« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
‫آنچه گذشت...
‫دکتر دالس، یه ملاقاتی داری.
‫فقط بابات می‌تونه بهم بگه
‫والدین واقعیم کیان.
‫یه نفوذ تو سیلو 12 رخ داده.
‫باید سیلو 12 رو ببینیم.
‫این دارو رو می‌شناسم... ‫همون داروییه که به ریچارد هریس دادن.
‫اسم شرکت بیوتکنولوژی که
‫کیسه سرم رو ساخته پیدا کردیم... ‫دارو سازی ویتمور.
‫اون ویتموره.
‫و اون ای جی مالوریه.
‫وظیفه تو اینه که مطمئن بشی
‫همه زندانی‌های فراری ‫از گودال دوباره دستگیر بشن.
‫یه چیزایی درباره انفجار می‌دونم.
‫هیس.
‫چشم ازش برندار.
‫این مهمه.
‫وقتمون با هم داره تموم می‌شه.
‫پس یه چیزی بهم بگو.
‫اگه می‌تونستی خانوادت رو ‫برای آخرین بار ببینی...
‫چی می‌گفتی؟
‫بگو دیگه، جواب بده.
‫به... به پدر و مادرم می‌گفتم
‫چقدر دوستشون دارم.
‫دیگه چی؟
‫که دلم براشون تنگ می‌شه...
‫و ناراحت نشن چون...
‫چون می‌دونم اونا هم منو دوست دارن.
‫حالا خوب دقت کن.
« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak ]
‫.::: مترجم مرتضی راکی :::.
‫نه! نه!
‫نه، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم!
‫آخ! خواهش می‌کنم!
‫سلام دانشجوها.
‫کتابخونه کالج محلی کسپر داره بسته می‌شه.
‫لطفاً هر کتابی که امانت گرفتید رو ‫قبل از رفتن پس بدید.
‫ممنون.
‫بازم داری تا نصف شب درس می‌خونی، لیلی؟
‫اوه، ببخشید خانم فلنری، ‫یه امتحان بزرگ دارم،
‫و باز حواسم به زمان نبود... دوباره.
‫اوه، فردا می‌بینمتون.
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫شین، از دیدنت دوباره خوشحالم.
‫- سلام. ‫- چی داری می‌کشی؟
‫این جلسه‌ها رو یادت میاد؟
‫وقتی اینقدر کوچیک بودم نه.
‫یه دفتر دیگه یادمه که پدر و مادرم ‫مجبورم می‌کردن برم،
‫ولی...
‫من نوجوان بودم، نه یه بچه کوچیک.
‫می‌خوام چند تا عکس بهت نشون بدم،
‫و تو بهم بگی چی می‌بینی، باشه؟
‫- اون یه پرنده‌اس. ‫- یه پرنده.
‫شین، بابام خیلی چیزا بود،
‫ولی روانشناس کودک نبود، پس...
‫چرا اینقدر به من علاقه داشت؟
‫این یکی چطوره؟
‫جیمز ویتمور این بیانیه رو
‫هفته پیش برای شرکت فرستاده.
‫صبح بخیر، دوستان و همکاران گرامی.
‫دیروز یکی از خودمون رو از دست دادیم،
‫یکی از باهوش‌ترین ذهن‌های این شرکت.
‫دکتر میشل الیوت تو یه تصادف ماشین فوت کرد.
‫کلمات کافی ندارم
‫که بگم میشل چقدر ‫برای این شرکت ارزش داشت
‫یا برای من شخصاً.
‫میشل الیوت رئیس بخش تحقیق و توسعه
‫شرکت ویتمور ساینسز بود.
‫همونطور که می‌دونیم، ‫ویتمور به گودال داروهایی رو می‌رسوند
‫که روی زندانی‌ها استفاده می‌شد.
‫پس کمتر از یه هفته بعد از انفجار،
‫رئیس بخش تحقیق و توسعه ویتمور ت ‫و یه تصادف عجیب ماشین کشته شد.
‫یکم عجیبه، اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫زنم دوست داره بگه
‫ "تصادف وقتیه که نمی‌تونی ‫ببینی کی داره نخ‌ها رو می‌کشه."
‫چهار برابر حد مجاز الکل تو خونش بوده.
‫مشکل اینه که میشل الیوت 14 سال پاک بود.
‫پس ویتمور می‌دونه که ممکنه
‫به خاطر آزمایش‌های انسانی رسوا بشن.
‫فکر نمی‌کنی که جیمز ویتمور
‫رئیس بخش تحقیق و توسعه‌اش رو ‫ یه جورایی اضافه ببینه، ها؟
‫یه دوست تو اداره کلانتری دارم.
‫می‌بینم می‌تونم جزئیات بیشتری ‫درباره تصادفش به دست بیارم.
‫و اینکه،
‫باید درباره جیمز ویتمور بیشتر بدونیم.
‫یاد نور میشل رو گرامی بداریم.
‫و با روحیه اون ادامه بدیم.
‫وقتشه بریم سر کار.
‫مورالس تازه بهم خبر داد.
‫شاهدان تو کسپر، وایومینگ، ‫ یه مرد رو دیدن که
‫یه دوچرخه‌سوار رو از جاده پرت کرد.
‫قبل از اینکه با سرعت فرار کنه، ‫اون رو تو یه ون سفید پنل‌دار کشوند.
‫ون سفید پنل‌دار... چقدر مبتکرانه.
‫هی، اسم قربانی لیلی جیکوبزه.
‫خب، چیز دیگه ای هم داریم؟
‫پلیس کسپر چند تا اثر انگشت ‫از دوچرخه برداشت.
‫خوشبختانه، ما یه الگوریتم داریم ‫که دخالت می‌کنه،
‫پس محلی‌ها دست خالی برگشتن.
‫همه تطابق‌ها با ‫فراری‌ها مستقیم به ما می‌رسه.
‫اثر انگشت‌ها مال تام بیچرن.
‫چیه؟ چی رو از دست دادم؟
‫تام بیچر یه پرونده قدیمی بود ‫که من روش کار کردم.
‫قبل از اینکه بالاخره دستگیر بشه، ‫ بیشتر از یه دوجین زن رو کشت.
‫بیچر یه الگوی رفتاری خیلی مشخص داشت
‫که حول محور حداکثر کردن
‫رنج روانی قربانی‌هاش شکل گرفته بود.
‫از ناتوانی اونا لذت می‌برد.
‫دخترای اوایل تا اواسط دهه بیست ‫زندگیشون رو هدف قرار می‌داد.
‫یه دختر رو برای چند روز زنده نگه می‌داشت
‫در حالی که دنبال یه قربانی دوم می‌گشت.
‫بعد وقتی بالاخره دو تا زن رو ‫تحت کنترلش در می‌آورد،
‫اولی رو جلوی دومی شکنجه می‌کرد و می‌کشت،
‫مجبورش می‌کرد تماشا کنه
‫وقتی با یه کیسه پلاستیکی خفه‌اش می‌کرد.
‫- این دیگه اوج شرارته. ‫- تو طول اسارتشون،
‫به پدر و مادرهای قربانی‌هاش زنگ می‌زد.
‫مثل قاتل گلدن استیت، ‫از مسخره کردنشون لذت می‌برد.
‫اِ، از مسخره کردن هم فراتر می‌رفت.
‫با جزئیات کامل شرح می‌داد
‫که چطوری می‌خواد بچه‌هاشون رو شکنجه کنه.
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫این پرونده زندانی بیچره.
‫چرا اینقدر از بقیه سبک‌تره؟
‫هفت سال آخر رو تو بخش پزشکی گذروند،
‫پس نه درمان روانی می‌گرفت،
‫نه تو هیچ مطالعه‌ای شرکت داشت.
‫زندانی‌های اونجا معمولاً
‫تو شرایط آخر عمر بودن، ‫مثل مراقبت‌های تسکینی.
‫پس مشکلش چی بود؟
‫تو پرونده نوشته که بعد از ورود به گودال،
‫یه سری سکته مغزی کرده.
‫چطور یه آدم تو اون وضعیت بعد از انفجار
‫- از گودال فرار می‌کنه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫تا جایی که می‌دونیم، ‫اون تنها زندانی از بخش پزشکیه
‫که این کار رو کرده.
‫به کند و کاو ادامه می‌دم.
‫می‌ریم خونه پدر و مادر لیلی.
‫بیچر همون بیچره... ‫به زودی با اونا تماس می‌گیره.
‫هی، اگه... اگه درست یادم باشه،
‫کسپر، وایومینگ، زادگاه تو هم هست.
‫خب، همه یه جایی به دنیا اومدن.
‫اوه، من خوبم، بکس، واقعاً.
‫آره...
‫چون ما لیلی جیکوبز رو سالم ‫ به خونه برمی‌گردونیم، باشه؟
‫آره.
‫نگران نباش.
‫به زودی برات یه دوست پیدا می‌کنم.
‫آقای و خانم جیکوبز...
‫نمی‌تونم تصور کنم شماها چه حسی دارید.
‫منم یه دختر دارم.
‫یکم از لیلی کوچیکتره.
‫ تنها چیزی که می‌خوایم اینه که. ‫دخترتون رو سالم به خونه برگردونیم
‫دیروز صبح، وقتی لیلی رفت زیر دوش بودم.
‫فرصت نکردم بهش بگم دوستش دارم.
‫ همیشه سعی می‌کنم.
‫هر صبح یه بوس و یه بغل بهش بدم
‫مطمئنم لیلی می‌دونه چقدر دوستش دارید.
‫گفتید اف بی آی یه سرنخ از یه مظنون داره.
‫پس این آدم چی می‌خواد؟
‫باج؟ ‫- نه.
‫- ما پول نداریم. ‫- نه، نه، باید واضح بگم.
‫این مسئله ربطی به پول نداره.
‫این مسئله درباره قدرت و کنترله.
‫این مرد می‌خواد شما ‫دو تا احساس ناتوانی کنید.
‫ما که همین الانشم این حس رو داریم.
‫دیگه چقدر می‌تونیم احساس ناتوانی کنیم؟
‫این مرد بهتون زنگ می‌زنه،
‫و یه سری حرف‌های خیلی وحشتناک می‌زنه.
‫حرف‌هایی که شنیدنشون ‫ممکنه خیلی دردناک باشه.
‫اگه مسئله پول نیست، پس چرا زنگ می‌زنه؟
‫چون یه هیولاست.
‫ببخشید.
‫باید ازتون بخوام
‫سخت‌ترین کار ممکن رو انجام بدید،
‫و وقتی زنگ می‌زنه، ‫ باید جواب بدید و باهاش حرف بزنید
‫و تا جایی که می‌تونید ‫طولانی مدت نگهش دارید.
‫واقعاً همه‌اش تقصیر منه.
‫ماشینم تعمیرگاه بود، برای همین ‫اون پیشنهاد داد ماشینش رو بهم قرض بده.
‫تنها دلیل اینکه با دوچرخه ‫به خونه می‌رفت همین بود.
‫نباید اینطوری فکر کنید.
‫لیلی همچین آدمی بود.
‫حاضر بود جونشم براتون بده.
‫فقط... اگه من...
‫خیلی خب.
‫- شروع کنیم. ‫- فقط سرگرم نگهش دار، باشه؟
‫الو؟
‫سلام مامان.
‫شما کی هستید؟
‫می‌دونی، دخترت یه زن جوون خیلی خاصیه...
‫خیلی پر از زندگی.
‫باهاش چیکار کردی؟
‫اوه، برنامه‌های زیادی دارم.
‫من و اون قراره خیلی خوش بگذرونیم.
‫خب، حداقل به من خوش می‌گذره.
‫اون از شما سراغ می‌گرفت.
‫می‌خواید باهاش حرف بزنید؟
‫اون همینجاست.
‫لیلی، لیلی، صدامو می‌شنوی؟
‫الو؟
‫لی-لیلی، من اینجام عزیزم.
‫کسی اونجاست؟
‫الو؟ ‫- لیلی! لیلی! لیلی!
‫الو؟ من کجام؟
‫چرا... چرا... چرا صدامو نمی‌شنوه؟
‫نمی‌دونی، بچه جون؟
‫اینجا جاییه که قراره بکشمت.
‫صبر کن، صبر کن...
‫مورالس، تونستی موقعیت مکانی رو پیدا کنی؟
‫پیداش کردم. داره از یه گوشی موبایل ‫ثبت نشده استفاده می‌کنه.
‫تماس از یه دکل مخابراتی ‫در سمت شرق شهر ردگیری شد.
‫میتونی موقعیت مکانی رو ‫دقیق مشخص کنی؟
‫دارم روش کار می‌کنم.
‫تقریباً.
‫پیداش کردم.
‫اون تو متل برایتون، خیابان دوم شرقیه.
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫- تکون نخور! برو پایین! ‫- برو رو تخت!
‫دستات پشت سرت! دستاتو پشت سرت بذار!
‫بیچر دستگیر شد.
‫لیلی چی؟
‫- تورو یادمه. ‫- اون کجاست؟
‫می‌دونیم یه دختر رو دزدیدی. ‫- تو حموم ولش کردم.
‫لیلی، مقاومت کن.
‫خیلی خب. همه‌چی... ‫همه‌چی مرتبه. من با پلیسم.
‫تو در امانی. تو در امانی. تو در امانی.
‫همه‌چی مرتبه. الان دیگه در امانی.
‫- بکس، لیلی حالش خوبه؟ ‫- اون لیلی نیست.
‫چی؟
‫یعنی چی اون لیلی نیست؟
‫- لیلی اینجا نیست. ‫- پس کجاست؟
‫بشین.
‫با اون دختر دیگه چیکار کردی؟
‫همه‌چی مرتبه. ‫ما تو رو از اینجا می‌بریم بیرون، باشه؟
‫اینا دیگه چه کوفتیه؟
‫الو؟
‫کسی اونجاست؟
‫الو؟
‫لیلی اصلاً تو اون تماس تلفنی نبود.
‫زن جوونی که تو متل بود، سوفیا آلونسو بود...
‫24 ساله، هیچ ارتباطی با لیلی نداره،
‫هیچ ارتباطی با تام بیچر نداره.
‫اون الان تو اورژانس با ضربه مغزی ‫درجه 3 بستریه،
‫ولی کاملاً خوب می‌شه.
‫می‌دونیم قربانی‌های بیچر همپوشانی دارن.
‫تونست چیزی درباره لیلی جیکوبز بهمون بگه؟
‫متاسفانه، نه. بیچر اصلاً با سوفیا حرفی نزد،
‫و اونم کس دیگه‌ای رو ندید.
‫خب، ون الان داره برای ‫ اثر انگشت بررسی می‌شه،
‫و حداقل دو تا اثر انگشت با لیلی تطابق داره.
‫و داریم یادداشت‌ها رو ‫هم بررسی می‌کنیم.
‫هیچ نشونی از آدرس یا ‫موقعیت مکانی لیلی توشون نیست.
‫اون ضبط صدایی که تو صحنه پیدا شد چی؟
‫آره، چرا بیچر اون رو با لیلی ضبط کرده؟
‫فقط برای اینکه برای پدر و مادرش پخش کنه؟ ‫ این یه رفتار جدیده، درسته؟
‫شاید یه جور یادگاری یا یادبود باشه،
‫روش اون برای زنده کردن ‫اون لحظه بارها و بارها؟
‫یادبود؟
‫یعنی فکر می‌کنی لیلی دیگه مرده؟
‫نه، لیلی زنده است.
‫اون سوفیا رو دزدید تا ببره به جایی
‫که لیلی رو قایم کرده، یعنی باید پیداش کنیم.
‫وقتش داره تموم می‌شه.
‫خب، پس بهتره بری با تام بیچر حرف بزنی.
‫سلام تام.
‫قبلاً هم اینجا بودیم، مگه نه؟
‫یعنی می‌دونی آخرش چی می‌شه.
‫لیلی جیکوبز کجاست؟
‫اگه بگم یادم نمیاد باور می‌کنی؟
‫نه.
‫حافظه چیز عجیبیه.
‫یادمه تو قد بلندتر بودی.
‫اون کجاست؟
‫این کل ماجرا خیلی آشناست، مگه نه؟
‫تقریباً مثل دژاوو.
‫من، زنجیر شده به این میز،
‫تو، نشستی اونجا و سعی می‌کنی ‫مثل یه آدم سنگی به نظر برسی، درست مثل الان.
‫چی شده لیلی؟
‫من می‌ترسونمت؟
‫منو نکش، خواهش می‌کنم.
‫بگو ببینم، اگه می‌تونستی ‫همین الان به یه نفر زنگ بزنی...
‫اون کی بود؟
‫مامانم.
‫اون خیلی نگرانم می‌شه.
‫اوه، چرا...
‫داشت به جاهای خوبش می‌رسید.
‫چرا مکالمه‌ات با لیلی رو ضبط می‌کردی؟
‫این جدیده.
‫خب، اگه تغییر نکنی، همون قبلی می‌مونی.
‫راستش...
‫بعد از اون همه سال زندان،
‫فکر کنم فهمیدم بیشتر از فقط خاطرات
‫دخترهام رو می‌خوام...
‫یا شاید تو سن پیری احساساتی شدم.
‫لیلی کجاست؟
‫تام بیچر هفت سال تو بخش پزشکی بود
‫برای مراقبت‌های آخر عمر، درسته؟
‫ولی این شبیه یه آدم ‫در حال مرگ به نظر می‌رسه؟
‫دیوونه، آره. در حال مرگ، نه.
‫و پرونده‌اش هم خیلی نازکه،
‫دارم فکر می‌کنم یکی یه چیزایی رو مخفی کرده.
‫سلام الیور.
‫به اطلاعات درباره یه زندانی نیاز دارم،
‫از اون مدل اطلاعاتی که تو پرونده نیست.
‫اینطوری که نمیشه الیور.
‫من منبع اطلاعاتی نیستم.
‫پس چی هستی؟
‫فکر کردم ماها هم‌دستیم.
‫درسته؟
‫چون بکس و حسنی دارن درباره
‫تصادف ماشین میشل الیوت سوال و جواب می‌کنن.
‫می‌دونی چیه؟ خسته شدم. ‫از این بازی‌ها خسته شدم.
‫وقتشه همه چیز رو به بکس و حسنی بگی.
‫بررسی می‌کنم.
‫خب، تا اون موقع، من هنوز اطلاعات می‌خوام.
‫تام بیچر چند سال قبل از اومدن من
‫تو بخش پزشکی بستری شد.
‫یه چیزی بهم می‌گه که ماجرا از این بیشتره.
‫خیلی خب.
‫تام بیچر یکی از... ‫ پروژه‌های ویژه دکتر دالس بود.
‫بیا بهشون بگیم "پروژه‌های ویژه".
‫قبلاً خیلی وسواس داشتی ‫که رد پاهات رو پاک کنی...
‫اوه، اون پارانویا، اون برنامه‌ریزی دقیق.
‫حالا داری از یه گوشی موبایل ‫داخل متلی که توش اقامت داری،
‫به خانواده جیکوبز زنگ می‌زنی؟
‫فکر می‌کنم اون جراحت ‫باعث شده بی‌احتیاط بشی.
‫بیا رو راست باشیم تام... ‫دیگه اون قاتل سابق نیستی.
‫فکر کنم یه سری سکته مغزی ‫همچین بلایی سر آدم میاره.
‫ "سکته مغزی"؟
‫این چیزیه که بهت گفتن؟
‫- الیور، داری چیکار می‌کنی؟ ‫- اون نمی‌تونه بهمون کمک کنه لیلی رو پیدا کنیم.
‫یادش نمیاد کجاست.
‫چی داری میگی؟
‫- الیور، وایسا... ‫ - اون به خاطر یه عمل...
‫جراحی مغز آزمایشی تو بخش پزشکی بود
‫نه سکته مغزی.
‫بعد از کاری که دالس باهاش کرد، ‫هیچی یادش نمیاد.
‫سعی کردم بهت بگم.
‫من اصلاً نمی‌دونم اون کجاست.
‫هر کسی که این عمل رو انجام داده،
‫بدون هیچ توجهی به اخلاق ‫ یا انسانیت این کار رو کرده.
‫این واقعاً وحشیانه‌ست.
‫دکتر، این نوع عمل می‌تونه
‫به حافظه کسی آسیب بزنه؟
‫نابودش می‌کنه.
‫شکی ندارم که این آدم
‫دچار فراموشی پیش گستر ‫کامل و غیرقابل برگشت شده.
‫یعنی چی؟
‫حافظه بلند مدتشون سالم می‌مونه،
‫ولی حافظه کوتاه مدتشون هر بار ‫که وارد خواب REM می‌شن،
‫پاک می‌شه.
‫خب، آیا کاری می‌شه کرد ‫که به این فرد کمک کنه
‫یادش بیاد یه روز ‫یا دو روز پیش چیکار می‌کرده؟
‫بعضی از افراد می‌تونن ‫به حافظه عضلانی‌شون تکیه کنن،
‫بعضی‌هاشون حتی
‫استراتژی‌های مقابله‌ای پیچیده‌ای ‫برای مدیریت زندگی روزمره‌شون ایجاد کردن.
‫برای مدیریت زندگی روزمره‌شون.
‫ممنون دکتر.
‫خب، پس تنها شانسی که
‫برای زنده برگردوندن لیلی
‫اینه که اون یه جور مکانیزم مقابله‌ای
‫یا یه راه ارتباطی با خودش ایجاد کرده باشه.
‫- اگه بزرگیه. ‫- آره.
‫چرا دالس همچین کاری با یه نفر می‌کنه...
‫به حافظه‌اش آسیب بزنه؟
‫فقط... فقط بی‌رحمانه به نظر می‌رسه.
‫می‌دونی، دالس وقتی من به گودال رسیدم،
‫خیلی وقت بود رفته بود،
‫ولی یه شایعه‌ای بود...
‫که آلزایمر داشته.
‫پس، اگه این یه جور ‫کار خارج از چارچوب بود...
‫شاید برای خودش این کار رو می‌کرد...
‫تا بیماری که سراغش می‌اومد رو درک کنه.
‫فکر می‌کنی دالس از بیچر ‫به عنوان یه خوکچه هندی استفاده کرد
‫تا بفهمه چطوری ‫زوال عقل خودش رو درمان کنه؟
‫یا یه جور مکانیزم مقابله‌ای رو ‫داشت توسعه می‌داد.
‫مثل همون مدلی که بهش اجازه بده
‫یادش بیاد لیلی جیکوبز رو کجا قایم کرده.
‫بکس، گفتی بیچر خیلی پارانوئید بود، درسته؟
‫خب، آدم‌های پارانوئید تو چی مهارت دارن؟
‫حرف زدن با رمز.
‫ ،خیلی خب، شین، مورالس
‫می‌تونید همه یادداشت‌های چسبناک
‫و مدارک اون اتاق متل رو بررسی کنید؟
‫اگه رمزی داشته باشه، ‫رمزگشایی‌اش می‌کنیم.
‫تام، این کاریه که دالس با مغزت کرد.
‫این بافت اسکار هست.
‫به همین دلیله که ‫نمی‌تونی خاطرات جدید بسازی.
‫می‌دونی چرا این کار رو باهات کرد؟
‫می‌دونی چرا تورو ‫موش آزمایشگاهی کوچولوش کرد؟
‫تام، می‌دونستی مریض بود؟
‫اوه، نصف ماجرا رو هم نمی‌دونی.
‫اون موقع‌ها که بار اول رو ‫پرونده‌ام کار می‌کردی،
‫هیچ وقت نپرسیدی از چی بیشتر از همه ‫تو کشتن اون دخترا لذت می‌بردم.
‫هیچ وقت نپرسیدی.
‫ناتوانی‌شون...
‫ناتوانی کامل و مطلق.
‫به همین خاطر به خانواده‌هاشون زنگ می‌زدم.
‫می‌تونستی تو صداشون بشنوی...
‫فقط...
‫ناتوان.
‫و الانم تو چهره‌ی تو می‌بینم.
‫می‌دونی که هیچ وقت پیداش نمی‌کنی.
‫زندگی لیلی داره از لای انگشتات سر می‌خوره.
‫من تنها کسی تو دنیام
‫که می‌تونم بهت کمک کنم...
‫ولی نمی‌کنم...
‫چون این...
‫همین جا، اوه...
‫این قسمت خوبشه.
‫هنوز احساس ناتوانی می‌کنی؟
سینمافریک
‫- مورالس، چیزی لازم داری؟ ‫- این کار جواب نمی‌ده.
‫داریم هزاران ترکیب رو ‫تو هر دقیقه اجرا می‌کنیم،
‫و حتی یه ذره هم الگو
‫تو اون یادداشت‌های چسبناک یا... ‫یا تو ضبط‌های تام نیست.
‫هی، تو داری هر کاری ‫از دستت برمیاد رو می‌کنی.
‫پیداش می‌کنیم.
‫اون برنامه‌ریزی کرده بود
‫پاییز برای تحصیلاتش ‫ به دانشگاه نیویورک منتقل بشه.
‫می‌دونی چقدر سخته ‫از یه شهر مثل کسپر فرار کنی؟
‫همه درباره‌اش حرف می‌زنن، ‫ ولی هیچ‌کس واقعاً این کار رو نمی‌کنه.
‫خب، تو این کار رو کردی...
‫و اونم می‌کنه.
‫تموم نشده.
‫اونقدری که فکر می‌کنی باهوش نیستی، تام.
‫می‌دونیم که یه راهی برای خودت گذاشتی
‫که یادت بمونه لیلی کجاست.
‫پس رمزش رو می‌شکنیم.
‫نه، نمی‌تونید، ‫چون شما دارین رمز منو نمی‌شکنین.
‫دارین رمز اون رو می‌شکنین.
‫دکتر دالس بهم یادش داد.
‫آره. نه، حق با توئه.
‫ما نمی‌تونیم رمزش رو بشکنیم...
‫حداقل نه به موقع برای نجات لیلی.
‫به خاطر همینه که خودت ‫این کار رو برامون می‌کنی.
‫چی داری میگی؟
‫می‌دونی چیه؟ آره، حتماً، می‌تونم بهت بگم.
‫به هر حال یادت نمی‌مونه، درسته؟
‫ببین، قضیه از این قراره. ‫این کاریه که می‌خوایم انجام بدیم.
‫می‌خوایم دوباره بخوابونیمت،
‫همه خاطرات کوچولوت رو پاک کنیم،
‫بعد تو دقیقاً تو همون اتاق متلی بیدار می‌شی
‫که دستگیرت کردیم، فقط این که نمی‌دونی.
‫نمی‌دونی که گیر افتادی.
‫نمی‌دونی که همه‌مون داریم تماشات می‌کنیم.
‫و ببین، اینجاست که قسمت باحالش شروع می‌شه.
‫تو ما رو مستقیم به لیلی می‌رسونی.
‫هنوز احساس ناتوانی می‌کنی؟
‫نه، اصلاً.
‫جدی داری پیشنهاد می‌کنی
‫- یه قاتل سریالی رو ول کنیم؟ ‫- ولش نمی‌کنیم.
‫متلش، ماشینش، ‫ همه‌چیش رو شنود می‌ذاریم،
‫تک تک حرکاتش رو ردیابی می‌کنیم.
‫و اون ما رو مستقیم می‌بره پیش لیلی.
‫ریسکش بالاست، ولی حق با بکسه.
‫اگه بخوابونیمش، هیچی از اینا یادش نمی‌مونه.
‫از این کار خوشم نمیاد.
‫خب، باید یه کاری بکنیم.
‫یه چیز رو داریم یادمون می‌ره.
‫اون تا یه دختر دیگه رو نداشته باشه
‫که ببره پیش لیلی، برنمی‌گرده.
‫نه، نمی‌تونیم... ‫نمی‌تونیم از سوفیا بخوایم دوباره بره تو وان.
‫نه، حق با اونه. به یه دختر دیگه ‫تو اون وان احتیاج داریم.
‫و باید با مشخصات جور دربیاد.
‫خب، من اصلاً از کسی نمی‌خوام
‫خودش رو تو همچین موقعیت خطرناکی قرار بده.
‫لازم نیست از کسی بخوای. ‫خودم این کار رو می‌کنم.
‫بریم. بریم.
‫باید تک تک سانت‌های این اتاق متل رو ‫زیر نظر داشته باشیم.
‫دوربین‌ها و میکروفون‌ها رو ‫تو پنج دقیقه آماده کنید.
‫همه‌چیز رو دقیقاً همون‌جوری ‫که پیدا کردیم برگردونید.
‫هیچ ردی از اینکه اینجا بودیم نذارید.
‫تیم کل مدت حواسش بهتونه.
‫هیچ‌وقت بیشتر از ده ثانیه ‫ ازت عقب نمی‌مونیم.
‫و می‌تونیم بدون اینکه تام متوجه بشه ‫باهات ارتباط برقرار کنیم.
‫بدون اینکه تام متوجه بشه.
‫مورالس، مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫خب، هیچ‌کدوممون مجبور نیستیم.
‫ولی اگه این کار کمک می‌کنه ‫ لیلی رو به خونه برگردونیم،
‫من اصلاً نمی‌تونم فقط بشینم و تماشا کنم.
‫این فرصت منه که واقعاً حضور داشته باشم،
‫و ببینم چه تاثیری می‌ذاریم.
‫به علاوه، مامانم همیشه بهم می‌گه
‫که باید انقدر وقتم رو ‫پای صفحه‌های نمایش نگذرونم.
‫این کار جواب می‌ده.
‫کل مدت باهاتیم.
‫و اگه مشکلی پیش اومد یا خواستی بیای بیرون،
‫یه دوربین تو پنل سقفی ون هست.
‫فقط کافیه نگاه بالا کنی، ‫ سرت رو تکون بدی، یه علامت بدی،
‫و ما همه‌چیز رو متوقف می‌کنیم، باشه؟ ‫- باشه.
‫هی.
‫یه چاقوی کوچولو تو پاشنه کفشت جاسازی کردم.
‫باحاله.
‫یه حرکت قدیمی سی‌آی‌ایه.
‫امیدوارم لازم نشه ازش استفاده کنی.
‫می‌دونی، برای یه بچه ارتشی، ‫خیلی شجاعی، مورالس.
‫نمی‌تونم بذارم فقط تفنگداران دریایی ‫خوش بگذرونن، مگه نه؟
‫بست‌های زیپی رو نیمه‌بریدیم.
‫تام متوجه نمی‌شه، ‫ولی اگه لازم شد خودت رو آزاد کنی،
‫خیلی راحت‌تر می‌شه.
‫دستات پشت سرت.
‫خیلی خب، بریم بذاریمت تو وان.
‫حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫کل مدت حواسمون بهت هست.
‫خیلی خب، بذارید مطمئن بشیم ‫پخش زنده‌ها خوبه.
‫نقطه کور، اشتباه، ممنوع.
‫صدا رو داریم؟ ‫- صدا الان وصل شد.
‫- تیم آلفا. ‫- تیم آلفا در موقعیت قرار داره.
‫خیلی خب، بذارید افرادمون رو ‫از اونجا ببریم بیرون
‫و نمایش رو شروع کنیم.
‫یه داروی آرام‌بخش ‫مثل اون چقدر طول می‌کشه تا...
‫اوه، بیدار شد. بیدار شد.
‫بریم. بکس، آماده‌ای؟
‫کاملاً آماده.
‫هی، مورالس، اون بیدار شد.
‫تو از پسش برمیای، باشه؟
‫- الان داره چیکار می‌کنه؟ ‫- داره آب و هوا رو چک می‌کنه؟
‫نمی‌دونم. این یارو ترسیده به نظر می‌رسه.
‫زود باش.
‫زود باش، زود باش.
‫همه‌چیز رو همون‌جوری که بود برگردوندیم.
‫باید جواب بده.
‫یادداشت‌های چسبناکی که نگاه کرد رو ‫زیر نظر داشته باشیم.
‫الو؟
‫کسی اونجاست؟
‫لطفاً.
‫خیلی تاریکه، نمی‌تونم ببینم.
‫کسی اونجاست؟
‫الو؟
‫من کجام؟
‫خیلی خب، بچه‌ها، داره تماس می‌گیره.
‫حواسمون هست. بذارید دو بار زنگ بخوره.
‫بفرستیدش به پست صوتی.
‫سلام، به سندی جیکوبز رسیدید. متاسفم...
‫اگه پدر و مادر لیلی جواب ندن،
‫امکانش هست برنامه‌اش رو عوض کنه؟
‫اسم و شماره‌تون رو بذارید، ‫در اولین فرصت باهاتون تماس می‌گیرم.
‫مورالس، داره میاد سمتت، باشه؟
‫فقط آروم باش. ما همین‌جاییم.
‫زود باش.
‫برو بالا.
‫سر و صدا نکن.
‫آروم باش. آروم باش.
‫مورالس، عالی داری کار می‌کنی. ‫داره جواب می‌ده.
‫خیلی خب، بیچر وارد عمل شد.
‫تیم آلفا، صبر کنید.
‫تا وقتی بکس دستور نداده، هیچ حرکتی نکنید.
‫پهپاد رو از دید خارج نگه دارید، ‫ولی بیچر رو زیر نظر داشته باشید.
‫آلفا موقعیت رو حفظ کرده. ‫ پهپاد در حال پروازه.
‫فقط بذار برم.
‫لطفاً.
‫لیلی، بهت گفتم ‫که نمی‌تونم این کار رو بکنم...
‫وقتی قراره با هم کلی خوش بگذرونیم.
‫فقط بذار از اینجا برم بیرون.
‫من و تو هر دو می‌دونیم ‫که هیچ‌وقت خونه نمی‌ری.
‫داره زمزمه می‌کنه؟
‫چی داره زمزمه می‌کنه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بتهوون. "سونات مهتاب".
‫بگو... اگه می‌تونستی ‫همین الان به یه نفر زنگ بزنی،
‫اون کی بود؟
‫مامانم.
‫اون خیلی نگرانم می‌شه.
‫اوه، نگران نباش.
‫مطمئن می‌شم به زودی بهش زنگ بزنم.
‫چراغ سبزه. چرا حرکت نمی‌کنه؟
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫بذار بهش زنگ بزنم.
‫اگه می‌شد، این کار رو می‌کردم، ‫ ولی نمی‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫بهش می‌گی کجایی.
‫نه، نمی‌گم.
‫به مامانت زنگ بزنی یا بابات؟
‫بابام.
‫مطمئنی؟
‫زود باش.
‫از این خوشم نمیاد. یه چیزی مشکوکه.
‫اینجا هیچ پوششی نیست.
‫اگه دنبالش کنیم، ما رو می‌بینه.
‫خیلی داره دور می‌شه.
‫- تیم آلفا، عقب بمونید. ‫- آلفا در حال حفظ موقعیت.
‫بکس، اینجا چی می‌گی؟
‫خیلی خب، همه، صبر کنید. ‫پهپادها رو روشون نگه دارید.
‫مورالس، ما هنوز اینجاییم. ‫حواسمون بهت هست.
‫حالت خوبه؟
‫دریافت شد. همه صبر کنید.
‫منتظر چی هستی؟
‫چطوری این کار رو بکنم؟
‫بدون درد تمومش کن.
‫داره می‌ایسته. اینجا همون‌جاست؟
‫اینجا ساختمونی نیست. ‫جایی برای مخفی کردن لیلی نیست.
‫یه پناهگاه یا یه پناهگاه زیرزمینی چی؟
‫یا یه همچین چیزی؟
‫زود باش تام، داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌دونی یه چیزی هست که
‫ تو این مرحله از با هم بودنمون دوست دارم؟
‫اصلاً نمی‌دونی کجا می‌ری
‫یا وقتی رسیدی اونجا چه بلایی سرت میاد.
‫ولی من آزمایش‌های ‫روانی زیادی رو پشت سر گذاشتم
‫که یه تله رو تشخیص بدم.
‫نه، فهمید. برید، برید، برید، برید!
‫برید تو، برید تو! تیم آلفا، ‫برید، برید، برید!
‫تو کی هستی؟
‫ماموریت رو لغو کنید!
‫مورالس، تموم شد.
‫بچه‌ها، زودتر برین اونجا، ‫ وقتش داره تموم می‌شه!
‫از اونجا بیا بیرون!
‫می‌دونی این چیه؟
‫مورالس، زود باش، ماموریت رو لغو کن!
‫گرافیت.
‫مطمئنم خودت می‌دونی، ‫برای پیدا کردن اثر انگشت استفاده می‌شه.
‫تو کی هستی؟
‫نمی‌دونم داری درباره چی حرف می‌زنی.
‫کی شما رو فرستاده؟
‫گودال؟ دکتر دالس؟
‫فقط خواهش می‌کنم بذارید برم.
‫شما کی هستین؟
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم بذارید برم.
‫جواب اشتباه.
‫برید، برید، برید!
‫- خودشه! ‫- مورالس!
‫عیب نداره! خون من نیست!
‫هی! همونجا وایسا!
‫دستات بالا! بذارشون بالا!
‫چاقو رو بنداز، تام!
‫من تو رو می‌شناسم.
‫خوب بود.
‫خوب بود. تقریباً گولم زدی.
‫- چاقو رو بنداز. ‫- وگرنه چی؟
‫منو شلیک نمی‌کنی.
‫هنوز یه دختر اون بیرون هست،
‫و بدون من پیداش نمی‌کنید.
‫بگو کجاست، تام.
‫نه، اون می‌میره.
‫و شما نمی‌تونید جلوش رو بگیرید.
‫بذارش زمین، بیچر. تموم شد.
‫آره، فکر کنم حق با توئه.
‫تموم شد.
‫نه، نه، نه!
‫پزشک! به پزشک زنگ بزنید! ‫یه پزشک بیارید اینجا!
‫نه، تام، اون کجاست؟ تام، بگو کجاست!
‫زود باش.
‫زود باش، تام، تام!
‫تام، نه!
‫بیچر افتاد.
‫تکرار کن... بیچر افتاد.
‫بکس، آروم باش. اینجا داریم چیکار می‌کنیم؟
‫لیلی می‌میره، مگه اینکه رمز رو بشکنیم.
‫الان باید همه‌چیز رو، ‫تک تک جزئیات رو، بررسی کنیم.
‫یه چیزی رو از قلم انداختیم.
‫خیلی خب، از کجا شروع کنیم؟
‫بیچر این ضبط صدای لیلی رو پخش می‌کرد
‫وقتی داشت با ون رانندگی می‌کرد.
‫پس هر پیامی که برای خودش گذاشته، ‫ تو همون ضبطه.
‫خب، اگه باشه، یه جوری رمزش کرده.
‫و بدون یه جور کلید نمی‌شه رمز رو شکست.
‫و نگم برات که ما قبلاً اینو
‫از ده‌ها الگوریتم مختلف رد کردیم.
‫- هیچ الگویی توش نیست. ‫- این کلید چقدر می‌تونه طولانی باشه؟
‫اوه، مثل هر رمز عبور دیگه...
‫یه سری حروف و اعداد.
‫هر چیزی می‌تونه باشه.
‫ممکنه کلید رو یه یادداشت چسبناک باشه؟
‫خب، هر چی که لازم داریم تو این اتاقه.
‫اگه تو این اتاق نباشه چی؟
‫ "سونات مهتاب"... ‫بیچر داشت اینو زمزمه می‌کرد
‫وقتی داشت تو ون به ‫نوار لیلی گوش می‌داد، درسته؟
‫- آره. ‫- این باید یه معنی داشته باشه.
‫- خب، ولی چی می‌تونه باشه... ‫- مثل یه رمز دیاتونیک.
‫بگو... چی چی؟
‫رمز دیاتونیک... ‫منظورم رمزنگاری موسیقیه.
‫از هفت نت اصلی مقیاس موسیقی،
‫ از A تا G، استفاده می‌کنه.
‫یکم مال دوره ویکتوریاییه، ولی...
‫کاملاً جواب می‌ده.
‫پس هر نت
‫با یه عدد مطابقت داره.
‫A می‌شه 1، B می‌شه 2، و همین‌طور الی آخر.
‫اوه، تو ون، بیچر "سونات مهتاب" رو ‫هی زمزمه می‌کرد.
‫آره، وقتی داشت به ضبط صدای لیلی گوش می‌داد.
‫درسته، مثل...
‫- B، E، G. ‫- B، E، G.
‫چیه؟ آهنگ معروفیه.
‫چرا وقتی یه چیزی می‌دونم ‫همه تعجب می‌کنن؟
‫وقتی یه چیزی می‌دونم همه تعجب می‌کنن؟
‫B، E و G می‌شن 2، 5، 7.
‫رمز تو ضبطه، مطمئنم.
‫این می‌تونه کلید باز کردن همه‌چیز باشه،
‫مثل... مثل یه... مثل یه کد پین.
‫بهش اجازه می‌ده از یه حرف استفاده کنه ‫ولی یه حرف دیگه رو منظور داشته باشه.
‫پس یادداشت‌های چسبناک ‫کمکی نمی‌کنن.
‫می‌دونم پیچیده‌ست، ولی مثل یه زبونه.
‫حتی با وجود اینکه حافظه‌اش رفته، ‫الگوهایی مثل این
‫با حافظه عضلانی و تجربی قابل یادآوری هستن.
‫من... من به کامپیوترم احتیاج دارم.
‫خیلی خب، فرض کنیم بیچر تو مصاحبه‌اش
‫ با لیلی پیام‌های کدگذاری شده ‫برای خودش گذاشته،
‫می‌تونیم هر کلمه‌ای که گفته رو ‫با کلید 2-5-7 خودمون مقایسه کنیم و...
‫خیلی خب، اوه، مشکلی نیست.
‫اوه، فقط حرف اول هر کلمه رو امتحان می‌کنیم.
‫بازم هیچی.
‫اوه، خب، امم، حرف اول
‫اولین کلمه هر سوالی که پرسید؟
‫نه، اینم نیست.
‫امم، باید امتحان کنیم...
‫فقط صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫خب، شاید داریم اشتباه به قضیه نگاه می‌کنیم.
‫فرض کردیم بیچر سوال‌هایی که ‫می‌پرسید رو رمزگذاری کرده،
‫ولی...
‫اگه کدش رو تو حرف‌های ‫لیلی قایم کرده باشه چی؟
‫اصلاً چطوری ممکنه؟
‫باید می‌دونست اون چی می‌خواد بگه.
‫جواب‌هاش رو از قبل نوشته بود.
‫به خاطر همینه که تو تماس انقدر ‫عجیب غریب حرف می‌زد.
‫بریم ببینیم چی می‌شه.
‫حق با تو بود.
‫- اینا... ‫- آره، آدرسن.
‫- بزن بریم. ‫- دمت گرم، مورالس.
‫- آره. ‫- همین الان راه بیفتید.
‫آدرس رو براتون می‌فرستیم.
‫هی، مورالس، تو هم با ما میای.
‫لیلی جیکوبز؟
‫لیلی، صدامون رو می‌شنوی؟
‫- لیلی! لیلی! ‫- اونجاست! اونجاست!
‫لیلی، می‌خوایم بیاریمت بیرون، باشه؟
‫مامان! مامان!
‫- خدای من. ‫- سلام عزیزم.
‫ما اینجاییم.
‫چی شده؟
‫فقط نگاهش کن.
‫- فردا همین موقع؟ ‫- آره.
‫فردا همین موقع.
‫- هی. ‫- بیا تو.
‫ممنون. چی شده؟
‫پیامت مهم به نظر می‌رسید. ‫- آره.
‫همه‌ی نوارها رو دیدم.
‫ببخشید. نتونستم جلوی خودمو بگیرم.
‫ولی یه چیزی پیدا کردم که باید ببینی.
‫برای امروز کافیه، شین.
‫آره.
‫چی حس می‌کنی؟
‫- واقعاً خودشه؟ ‫- آره.
‫اون پسرتونه.
‫می‌تونم باهاش حرف بزنم؟
‫خواهش می‌کنم، فقط یه بار.
‫می‌دونی که نمی‌تونی.
‫خیلی متاسفم، شین.
‫باورم نمیشه پدرم اصلاً
‫جزوی از این ماجرا باشه.
‫اون مادرمه.
‫خیلی خب، اولیور، منو کشوندی اینجا.
‫قضیه چیه؟
‫گفتی می‌خوای با رابطم ملاقات کنی.
‫مامور ویژه هندرسون.
‫باید درباره انفجار حرف بزنیم.
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]