‫[طبق مقررات ایمنی و بهداشت، بر گریلز و] ‫[گروهش در شرایط مرگبار، پشتیبانی می‌شوند]
‫[در برخی موارد، موقعیت‌ها به بِر ارائه] ‫[می‌شوند تا تکنیک‌های بقا را نمایش دهد]
‫[همواره پیش از ورود به محیط‌های خطرناک] ‫[باید مشاوره حرفه‌ای دریافت کرد]
من بِر گریلز هستم
در جستجوی پرمخاطره‌ترین چالش‌ها
به اقصی نقاط کره‌ی زمین سفر کردم
تا مهارت‌هایی را به شما نشان دهم
که برای زنده‌ ماندن در سخت‌ترین مناطق دنیا نیاز دارید
!این پایین مثل یه کابوس می‌مونه
...حیوانات کُشنده رو از پای در آوردم
...سقوط کردم
...یخ زدم
...کباب شدم !چقدر گرمه
و شکار شدم
...چیزای ناخوشایندی خوردم
و در جاهای غیرقابل تصوری خوابیدم
،ولی در تمام این مدت من تنها نبودم
!زود باشید، دنبالم بیایید، بیایید
گروه کوچک فیلمبرداری در هر ماجراجویی
پشت سر من بودن
،و در این قسمت ویژه
شما رو به پشت صحنه خواهم برد
تا با این گروه خارق‌العاده آشنا شوید و نشون بدم چطور این برنامه تهیه می‌شود
« « سینمافریک با افتخار تقدیم می کند » » [ CinemaFreak.Net ]
فیلمبرداری از این برنامه
باعث شناخت من از وجود انسان شد
هرگز آسان نیست
...خطر
زحمت و سختی و گاهی ناامیدی به همراه داشته
ولی در آخر، باعث افتخاره
بخشی از گروهی باشی که این برنامه رو می‌سازن
،با یه گروه خیلی کوچک صمیمی کار می‌کنم
بچه‌های فوق‌العاده‌ای هستن
به خشن‌ترین مکان‌های زمین می‌ریم
،و از نظر من اونا قهرمان‌های واقعی این برنامه هستن
همیشه در شرایط سخت زحمت می‌کشن
و درست در کنار من هستن
بچه‌های خوبین
سایمون فیلمبردار گروهه
کار خیلی مهیج و پرهیجانیه
،به اقصی نقاط دنیا سفر می‌کنیم همه چیز رو کاوش می‌کنیم
،کثیف‌کاری میشه ...از جاهایی بالا می‌ریم
یه ماجراجوئی پسرونه‌
کماندوی سابق نیروی دریایی سلطنتی، دیو
یه کوهنورد خبره‌س
این گروه و اعضای این گروه کوچک هستن
که به من انگیزه میدن
سرباز چترباز سابق، دنی هماهنگی گروه رو انجام میده
،من در تمام مدت مراقب همه چی هستم
که اطمینان حاصل کنم همه‌ی نکات ایمنی رعایت میشه
گروه خیلی خوب با هم جور شدن
و بِر قطعاً فرد کلیدی گروهه
،بِر تو دل خطر میره و میگه
"زود باشید، انجامش بدیم"
.انجامش بدیم. شروع کنیم بریم تو کارش
،با هر محیطی که سر و کار داشته باشیم
...اولین چالش معمولاً سخت‌ترین چالشه
فرود آمدن روی زمین
در برخی از دورافتاده‌ترین ،نواحی زمین فیلمبرداری می‌کنیم
و تنها راه معمولاً استفاده از چتر نجاته
در آلاسکا، من و گروه
به نیروهای گردان هوایی جستجو و نجات ملحق شدیم
قراره با بالگرد اچ‌اچ-60 پیو هاک
به بالای کوهستان بریم
یه صحنه‌ی عادی برای ماست
یه بالگرد اینجا روی زمینه
داریم آماده می‌شیم
یه جلسه توجیهی با نیروهای ارتشی داریم
که قراره باهاشون پرواز کنیم
هر لحظه از نقشه‌ی پرواز
بایستی دو بار بررسی شود
بالگرد دوم با گروه فیلمبرداری
در نزدیک ما پرواز خواهد کرد
...مسئله مهم سرعت بالگرده چون من نمی‌تونم
نمی‌تونم دید خوبی داشته باشم
مگه اینکه اون بالا برید و بتونم چشم‌انداز رو ببینم
آره، فهمیدم
،وقتی به محل فرود برسیم
با طناب از بالگرد در حال پرواز پایین میرم
...بازم بگم، من شروع می‌کنم
،به من بستگی داره
ولی بدون برنامه‌ریزی دقیق ممکنه درست پیش نرود
،همیشه به بچه‌ها میگم
ببینید، همیشه باید درست انجامش بدید"
،فقط یه بار می‌تونید اشتباه کنید
پس باید مراقب همدیگه باشیم
،و مهم‌تر از هر چیز "مطمئن بشیم در امانیم
،وقتی خلبا‌ن‌ها برنامه‌ریزی کردن زمان رفتنه
من به وسیله‌ی گارد هوایی ملی آلاسکا
در طبیعت اینجا رها می‌شوم
اصلاً دوست ندارید اینجا گم بشید
اگه گم شدید، این بچه‌ها
میان دنبالتون
در موقعیت قرار گرفتیم و در ارتفاع 24 متری هستیم
تنها راه به پایینه
پایین رفتن با طناب ،از بالگرد همیشه پرمخاطره‌ست
،به‌خاطر پره‌های بالگرد، طناب
و شاید توش گیر بیفتید
،پیو هاک یه بالگرد جنگیه
پس برای فرود سریع ایده‌آل می‌باشد
بالگرد پیو هاک
،یه بالگرد بلک هاک کاملاً مجهزه
و همون بالگرد ارتشیه که تو اخبار می‌بینید
،به بالا نگاه می‌کنید و حس می‌کنید قراره برید میدون جنگ
،سرنشينان بالگرد کارشون رو بلدن
و من سالم فرود اومدم
و بالگرد دور می‌شود
اوضاع همیشه خوب و روان پیش نمی‌رود
در گواتمالا، من و سایمون می‌خواستیم
با همدیگه با طناب از بالگرد بریم پایین
و این بار، تو دردسر افتادیم
یه کوه آتشفشان فعال زیر پامون بود
!مواد مذابه
می‌تونید گرماش رو از اینجا حس کنید
،چند صدمتر ارتفاع داریم
!ولی حتی اینجا خیلی داغه
مکانی برای فرود وجود نداشت
بالای کوه آتشفشان بودیم
مواد مذاب در دامنه‌های کوه جریان داشتن
،همه جا رو دود سولفور گرفته بود
و وزش باد بالگرد رو
،به اطراف پرتاپ می‌کرد یه نبرد واقعی بود
،خلبان بالگرد هست
ولی خودش نمی‌تونه ببینه جریان چیه
،و من چشمای خلبان شدم
به خلبان می‌گفتم دقیقاً اون پایین چه خبره
باشه، پس مشکلی نیست
بِر زیر بالگرده
،خلبان داشت با بالگرد کلنجار می‌رفت
چون باد بالگرد رو
به همه طرف تکون می‌داد
منم از اون طرف داشتم سایمون رو می‌فرستادم پایین
خوبه
،تا نصف راه پایین رفته بودم
بین بالگرد و زمین بودم
و خلبان گفت، "دیو، باید برم
"دیگه نمی‌تونم بالگرد رو نگه دارم
سایمون هنوز معلق بود
،سعی داشتم ببینم بِر در چه حاله می‌خواستم سایمون رو به پایین برسونم
سعی ‌کردم خلبان رو راضی کنم
فقط 15 ثانیه دیگه تحمل کنه
تا بتونم سایمون رو به زمین برسونم
دیگه می‌خواستم چاقوم رو در بیارم و طناب رو ببُرم
5ثانیه بعدش، من به زمین رسیدم
،بِر طناب رو ازم آزاد کرد
و بالگرد به سرعت از اونجا دور شد
وضع خیلی پُر استرسی بود
میگن 5 چیز کوچیک کافیه
...تا فاجعه به بار بیاد
،خلبان نتونه بایسته
،ابر جلوت سبز بشه
وقتی داشتم طناب رو ازت آزاد می‌کردم
...تا به خودت بجنبی، باید
بگذریم، ما زنده‌ایم، و اینجاییم
موفق شدیم
در جنوب تگزاس، چیزی رو امتحان کردیم
...که قبلاً انجام نداده بودیم
پریدن با چتر از یه هواپیما دوباله
...ولی یه مشکلی وجود داشت
،چطور من، سایمون و خلبان
توی یه هواپیمای دو نفره جا بشیم
،من اینجا می‌شینم ،کمتر از 2 متر با بِر فاصله دارم
،خب جای دیگه‌ای نبود
پس برای فیلمبرداری قراره اینجا باشم
دیو منو با طناب می‌بنده
،به نظرم هر دومون یه کم تو فکر رفتیم
،چون اونم مثل من فکر می‌کرد
"باید بیشتر از این بشه از گیره استفاده کرد"
ولی کار زیادی از دستمون بر نمی‌اومد
پس همون شد
،نمی‌دونم سایمون می‌دونه یا نه
،ولی قبل پرواز با خلبان حرف زدم
ولی فقط شانه‌اش رو بالا انداخت
،و نگاه‌های عجیب غریب تحویلم داد
چون ‌گفت، "این کار واقعاً
،روی آیرودینامیک بال تاثیر می‌ذاره
و مطمئن نیستم بتونم "تعادل هواپیما رو حفظ کنم
"من گفتم، "به نظرت می‌تونی؟ "اون گفت، "آره، فکر کنم
ولی سایمون چیزی در این مورد نمی‌دونست
...نقطه‌ی بدون بازگشت
،زمانیه که واقعاً تو ذهنت باور داری
...نمی‌تونی ازش بیای بیرون
همینه... انجامش میدی
سوار بال هواپیما میشی
در زیر پای من بیابان چيواوا قرار دارد
،در این مکان نمیشه خطا کرد وگرنه مرگتون حتمیه
،وقتی بین آسمان و زمین هستی
مثل یه تیکه گوشت از بال آویزون هستی
هیچ کاری از دستت بر نمیاد
...من یه جوری روی بال بسته شده بودم
،نمی‌تونستم حرکت کنم و ثابت بودم
سعی داشتم فیلم بگیرم
،خلبان لبخند می‌زنه
و بِر خیلی تو جاش راحته
،و من تو این فکرم ...صبر کنید، این"
معمولاً این منم که در "موقعیت راحت‌تری از بِر هستم
باشه، بِر، به ارتفاع 8 هزار پایی رسیدیم
بهتره برای پرش آماده بشی
این اولین تجربه‌ی منه
،اگه در هنگام پریدن به دم هواپیما گیر کنم بازی تمومه
تنها راه برای انجام این کار وارونه کردن هواپیماست
تا بدون هیچ مانعی آویزان شوم
از داخل اتاقک هواپیما از بِر فیلم می‌گرفتم
حالا بِر بالای بال هواپیما ایستاده بود
،به محض اینکه هواپیما وارونه شد
اونوقت از نوک بال آویزان می‌شد
،هواپیما می‌چرخه، یهو بِر آویزان میشه
،یه متر از من فاصله داشت
و یهو چند متر از زمین فاصله داشت
معرکه بود. حس فوق‌العاده‌ای داشت
،ولی یادمه همش با خودم می‌گفتم
.آره، من تو یه هواپیمای وارونه هستم" "حرف نداره
"و بِر قراره بپره پایین"
موفق باشی. خیلی بهش نیاز داری
،در طول این سال‌ها ،صدها بار پریدم
ولی هنوز هر بار قلبم به تپش می‌افته
وقتی بِر می‌خواد از هواپیما بپره تو فکرم چی می‌گذره؟
"فقط خدا کنه چترش باز بشه"
،همیشه دعا می‌خونه
بعدش خودشو رها می‌کنه
بلافاصله چتر رو باز نمی‌کنه
همینطور به دوربین نگاه می‌کنه
،تا وقتی بتونه حتی وقتی یه نقطه‌ی کوچیک شده
،کوچک و کوچک و کوچک‌تر میشه
...همیشه به خودم میگم
،چتر رو باز کن. بندش رو بکش" "بندش رو بکش
،ترسناکه. فکر می‌کنید وای، نکنه چتر نقص فنی پیدا کنه"
.دیگه وقتشه. بازش نمی‌کنه "اوضاع بد میشه
خوشبختانه مشکلی براش پیش نمیاد
"یعنی پخش زمین میشه؟"
،تا حالا که نشده
ولی همیشه این حس رو دارم
!آخیش! روی زمینم
ولی مستقیم افتادم روی یه کاکتوس‌
از سرمای کُشنده‌ی مدار شمالگان
،تا گرمای سوزانِ صحرای بزرگ آفریقا
،"برای ساخت "انسان در برابر طبیعت از همه جای دنیا فیلم می‌گیریم
اکوادور - مونتانا -
...پاناما، پاتاگونیا
سوماترا - ترکیه -
اسکاتلند - دو بار مکزیک -
...نروژ، سیبری
گواتمالا - ...نامیبیا و زامبیا -
بلیز - آلباما، لوییزیانا -
چین
آره، و احتمالاً چند مکان دیگه
که به خاطر ندارم
،هر کجا که باشیم
سایمونِ فیلمبردار همیشه پشت سرمه
،در تمام این محیط‌ها بِر خیلی فرز و سریع حرکت می‌کنه
،هر کاری بِر می‌کنه باید اونجا باشی
زیاد زخم و زیلی می‌شیم
باید با جریان پیش بری
باید متعهد باشی و انجامش بدی
،به گمانم خطرناک هست ،ولی بیشتر اوقات
،فرصت پیدا نمی‌کنی بهش فکر کنی
چون داری فیلم می‌گیری
کاری رو می‌کنی که باید انجام بشه
تا حد امکان باید بدون تکون خوردن دوربین فیلم بگیرم
ولی تصویر بِر توی دوربین
برای همیشه توی ذهنم حک شده
.همیشه اونجاست فقط مناظر پشت سرش عوض میشن
خوبی؟
...آتش، یخ
...آب، بیابان، جنگل
همه رو پشت سر گذاشته‌ایم
برای همگام شدن با من
گروه باید از حاشیه امن خود خارج شون
،در آلاسکا بهترین مسیر به نقطه‌ی امن
،رفتن به طرف یخ‌رود بود
ولی من و سایمون باید درون آب فوق‌العاده سردی می‌پریدیم
اصلاً از ظاهر اینجا خوشم نمیاد
توده‌های یخ شناور و خرد شده روی آب هستن
،برای رسیدن به یخ‌رود مجبور بودیم روی سطوحی پا بذاریم
که در واقع کوه‌های یخی شناور در آب بودن
معمولاً خیلی ناپایدار هستن
برو که رفتیم، زبل خان
!ایول
،باشه، زود باش دستت رو بده به من
.گفت، "نه، زود باش این یکی آخریه. عالیه
"موفق می‌شیم، موفق می‌شیم "منم گفتم، "وای، باشه
،پایین رو نگاه کن، بپر برو، خودتو بهش بسپار
یک، دو، سه - خوبه، خوبه -
و دوباره. ایول
سایمون تو چنین موقعیت‌هایی ،اصلاً دست و پا چلفتی نیست
و خیلی خوب پیش میره
ولی باید دوربین رو هم نگه داره
یوقتایی باید دل به دریا بزنید. باشه
،من خیلی مراقبم
ولی همیشه خطر در کمین من
و گروه نشسته
یه بار من و بِر از یه سراشیبی تند پایین می‌اومدیم
تا پایین حدود 6 متر بود
،و بِر به من گفت "می‌خوام کنار اون درخت بایستم"
ولی نایستاد
تونستیم خودمون رو آزاد کنم
و به قسمت خاکی‌ برسیم
،آهسته به پایین رسیدم ولی کاملاً شانس آوردم
...ولی صدای سنگ‌ها تو سرمون بود
صدای ویز ویز می‌داد
خوب نبود. خوب نبود
برای گروه، همگام شدن با من ،بر روی زمین به اندازه کافی دشواره
ولی به یه آزمون واقعی تبدیل میشه وقتی از جایی بالا می‌ریم
،بِر در حین صعود ریسک زیادی می‌کنه
چون بار اوّله که از اونجا بالا میره
معمولاً در مناطق چالش‌برانگیزه
پس آره، مسلماً خطر می‌کنه
،در مونتانا ،از یه پل بالا رفتم تا به ریل قطار برسم
و سایمون فیلمبردار دنبالم اومد بالا
دوربین رو به طرف پایین چرخوندم تا یه حس واقعی
در مورد ارتفاعی که درش هستیم به ببینده القا کنم
اگه نترسید انسان نیستید
،بِر به بالای ریل می‌رسه ،و یه زنجیر اونجاست
و مجبوره از زنجیر آویزان بشه
و خودشو بالا بکشه تا به روی پل برسه
و احتمالاً 106 یا 120 متر ارتفاع داره
پل بلندیه
با یه دستش از زنجیر آویزون بود
...و خودشو می‌کشید بالا و
و مسافت زیادی بود
رسیدم بالا
،با اینکه از ارتفاع بلند نمی‌ترسم
،وقتی از بالا به پایین نگاه می‌کنی ...تو این فکری
قطعاً قلبت میاد توی دهنت
و چیزی که بالا میره ...باید پایین بیاد
،و در این مورد پایین رفتن از یک آبشار خیلی مرتفع
می‌خوام امتحان کنم
.پایین تنه‌ی درخت خودمو به اون لبه می‌رسونم
آره. و بعد برات دست تکون میدم
...و تو می‌تونی با طناب بیایی پایین
باشه - و به من ملحق بشی -
بعد یه جای خوب پیدا می‌کنیم ،و نردبان رو میندازیم پایین
،با همدیگه می‌ریم پایین و کار تمومه
باشه. عالیه. بریم انجامش بدیم
« سینمافریک »
،من در انتهای طناب از آبشار آویزانم
داخل آبشار هستم، نه کنارش
...داخل آبشار. و این
عادی نیست همچین جایی باشی
برو روی لبه
آب روی سر و صورتم کوبیده می‌شد
و جای اصلاً راحتی نیست
،نه تنها راحت نیست
بلکه یه خروار آب روی سر و کل بدنت کوبیده میشه
،با اینکه لباس ضد آب پوشیده بودم هنوز داشتم از سرما یخ می‌زدم
،اگه برای فرودِ امن عمق آب کافی باشه
،همیشه دوست دارم بپرم توش
ولی ارتفاع همیشه یه مسئله‌س
من در بالای بعضی از این پرش‌ها بودم و نگاهی به پایین انداختم
ولی خوشحالم خودم نمی‌پرم
،در گواتمالا از ارتفاع 12 متری به درون آب پریدم
،سایمون قرار بود دنبالم بیاد
ولی ایندفعه جا زد
...دو نوع پریدن داریم
یکی که من همراهش می‌پرم ...و اینو ترجیح میدم
و یه جور دیگه که اون می‌پره و بعدش منو صدا می‌کنه
که ترجیح نمیدم
یه آبشار 76 متری
با هزارن گالون آب که به پایین می‌ریزه
جریان آب خیلی قویه ،که بشه ازش پایین رفت
و بِر یه شاخه‌ پیچک بزرگ پیدا می‌کنه
...تا باهاش پایین بره و سایمون رو پایین بیاره
بیا پایین روی این لبه
،بِر اول پایین رفته بود و من بعدش دنبالش رفتم پایین
می‌خواست ببینه می‌تونه خودشو به اون لبه برسونه
و روی اون لبه رفت
تونست بره. منم بعدش رفتم پایین
اینجا امنه. تکون نخور
.بیا بپریم دنبالم بیا پایین، باشه؟
تعلل نکنی. می‌پریم
یا خدا. مسافت زیادیه
ولی می‌دونم آب به اندازه کافی عمیقه
."گفت، "باشه، من رفتم و پرید
،با خودم گفتم "زمان زیادی توی هوا بود"
!بپر
"!تو آبه، و میگه، "بپر
با خودم میگم، "آره، فقط بپر. اون پرید
"می‌دونم از پسش بر میام. بپر
،مردد هستم و این پا اون پا می‌کنم ،و تو این فکرم
"با پای چپم بپرم یا راستم؟"
...و این تو ذهنم تکرار می‌شد
فکر ‌کردم، "ارتفاعش زیاده
"واقعاً نمی‌خوام بپرم
!بپر
"مغزم همش می‌گفت، "نپر، نپر
،و یه چیز دیگه بهم می‌گفت نه، بپر"
.می‌دونی چی کار کنی "مشکلی پیش نمیاد
اون بالا چند لحظه با خودش درگیر بود
قبل از اینکه ترغیب بشه بپره
!بپر
قبل از اینکه بالاخره بپرم
سه بار مردد شدم
...فکر کنم چند باری ترسید و
و بعدش به حرف افراد ،دور و برش اعتماد کرد و پرید
که کارش واقعاً ستودنی بود
وقتی پریدم بِر خیلی بهم لطف کرد
.مسخره‌ام نکرد ممنون. ممنون، بِر
،کار دشواری برای گروه به حساب میاد
به‌خاطر همه‌ی تجهیزاتی
که باید در این محیط‌های خشن حمل کنن
ولی کار این بچه‌ها فوق‌العاده‌س
همینه. گرفتمت. باشه
،بعضی اوقات
خودم تنهایی باید یه کاری رو بکنم
وایسا، وایسا، وایسا
صبر کن. یه لحظه صبر کن
وقتی اینطور میشه، باید از
،یه دوربین کوچک، یا ما بهش می‌گیم
دوربین بِر" استفاده کنم"
دوربین بِر، یه دوربین مچیه
میشه بالا و پایین رو نشون داد
وای. پام گیر کرده
فقط می‌تونم به چپ و راست حرکت کنم
یه دوربین محکم کوچیکه، و بایدم باشه
،دور دست بِر بسته شده و همش به همه جا می‌کوبه
نمی‌دونم
ولی همیشه دوام میاره
فکر کنم "ضد بِر" باشه
این دوربین کوچک به من کمک می‌کند تصاویر بینظیری بگیرم
زمانی که برای گروه کار پرمخاطره‌اییه
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
در سفرم برای نشان دادن ،رازهای زنده ماندن در طبیعت
از چندین محیط متفاوت دیدن کردم
نقطه اشتراک همه‌ی آن مناطق
تاثیر سختیه که بر ذهن و جسم می‌ذارن
،در چنین مکان‌هایی ،بیماری، آب و هوای نامناسب
و ناخوشایندترین حشرات این سیاره
در کمین شما هستن
سازش‌پذیری با اقیلم کار سختیه
به بدن شوک وارد میشه
،اگه توی ارتش باشید
به شما یه هفته وقت میدن تا به محیط اطراف عادت کنید
این گروه وقت نداره
چون همش چند روز وقت دارید، همینه
مستقیم وارد محیط جدید می‌شید
اکثر خطرات محلی ،که من باهاشون روبرو میشم
گروهم با اونا روبرو میشه
...از پوشیدن شدن به تیغ‌های کاکتوس گرفته
!کاکتوس لعنتی
...کلنجار رفتن با پشه‌ها
وای پسر، امان از دست این پشه‌ها
محیط بیرحمی هست
تا هجوم زالوهای خونخوار
این جونورا پدرم رو در آوردن
،وقتی بِر جلو دوربینه ،و یه زالو رو از بدنش جدا می‌کنه
فراموش نکنید که پشت دوربین
یه نفر دیگه‌م هست
که دقیقاً همین مشکل رو با زالو داره
ببینید، خیلی خون خورده
می‌تونید ببینید چقدر خون خورده
،در مکان فیلمبرداری
کنار اومدن با گیاهان و حشرات ،به اندازه کافی دشوار هست
ولی دمای هوا بزرگ‌ترین چالش ماست
مکان‌هایی رو ترجیح میدم که بینهایت سرد باشن
من احتمالاً گرمای شدید رو ترجیح میدم
من با سرما میونه‌ی خوبی دارم
،در مدار شمالگان
قرار بود از یک رودخانه‌ی نیمه‌ منجمد عبور کنیم
هر چی بگم کم گفتم
که چقدر باید مراقب آب به این سردی باشید
ممکنه کُشنده باشه
روش کار این بود که باید برهنه توی آب می‌رفت
پس لباسامون رو در آوردیم
،فکر کنم حدود منفی 30 درجه بود
و سرمای شدیدی بود
[ GRUNTS ]
WHOA! SNOW DOWN THE BACK.
OKAY, LET'S GET INTO IT.
Reay: BEFORE HE EVEN MANAGED TO DO THE SWIM,
HE HAD TO BREAK THE ICE, TO GET INTO THE DEEPER WATER.
YOU KNOW, I'VE GOT A FULL DRY SUIT ON.
AND JUST THE THOUGHT OF DOING THAT --
IT WAS HARD ENOUGH DOING THAT, YOU KNOW, IN A DRY SUIT.
I THINK, ONCE YOU TAKE THE PLUNGE, SO TO SPEAK,
AND YOU'RE COMMITTED,
THEN THERE'S NO TURNING BACK.
Reay: AND I'VE GOT SORT OF 5-MIL NEOPRENE GLOVES ON,
AND MY HANDS ARE NOW FREEZING
AND MY FACE IS ABSOLUTELY FREEZING.
BEAR DOING IT NAKED --
I DON'T KNOW HOW HE DOES STUFF LIKE THAT.
I HAVE NO IDEA HOW HE DOES STUFF LIKE THAT.
I'M FOLLOWING HIM. THE LENS FREEZES OVER.
MANAGE TO CLEAR IT, AND WE CARRY ON FILMING THE SCENE.
I'LL USE THIS ICE BLOCK TO TRY AND FLOAT MY RUCKSACK ACROSS.
Pearce: BEAR MAKES IT LOOK EASY.
HE'S VERY GOOD AT IT, AND HE GETS HIS HEAD 'ROUND IT.
OKAY, IT'S OVER THE DEEP BIT.
LET'S GET ASHORE.
Reay: HE GOT TO THE SIDE IN SORT OF RECORD TIME.
HE DIDN'T WANT TO HANG AROUND IN THAT KIND OF WATER.
GOT TO THE SIDE. WE PULL OURSELVES OUT.
I'M STANDING THERE FROZEN.
LITERALLY, NO JOKE, MY HANDS ARE LITERALLY JUST...
I'M LIKE, "I CAN'T MOVE MY FINGERS."
ONE OF THE GLOVES WAS STUCK TO THE CAMERA LENS.
I COULDN'T ACTUALLY MOVE IT.
[ BLOWING SHARPLY ]
بند پوتینش از سرما مثل چوب خشک سیخ شده
،پوتینش رو بالا گرفت و بندش سیخ شده بود
اینقدر هوا سرد بود
افقی شده
الان می‌فهمید هوا چقدر سرده
AND IT WASN'T JUST MY SHOELACES
THAT WERE AFFECTED BY THE TEMPERATURE.
THERE WAS DEFINITELY, UM, A SHRINKAGE TO HIS MANHOOD
IN THAT ONE.
TURNED FROM A GRIZZLY BEAR INTO A LITTLE TEDDY BEAR.
[ CHUCKLES ]
[ GRUNTING, BLOWS SHARPLY ]
دمای شدید فقط بر روی من تاثیر منفی ندارد
گروه هم تحت‌تاثیر قرار می‌گیرن
،در صحرای بزرگ آفریقا واقعاً به مشکل برخوردیم
دمای هوا حدود 55 درجه بود
و تحملش برای همه‌مون سخت بود
فکر می‌کنم گرمای شدید مشکل بزرگی
برای کسایی باشه که امروز منو همراهی می‌کنن
می‌دونید، قراره آتیش از آسمون بباره
هر مشکلی مثل ناخوشی، بی‌آبی پیش میاد
در چنین مکانی خیلی سریع ،آب بدنتون رو از دست می‌دید
پس باید هوای همدیگه رو داشته باشیم
،وقتی دمای هوا در بالاترین حالته
خورشید تبدیل به دشمن بیرحمی می‌شود
،واقعاً گرماش طاقت‌فرساس
مجبور شدیم یکی از افراد گروه رو
به‌خاطر گرمازدگی شدید از اینجا خارج کنیم
صحرای بزرگ مکان جالبی بود
تک تک اعضای گروه پخش زمین می‌شدن
.گرمای هوا شدید بود و ما مستقیم در معرضش بودیم
و در طول اون چند روز اصلاً سایه پیدا نکردیم
و بدنتون تا یه حدی کشش داره
خیلی گرم بود
،صدابردار رو دیدم
،فیلمبردار رو می‌دیدم
،تو این فکر بودم "نفر بعدی که از حال میره کیه؟"
وقتی بعضیا رو می‌فرستید برن ،تازه می‌فهمید
بعضی از سناریوها چقدر می‌تونن خطرناک باشن
و هوا چقدر می‌تونه خطرناک باشه
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
زنده ماندن در طبیعت آسان نیست
،باید متمرکز و باانگیزه بمانید
،باید ابتکار نیز به خرج بدید
از هر چیزی که پیدا می‌کنید برای زنده ماندن و نجات استفاده کنید
سازش نکته‌ی کلیدیه
،برنامه‌ریزی کار سختیه
چون
محیط سعی می‌کنه کنترل رو به دست بگیره
،پس باید انعطاف‌پذیر باشید
هوشیار و گوش به زنگ باشید
فعالش می‌کنه
...چه در ساخت تله
...کلک، یا سرپناه برای خواب
!عالیه
باید از هر چیزی که پیدا می‌کنید استفاده کنید
در پاناما، می‌خواستم نشون بدم
چطور می‌تونید آب کثیف نجوشیده رو بخورید
که روی یه صخره‌ پیدا کردم
این پر از فضله‌ی پرندگانه
و بوی متعفنی میده
نوشیدن آب کثیف باعث میشه استفراغ کنید
استفراغ به کم‌آبی بیشتر منجر می‌شود
که می‌تواند شما رو به کام مرگ ببرد
ولی می‌تونید دست به اقدامات شدید بزنید
با استفاده از قمقمه
و یه لوله‌ی پلاستیکی که در ساحل پیدا کردم
می‌خوام خودمو تنقیه کنم
گفته میشه جون خیلیا رو نجات داده
یه خانواده توی قایق نجات ،روی آب سرگردان بودن
و آب زیادی ته این جمع شده بود
،و از لاک پشت تغذیه می‌کردن
خون لاک پشت هم قاطیش شده بود
بوی زننده‌ای داشته
و تنها راهی که تونستن دچار بی‌آبی نشن
استفاده از آب کثیف و تنقیه خودشون بود
BY NOT DRINKING THE FLUID, YOU BYPASS THE GAG REFLEX,
REHYDRATING WITHOUT THE RISK OF VOMITING,
BUT IT'S NOT PLEASANT.
YEAH, I WON'T DENY IT SORT OF MADE ME CRINGE SLIGHTLY,
YOU KNOW, WHEN HE DID IT.
I GUESS ALL YOU CAN DO IS LIE BACK...
AND THINK OF ENGLAND!
GOOD ON HIM, YOU KNOW. HE WENT FOR IT AND DID IT.
،در موقعیت‌های سخت بقا
باید برای زنده ماندن آمادگی انجام هر کاری رو داشته باشید
یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها گرم نگه داشتن خود در طول شبه
،در ایرلند فیلمبرداری می‌کردیم
و بِر لاشه‌ی یه گوسفند پیدا کرد
،و پوستش رو یکجا کَند
و اونو به "کیسه خواب گوسفندی" تبدیل کرد
خوب و گرمه
هر چند ظاهر خیلی چندش‌آوری داره
.واقعاً موثر بود از کیسه خواب گوسفندی استفاده کرد
فوق‌العاده بود
،استفاده از هر چیزی که پیدا می‌کنید
،هر چند ناخوشایند باشد
ولی بخش مهم زنده ماندن در طبیعته
یه بربر این شتر رو به من داد
،اونا از ذره ذره‌ی این حیوان استفاده می‌کنن
نه تنها برای غذا بلکه برای آب
و در شرایط سخت، برای سرپناه
فقط اینکه بینندگان نمی‌تونن بوی
لاشه‌ها و حیواناتی که بِر می‌خوره رو حس کنن
هر شکاری
خوشایند نیست... بوی مرگ میده
اینم از این
،به محض اینکه به محتوای شکمش می‌رسه
...یه بوی متعفن به مشام می‌رسه
بوی هر چیزی که در 24 ساعت گذشته خورده
...بوی متعفنِ
غذای هضم شده شتر صاف رفت توی دماغم
،مایعات این خمیر نیمه هضم شده قابل نوشیدنه
و می‌تونه جون شما رو نجات بده
بوی ترشیدگی می‌داد
باورم نمیشد
بوش افتضاح بود
و بعدش آبش رو خورد
...و بعد
ازش به عنوان سرپناه استفاده کرد
می‌رید داخلش
...پوست رو می‌کشید روتون
و صد درصد از نور خورشید در امانم
بچه‌های گروه نزدیک بود بالا بیارن
به‌خاطر بوی افتضاحی که می‌اومد
...این پتو
...و کل این شتر
بو گند میده
،برای ساخت برنامه
من و اعضای گروه مجبور بودیم بوهای زننده‌ای رو تحمل کنیم
ولی تجربه‌مون در مکزیک بود بدتر از همه‌شون بود
گرفتمش، پسر. بوش میاد
اینم از این. به دام افتاده
بوی بدی میده
،بدترین بویی که تا حالا تحمل کردم
،در طول این چهار سال برنامه بوی راسو بود
بوی
صدتا لاستیک سوخته میده
تو زندگیم بوی به این بدی حس نکرده بودم
...این واقعاً
افتضاحه
وقتی گوشتش رو پخت
"با خودم گفتم، "بوی چیه میاد؟
می‌بینید چه ظاهری داره
،بوش به شدت بد بود ،و داد می‌زد
"منو نخور"
بوی گند میده
شخصاً لذت می‌برم وقتی مجبوره جلو دوربین چیزی رو بخوره
با دوربین ازش فیلم می‌گیری
و نباید چیزی رو تف کنه بیرون
.مجبوره قورتش بده و میده. پاداش کارش رو می‌گیره
.هر بار قورت میده ولی اصلاً دلش نمی‌خواسته بخوره
...انگار
یکی گوشت استیک رو برداشته
توی مدفوع سگ مالیده
و فرو می‌کنه توی دهنت
!حالم به هم خورد
،اگه بخوایید در طبیعت چیزی بخورید
...باید برای شامتون شکار کنید
و روش‌های قدیمی همیشه بهترین هستن
در لوییزیانا، مردم محلی
برای صید ماهی از خودشون به عنوان طعمه استفاده می‌کنن
،زیر آب رو نگاه می‌کنن
،توی سوراخ‌هایی که گربه‌ ماهی‌ها هستن
و دستشون رو توی سوراخ فرو می‌کنن
،و گربه ماهی دستشون رو گاز می‌گیره
دستت رو می‌کشی بیرون و یه گربه ماهی گیرت میاد
که قابل خوردنه
بدبختانه گربه ‌ماهی‌ها تنها جانورانی نیستن
که در زیر آب پنهان شدن
همه چیزی می‌تونه زیر آب باشه
،مارهای مهلک، تمساح
،لاک‌پشت گازگیر که می‌تونن دستتون رو قطع کنن
،حس تعلیقش از هر فیلم ترسناکی بدتره
وقتی بِر دستش رو توی ،اون سوراخ‌های گِلی فرو می‌کنه
،در عجبه چه جونوری دستش رو گاز می‌گیره
که به عنوان طعمه استفاده کرده
،حرکات شدیدی داخل آب ایجاد میشه
و دستش رو بیرون میاره و یه گربه ماهی بزرگ
به پنج تا انگشتش چسبیده
انگشتام رو گاز گرفته
محکم دست آدم رو می‌گیرن
پس برای اینکه دستتون رو خلاص کنید
باید اول اونو بکشید
باید 9 کیلوئی باشه
ببینید، میشه خام خوردش
،به خوردن گوشت خام عادت کردم
ولی قطعاً با ذائقه همه جور نیست
بهش فکر نمی‌کنه. تعلل نمی‌کنه
این خوشمزه‌س
فکر می‌کنم کلید مغزش رو خاموش می‌کنه
و کار رو انجام میده
بعضی از چیزایی رو که بِر خوردم منم خوردم
ولی خیلی چیزا هست
،که من بهشون لب نزدم
،چون دلم نمی‌خواد بخورمشون چون خیلی بدمزه هستن
در چین، یه قورباغه رو کشتم و بیشترش رو خوردم
ولی گفتم یه مقدار برای گروه نگه دارم
به اندازه کافی خوردم
دنی، بقیه‌اش برای تو
هی، سیاست منو می‌دونی، درسته؟
،اگه اون چیزی رو بکشه همه باید بخوریم
بسیار خب
،وقتی تو چین بودیم دنی یه کم از پای قورباغه خورد
و خیلی خوشش اومد
...پاهای قورباغه
آره، یه کم مزه‌ی گوشت مرغ میدن
،نه اینکه گوشت مرغ خام خورده باشم
ولی مزه‌ش یه کم شبیه گوشت مرغه
باشه، عالی نیست، ولی
ارزش خوردن داره
قطعاً باید بهش سیر زد
هر چی می‌خورد کمش بود
به نظرم غذاهایی رو که بِر درست می‌کنه
به غذاهایی که تو خونه‌اش می‌خوره ترجیح میده
،ولی در صحرای بزرگ محال بود اعضای گروه
نزدیک چیزی بشن که من می‌خواستم بخورم
،امروز در کمپ بربر‌ها هستیم
و ازشون فیلم می‌گیریم
مردان قبیله‌ی بربر سخت مشتاق بودن
که من خوراک محلیشون رو امتحان کنم
بیضه‌های بز
بز پوست‌کَنده آویزون بود
...بیضه‌هاش هم آویزون بودن، دو تا
یکی برای بربرها و یکی هم برای بِر
می‌دونست اینطور میشه
مطمئنم از نظر روانی خودشو آماده کرده بود
یکی بهش میدن و مثل سیب گازش می‌زنه
اولین بار بود
که می‌دیدم اینقدر حالش بد میشه
داشت عق می‌زد
واقعاً عق می‌زد
نمی‌دونم چقدر حالش بد شده بود
اصلاً نمی‌دونم
باشه، از این بابت متاسفم
بریم سر کارمون
...باید از توانایی‌هام پا فراتر بذارم
و همینطور به خودم و اعضای گروهم اعتماد کنم
،در سفرم برای نشان دادن مهارت‌های بقا
گاهی خیلی به خودم فشار میارم
و بهاش رو می‌پردازم
،در زامبیا ،می‌خواستم از یه صخره‌ی لغزنده بالا برم
،چند صد متر بالای رودخانه بودم
و یه لغزش کوچک می‌تونست کُشنده باشه
...کل این صخره
تا اون بالا لزج و لیزه
می‌تونم از این درخت کمک بگیرم
تا از کنار صخره بالا برم
وقتی داشت بالا می‌رفت ،ازش فیلم می‌گرفتم و یادمه با خورم گفتم
"...اون شاخه زیاد محکـ"
،حتی جمله رو تموم نکرده بودم
که شاخه تقی شکست
روی یه کاکتوس افتاد
،یه کاکتوس درست زیرش بود
بوم! افتاد روش. عالی بود
خودمو تو چه مخمصه‌هایی میندازم
در آلاسکا، برای اینکه نشونتون بدیم
،چطور بوی خودمون رو از خرس سیاه مخفی کنیم
تصمیم گرفتم از یه رودخانه‌ی خروشان عبور کنم
ولی با اتفاقی که افتاد آرزو کردم هیچ وقت این کار رو نکرده بودم
وقتی رفتم تنه‌ی درخت رو امتحان کنم
به نظر محکم می‌اومد
،ظاهراً خوب بود و بِر گفت "آره، عالیه"
"و همه گفتیم، "آره، عالیه
می‌تونیم از روش بریم اون طرف
فقط ببینی درختِ به این بزرگی
که مثل پل اونجا قرار داشت چطور یهو ناپدید شد
...وقتی بِر روش رفت
وای خدا، متنفرم وقتی این اتفاق می‌افته
عبور از شکاف‌ها و دره‌ها
همیشه به اراده‌ی قوی و جسارت نیاز دارد
،برای عبور از یه تنگه‌ی عمیق در تگزاس
از یه طناب کهنه‌ استفاده کردم ،که قبل‌تر پیدا کرده بودم
،یه قلاب به سرش بستم
و طناب رو بین دو صخره بستم
!زدم به هدف
حس می‌کنم گیر کرده
و احتمالاً همین کفایت کنه
به اینجا ببندمش. باشه، مراقب باشید
اون قلابی که بِر
به اون طرف دره پرتاب کرد ..و به یه تخته سنگ گیر کرد
،دقیقاً نمیشد دید محکمه یا نه ولی ازش استفاده کرد
قطعاً فشار زیادی به بدنم وارد میشه
...ولی شکی درش نیست، در ارتفاع
خیلی بلندی هستیم
،داشت ازش عبور می‌کرد
"و گفتم، "خب، به نظر بی‌خطر میاد
و بعدش طناب کمی در رفت
بدجایی شل شد
"گفتم، "تا پایین مسافت خیلی زیادیه
وقتی همچین چیزی رخ میده بهتون یادآوری میشه
در چه ارتفاع بلندی قرار داره
،هر چقدر موقعیت‌ خطرناک باشه
تنها چیزی که باعث میشه ادامه بدم اینه که می‌دونم
بهترین افراد در این زمینه
پشت سرم هستن
،انگار به اون روزها برگشتم که کماندو بودم
یه گروه کوچک بودیم
که دست به این کارای دیوانه‌وار می‌زدیم
آماده و مجهز هستیم
می‌ریم و کارمون رو انجام می‌دیم و بعدش بر می‌گردیم
،برای یه بازمانده
همیشه رسیدن به نقطه‌ی امن هدف نهاییه
ولی گاهی نجات یافتن
می‌تونه خطرناک‌ترین بخش این آزمون سخت باشه
وایسا، وایسا
،من و گروه در یک تونل باریک هستیم
و قطار از راه می‌رسد
!باید بریم! زود باشید !برید، برید، برید
.ما توی یه تونل هستیم داریم از قطار فرار می‌کنیم
قطار وارد تونل شده
،تاریکی مطلقه و یه نور می‌بینی
و صدای سوت قطار میاد
خیلی گیج‌کننده و خیلی خیلی ترسناک بود
!دنبال من بیا! بدو
،در حال دویدن هستیم و من پشت سر بِر دارم می‌دوم
یهو می‌خورم زمین و می‌افتم روی ریل
!بلند شو، پاشو، پاشو
،و این به ذهنم خطور کرد
"با خودم گفتم، "قطار متوقف‌نشدنیه
،و بِر بر می‌گرده و تو یه چشم به هم زدن
دستم رو می‌گیره و منو پرت می‌کنه جلوی خودش
،و به طرف بیرون می‌دویم اینجا دوربین وارونه شده
!بدو
!همینه! ادامه بده! برو
،خیلی دیوونگیه از داخل تونل می‌دویم بیرون
،می‌رسیم به انتهای تونل شیرجه می‌زنیم بیرون
،بلافاصله به زمین برخورد می‌کنیم
بِر دوباره بلند میشه و می‌دوه
!می‌تونیم بهش برسیم
می‌خواد سوار قطار بشه
،هر دومون از قطار بالا می‌ریم
و بِر حرکت کلاسیک فیلمای وسترن رو انجام میده
از یه واگن به یه واگن دیگه می‌پره
،و بعدش به واگن مسطح می‌رسه
و از اتاقک کنترل بالا میره
مونتانای زیبا جلوی شماست
،با موفقیت سوار شدیم
و پایان پر شور و هیجانی برای این برنامه‌ی عالی بود
پایان سفر یا ماجراجویی
همیشه بخش برجسته برنامه‌س
همه یه نفس عمیق می‌کشن "و با خودشون میگن، "خوب بود
و همیشه یه چیز عالی هست که بشه در موردش تعمق کرد
وقتی به پایان فیلمبرداری نزدیک می‌شیم
و بِر سوار هواپیما، بالگرد یا قطار میشه
حس خیلی خوبی داره
می‌دونیم تموم شده و می‌دونیم بر می‌گردیم خونه
حس خوبیه
.برای من باعث افتخار بوده ماجراجوئی فوق‌العاده‌ای بود
کار خیلی مهیج و هیجان‌انگیزیه
حقیقت اینه که من عاشق نقش‌آفرینی در این برنامه هستم
،به مکان‌های شگفت‌انگیزی می‌ریم
با ماجراجوئی‌ها و چالش‌های مهیجی روبرو می‌شیم
،و بدون شک
،بدون این گروه ساخت این برنامه هرگز امکان‌پذیر نمیشد
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]