اینجا چیز عجیبی نیست
ساکنان تبعید شده، احشام اروپایی رو ...۵۰۰سال پیش
با خودشون به اینجا آوردن
بز، گاو و مرغ‌ها همگی این جزیره رو به خونه‌شون تبدیل کردن
...همیشه باید انرژی حاصل از خوردن شکار
بیشتر از انرژی مصرفی برای شکارش باشه ،گرفتن مرغ‌ها خیلی سخته
ولی کلی گوشت داره پس ارزشش رو داره !وای خیلی فرزن
بذاریم یه‌کم آروم بشه ،خیلی وسوسه کننده‌اس که بیفتی دنبالشون
ولی مرغ‌ها خیلی فرزن
بهترین کار اینه که یواشکی بهش نزدیک بشی
تازه اومدم این بالا و نگاه الآن اون پایینه
این گوشت، حاوی باکتری و انگله باید خوب بپزینش
،اگه وسطش هنوز صورتی بود برگردونینش روی آتیش
...گوشت خوبیه، پروتئین خوبی داره قطعا ارزش شکار رو داشت
همین‌طور که میرم بالاتر وارد منطقه‌ی جدیدی میشم
اینجا سنگ آهک‌های تیز خیلی زیادن
باید واقعا حواست باشه که پات رو کجا می‌ذاری
...این سنگ آهک‌ها اون‌قدر فرسوده‌ان که دلتون می‌خواد بشکنینشون
همه‌شون حفره‌های بزرگی رو پوشوندن این یکی رو نگاه خیلی داغونه خوبی؟
آره زخم شد باید خیلی مراقب قدم‌هات باشی
جلوتر، می‌تونم ناحیه‌ای روشن رو از بین درخت‌ها ببینم
ممکنه فضای باز باشه ولی زمین داره می‌ریزه
...لیزه و شیب داره خیلی شیب داره وای، وای، وای
اون خیلی بزرگ‌تر از چیزیه که فکر می‌کردم
اونجا رو اون پایین رو می‌بینی؟ تا اون پایین باید ۱۰۰ متری باشه
ریشه‌های بلند، آویزونن انگار تا زمین می‌رسن
اون می‌تونه راهِ رفتن از اینجا باشه
و این یکی خوبه... ببین این یکی خوبه مثل ستون آتش‌نشانی طبیعین
می‌بینیش؟ باشه، من میرم ...می‌تونم
...می‌تونی پایین رو ببینی اون پایین ریشه پوشیده از پوست سفته
فرود آسونی نیست وای حسابی به بدنم فشار میاره آی
در حالی که میرم پایین‌تر ریشه همین‌طور نازک‌تر میشه
نمی‌تونم خیلی آویزون بمونم ولی به وقفه نیاز دارم
پاهات رو باید این‌جوری ...حلقه کنی و یکیش رو بندازی زیر اون یکی
و بعد فشار بیاری این‌جوری... ثابت می‌مونم
سعی می‌کنم خون رو به دست‌هام برگردونم
...انگشت‌هامم به‌خاطر نرم‌ساقه‌های دیروز خیلی خسته شدن
حالا حرکت آخر فقط باید امیدوار باشم که وزنم رو تحمل کنه
باشه، اومدم پایین ...و به نظر میاد به نظر میاد اینجا خالیه خوبه
...زمین جنگل داره صاف میشه و درخت‌ها دارن کمتر میشن داره خالی میشه
در حالی که نور، من رو ،به سمت خروج، هدایت می‌کنه ...مزارع باز جلو
بهم میگن که دارم به تمدن نزدیک میشم اینجا قطعا مزرعه‌اس
و از این مسیر می‌تونم از اینجا برم
و اینجا حتی یه آووکادو هم هست حالا بیشتر شبیه بهشت کارائیبیه
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]