« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak ]
‫من ویل رابینسون هستم
‫از گروه مستعمره‌نشین‌های بیست و چهارم.
‫دارم این رو ضبط می‌کنم ‫چون به نظر میاد...
‫من اولین انسانی هستم ‫که مدارکی از وجود یک موجود هوشمند بیگانه رو کشف کرده.
‫این به نظر میاد اولین اثر هنریِ
‫یک هوش مصنوعی دارای منشا بیگانه باشه.
‫می‌خوای اسم اثر هنری‌ات رو چی بذاری؟
‫خطر.
‫بیا یه چیز دیگه رو امتحان کنیم.
‫- این هشدار اعلام پایین بودن سطح اکسیژن بود. ‫- آره.
‫پس فقط دو ساعت هوا ‫برامون مونده.
‫درسته.
‫چه عالی.
‫ما چجوری درگیر این ایده شدیم ‫که پرتاب کردن خودمون به فضا،
‫مثه ابتدایی‌ترین فضانوردان تاریخ، ‫ایده‌ی بسیار عالی‌ایه؟
‫- دوباره داریم در این باره بحث می‌کنیم؟ ‫- اگه چپ می‌رفتی خیلی خوب می‌شد.
‫ببین، مورین جواب نداد، ‫که شبیه اخلاق اون نیست.
‫چپ یا راست.
‫شانس پنجاه پنجاهه.
‫در دنیای من، این شانس عالی‌ایه.
‫پنجاه درصد شانس مُردن ‫خیلی افتضاحه.
‫آدم هرگز نباید بدون اجازه‌ی کسی ‫به فضا پرتابش کنه.
‫کار مودبانه‌ایه.
‫ما هنوز دو ساعت وقت داریم.
‫شانسمون پنجاه پنجاه بود.
‫ما باید به کارمون برسیم. برش دار.
‫آماده؟ یک، دو، سه.
‫- لرزه‌ها دارن بدتر میشن. ‫- آره.
‫اینا همه‌ش بود.
‫تقریباً همه‌ش بود.
‫هیروکی خیلی ناراحت میشه
‫وقتی بفهمه ما یواشکی ‫از سفینه‌ش زدیم بیرون.
‫اعضای خانواده‌ی رابینسون کنار هم می‌مونن.
‫به محض اینکه مامان و جودی برگردن، ‫آماده‌ایم بریم؟
‫مدتیه خبری ندادن. ‫باید تا الان برگشته باشن.
‫بابائه که برگشته توی برد ارتباط رادیویی؟
‫آره.
‫- کد مورس ــه. ‫- داره چی میگه؟
‫- اف. ‫- خیلی خب.
‫- یو. ‫- "اف یو"؟ ‫[به معنی 'دهنتو گاییدم']
‫پیامش اینه؟ "اف یو"؟ ‫بچه‌هات اینجوری صحبت می‌کنن؟
‫ای.
‫خیلی خب، این همه‌چیزو عوض می‌کنه.
‫ال.
‫- سوخت. اونا سوخت دارن. ‫- اونا سوخت دارن!
‫آره.
‫اگه دو ساعت صبر می‌کردیم، ‫الان اینجا نبودیم.
‫چه عالی.
‫شنیدی؟
‫- مامان، جودی، من خبر شگفت‌انگیزی دارم. ‫- نه، می‌تونی صبر کنی.
‫- آروم بمون. ‫- اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫اگه یادتون رفته ‫باید بگم من اینجا زندگی می‌کنم.
‫آره، ما چهار نفریم و تو یه نفر.
‫در واقع، من دو نفرم.
‫تو زنده‌ای.
‫من ازت می‌خوام دکتر اسمیت رو دستگیر کنی.
‫ویل، اون مثه قبل نیست.
‫ربات، بیا اینجا.
‫بایست! گفتم وایسا!
‫ویل، حالت خوبه؟
‫اون الان دیگه مال اونه.
‫من نجاتش دادم ‫و این دفعه از بلایی که تو سرش آوردی.
‫دوستا دوستشونو مجبور نمی‌کنن ‫از روی صخره بپرن توی دره.
‫- ولش کن. ‫- من فقط دارم صادقانه صحبت می‌کنم، درسته، ویل؟
‫ما همیشه با همدیگه ‫همینطوری رفتار کرده‌ایم.
‫خب حالا چی؟ الان چی می‌خوای؟
‫همونی که همه‌مون می‌خوایم، ‫می‌خوام پرواز کنیم بریم به رزولوت.
‫من هیچ کینه‌ای به دل نگرفته‌م، ‫شماها هم نباید بگیرین.
‫ویل؟
‫اون صدای آزاردهنده چیه؟
‫- ویل... ‫- آره.
‫- همون چیزیه که فکر می‌کنم؟ ‫- آره.
‫فکر می‌کنی چیه؟
‫بابائه. حالش خوبه. ‫بابا و دان اون بالا توی مدارن.
‫چه خبر عالی‌ای.
‫کد مورس من یه کم ضعیفه. ‫چی داره میگه؟
‫ام... یو...
‫جی... یو.
‫"موگو."
‫- قله‌ی موگو. یه پارک ایالتیه. ‫- من قبلاً عاشق اونجا بودم.
‫ولی اون واسه چی داره درباره‌ی اونجا صحبت می‌کنه؟
‫یه پیامه. ‫داره تلاش می‌کنه بهمون یه چیزی بگه.
‫شماها از اونجا رفتن ‫چه چیزی رو بیشتر به خاطر میارین؟
‫توی ساحل یه آتیش بزرگ به راه می‌انداختیم.
‫- آره، اینو یادمه. ‫- خیلی خب، آتش بزرگ.
‫این چرا باید ارتباطی ‫با چیزی داشته باشه؟
‫اون می‌تونه توی فضا یه آتیش بزرگ به راه بندازه؟
‫آره، فکر می‌کنم بتونه.
‫اون داره تلاش می‌کنه بهمون بگه ‫کجائه.
‫بیاین اتمسفر رو برای مشاهده‌ی یه نقطه‌ی گرمایی ‫جستجو کنیم.
‫صبر کن ببینم. ما یه نقشه داشتیم.
‫- الانم نقشه همونه، فقط یه کار کوچیک پیش اومده. ‫- من به اندازه‌ی کافی در زندگیم کار کوچیک برام پیش اومده.
‫تو گفتی نمی‌خواستی به جان آسیبی بزنی، ‫حرفت حقیقت داشت؟
‫راستشو بگو.
‫چقدر طول می‌کشه تا رزولوت واسه همیشه بره؟
‫88دقیقه.
‫خب نقشه‌مون دقیقاً چیه ‫که بتونیم این سیگنال رو ارسال کنیم؟
‫هنوز یه کم اکسیدکننده‌ی سوخت ‫توی خطوط مونده.
‫من می‌تونم جوری تنظیمش کنم ‫که یه جریان گاز سوزان بده بیرون.
‫فکر می‌کنی کافیه
‫که سنسورهای حرارتی ژوپیتر بتونه ببینتش؟
‫
‫چی شده؟
‫یه چیزی رفت توی چشمم. ‫خیلی می‌سوزه.
‫خیلی خب، بزار ببینم.
‫آره، یه کم از عامل ضد بخار
‫حتماً خشک شده و کنده شده رفته توی چشمت.
‫من الان نمی‌تونم ببینم. باید ‫کورکورانه دستمو بکنم توش و درستش کنم.
‫
‫نمی‌تونی این کارو ‫بدون چشم انجام بدی.
‫- پس کی می‌خواد انجامش بده؟ تو؟ ‫- آره.
‫تصور می‌کنم تو به راحتی می‌تونی
‫سیلندرهای اورتوگرید متراکم شده رو ‫شناسایی کنی.
‫فقط باید بهم بگی چیکار کنم، خب؟
‫مگه چقدر سخت می‌تونه باشه؟
‫چهارتا پیچ شیش‌گوشه هست. ‫شروع کن به باز کردنشون.
‫اصن می‌دونی شیش‌گوش چیه؟
‫ده دقیقه‌ی دیگر پرتاب آغاز می‌گردد.
‫سلام.
‫چیزی نیست.
‫اینو یادته؟
‫
‫من و تو هنوز دوستیم.
‫این یعنی تو و رباته هنوز می‌تونین ‫با هم دوست باشین.
‫این چیز دوست من نیست.
‫گفتی "چیز"، نگفتی "اون".
‫گمونم آره.
‫ما درستش می‌کنیم، خب؟ ‫برش می‌گردونیم به همونطوری که قبلاً بود.
‫دیگه برنمی‌گرده.
‫پایه‌ها امنن.
‫اسمیت واقعاً میزاره ما بابا و دان رو نجات بدیم؟
‫- هنوز نه نگفته. ‫- ای کاش می‌تونستیم همینجا ولش کنیم بریم.
‫هفت دقیقه‌ی دیگر پرتاب آغاز می‌گردد.
‫خدا رو شکر کن که اون ولمون نمی‌کنه بره.
‫خدا رو شکر کن نمی‌تونه سفینه رو هدایت کنه.
‫ما واقعاً می‌تونیم بزاریم اسمیت ‫اون ربات رو بیاره به رزولوت؟
‫با وجود اون همه آدمی که اونجا هست؟ ‫کی می‌دونه می‌خواد چیکار کنه.
‫دونه دونه با مشکلاتمون کنار میایم.
‫آتش‌فشان؟ این از کجا اومد؟
‫همیشه همینجا بود. ‫فقط به عنوان یه کوه مخفی شده بود.
‫- همین الان کمربنداتونو ببندین. ‫- ویل.
‫آتش‌فشان بادهای فوقانی قابل توجهی تولید می‌کنه.
‫بلند شدن ‫بالاپایین زیادی داره.
‫چقدر؟
‫قطب مرکزی ‫امن‌ترین جای سفینه‌ست.
‫اگه بخوای می‌تونی اینجا بمونی...
‫یا می‌تونی بیای جلو پیش من. ‫تصمیم با خودته.
‫هر جا تو بری منم میام.
‫نه اینکه بهت اعتماد نداشته باشم.
‫باشه، کلاه‌های ایمنی به سر.
‫دو دقیقه‌ی دیگر پرتاب آغاز می‌گردد.
‫ببخشید، ‫من باید دستگاه‌ها رو قبل از پرتاب چک کنم.
‫عیبی نداره.
‫من معمولاً یه کمک‌خلبان دارم.
‫به نظر میاد داری تنهایی خوب از پس همه‌چی برمیای.
‫ولی سال‌ها تجربه داشته‌ای
‫برای اینکه همه‌کارو ‫خودت تنهایی انجام بدی.
‫مطمئنی باید کلی به خودمون زحمت بدیم ‫بریم شوهرتو برداریم؟
‫تا حالا شده بابت هیچ کدوم از کارایی که می‌کنی ‫احساس عذاب وجدان داشته باشی؟
‫یک دقیقه‌ی دیگر پرتاب آغاز می‌گردد.
‫عذاب وجدان ‫مثه دل‌درد گرفتنِ بعد از زیاد غذا خوردنه.
‫وقتی داری احساسش می‌کنی ‫کلی وعده و وعید میدی،
‫ولی وقتی می‌گدره ‫دوباره گشنه‌ت میشه.
‫بیشتر آدما مثه تو نیستن.
‫همه مثه منن. ‫من فقط چیزی رو حاشا نمی‌کنم.
‫درباره‌ی چی؟
‫من فقط می‌خوام خودمو نجات بدم.
‫فکر می‌کنی تو خیلی با من فرق داری؟
‫تو عاشق جان هستی ‫چون اون ازت محافظت می‌کنه.
‫برای بچه‌هات مبارزه می‌کنی ‫چون بهت هدف میده.
‫حتی ویل، اون همه مهربونیش...
‫تنها به خاطر اینه که ترسیده ‫و می‌خواد احساس امنیت کنه.
‫حق نداری با من درباره‌ی پسرم صحبت کنی.
‫سی ثانیه‌ی دیگر پرتاب آغاز می‌گردد.
‫اون بچه‌ی بسیار خوبیه، ‫ولی فرشته نیست.
‫از خود گذشته نیست. هیشکی نیست.
‫ده ثانیه‌ی دیگر پرتاب آغاز می‌گردد، نُه،
‫هشت، هفت، شش، پنج...
‫- دلم برای اینجا تنگ نمیشه. ‫- ... چهار، سه،
‫- دو، یک. ‫- اینو با هم به اشتراک داریم.
‫خیلی خب، سیاره‌ای که هرگز به خودمون زحمت ندادیم براش اسم بذاریم،
‫الان دیگه مسئله بین من و توئه.
‫ما داریم میریم.
‫جودی، پنی، ویل، امنه.
‫این بالا چه قشنگه.
‫ولی گمونم اگه از هر چیزی به اندازه‌ی کافی فاصله بگیری ‫قشنگ میشه.
‫- مگه نباید شناور شه؟ ‫- چرا.
‫مامان، اوضاع عجیب‌غریب شد.
‫ما توی مداریم؟
‫آره، هستیم.
‫و نخیر، نمی‌دونم چرا ‫توی سفینه گرانش هست.
‫ژوپیتر 2، من ویکتور دار هستم
‫و از رزولوت باهاتون تماس می‌گیرم.
‫تکرار می‌کنم. ‫ژوپیتر 2،
‫من ویکتور دار هستم ‫و از رزولوت باهاتون تماس می‌گیرم.
‫نمی‌دونم می‌تونین صدامون رو بشنوین یا نه،
‫ولی باقی ساکنین ژوپیترها ‫به سلامت رسیدن اینجا.
‫و از این بابت، ‫ما بهتون مدیون هستیم.
‫هر چند، چنان که خودتون در جریانید، ‫یه سیاه‌چاله هست
‫که این قسمت از فضا رو بسیار ناامن کرده.
‫شما الان 63دقیقه وقت دارین بهمون ملحق بشین.
‫امیدوارم بیاین.
‫چون بعد از اون زمان، ‫ما دیگه نمی‌تونیم صبر کنیم.
‫رزولوت، پایان.
‫63دقیقه؟
‫- وقت زیادی داریم که جان رو نجات بدیم. ‫- آره، درسته.
‫من الان یه طرح جستجو برنامه‌ریزی می‌کنم.
‫نیاز به تصحیح مسیر است. ‫عدم وجود سوخت کافی.
‫"عدم وجود سوخت کافی"؟
‫به حرفش گوش نکن.
‫سیستم درست و حسابی کالیبره نیست.
‫آخه خیلی اینطور به نظر میاد ‫که اونقدر سوخت نداریم
‫تا هم بریم شوهرتو پیدا کنیم ‫و هم بتونیم برگردیم به رزولوت.
‫- پارامترهای جستجو رو فشرده‌تر می‌کنم. ‫- این کافی نیست.
‫وقتشه تو احساسات شخصی‌تو ‫کنار بذاری
‫و دوباره به اولویت‌هات فکر کنی.
‫بعضی وقتا باید بزاری یه عده از دست برن.
‫مسیر رو به مقصد رزولوت مشخص کن.
‫نه.
‫مسیر رو به مقصد رزولوت مشخص کن
‫و تو و بچه‌هات می‌تونین ‫با من بیاین اونجا.
‫یا می‌تونم تو رو از سفینه بندازم بیرون ‫و خودم یه راهی برای رسیدن به اونجا پیدا کنم.
‫- فکر می‌کنی همه‌ی کارتا دست توئه؟ ‫- می‌دونم که هست.
‫- مطمئنی؟ ‫- من یه ربات دارم.
‫
‫هشدار. ‫زاویه‌ی ورود فراتر از پارامترهای تعیین شده است.
‫- مامان؟ ‫- بهش اعتماد کن.
‫پانصد. در حال نزدیک شدن به کمینه‌ها.
‫دیوونه شدی؟ ‫حاضری خودت و بچه‌هاتو به کشتن بدی؟
‫چهارصد. در حال نزدیک شدن به کمینه‌ها.
‫ما خانواده‌ی رابینسون هستیم. ‫یا با هم زندگی می‌کنیم یا با هم می‌میریم.
‫- میشه تو یه کاری کنی؟ ‫- خطر، دکتر اسمیت.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- خطر، دکتر اسمیت.
‫اون داره حقه می‌زنه.
‫- همین الان از قطب مرکزی برین بیرون. ‫- بیاین بریم!
‫یکصد. در حال نزدیک شدن به کمینه‌ها.
‫خطر، دکتر اسمیت.
‫بس کن.
‫کمینه‌ها، کمینه‌ها، کمینه‌ها.
‫اون همینو می‌خواد.
‫بالا بکشید. بالا بکشید. بالا بکشید.
‫یالا.
‫بالا بکشید. بالا بکشید. ‫بالا بکشید. بالا بکشید. بالا بکشید.
‫مدار تثبیت شد.
‫در رو باز کن! منو از اینجا بیار بیرون!
‫تو توی امن‌ترین اتاق سفینه‌ای.
‫طراحی شده برای جون سالم به در بردن ‫در صورت برخورد یه سیارک.
‫طراحی شده تا بتونه ‫در برابر شعله‌های خورشیدی مقاومت کنه.
‫طراحی شده تا بتونه دماهایی رو دفع کنه ‫که به صفر مطلق می‌رسن.
‫و می‌دونی کی طراحیش کرده؟ ‫من.
‫پس توقع نداشته باش به این زودیا ‫ازش بیرون بیای.
‫شیشه رو بشکون.
‫- تو نمی‌تونی منو تا ابد این تو نگه داری. ‫- درسته.
‫ولی به مدت کافی ‫اون تو می‌مونی.
‫حالا اگه اجازه بدی، ‫من میرم شوهرمو پیدا کنم.
‫متوجهی که دیگه هرگز نمی‌تونی ‫ما رو به خاطر بی‌پروا بودن سرزنش کنی، درسته؟
‫البته که می‌تونم، من مادرتونم.
‫تو و جودی برین هارپون رو آماده کنین.
‫صبر کن ببینم، ما هارپون داریم؟
‫ویل، تو با من بیا.
‫تقریباً موفق شدیم. ‫سیم سبز رو پیدا کن.
‫- سیم سبزی نیست. ‫- باشه، سیم سیاه رو پیدا کن.
‫- سیم سیاهی نیست. ‫- چی می‌بینی؟
‫یه مشت سیم هست، ‫هیچ‌کدومشونم سبز و سیاه نیستن.
‫هر کسی که اینو نصب کرده ‫حتماً این واحد رو با یه کنترلر دیگه عوض کرده
‫تا از زیر کار در بره.
‫احتمالاً کار اون پسره ویلیامسون بوده،
‫- مادر به خطای خسیس. ‫- خب من اینجا چیکار کنم؟
‫هزارتا سناریوی محتمل هست ‫که بشه انتخابشون کرد،
‫تنها یکیش نتیجه میده. ‫اگه بتونم ببینمش می‌فهمم کدومه.
‫باشه. باشه. ‫پس مجبوری که ببینیش.
‫به طرز اتفاقی، چشمای ما توانایی ‫تولید کردن مایع دارن.
‫بهشون میگن اشک.
‫- می‌خوای من گریه کنم؟ ‫- آره.
‫خب، چجوری؟
‫چمیدونم، به یه چیز غم‌انگیز فکر کن.
‫- بیشتر آدما اینجوری گریه می‌کنن. ‫- همینجوری الکی که نمی‌تونم گریه کنم.
‫باشه، خیلی خب.
‫همه‌ی دوستان و خانواده‌ای که ‫روی زمین ول کردی و اومدی رو تصور کن
‫که ممکنه دیگه نبینیشون.
‫هیچ‌کسی نیست که من خیلی بهش اهمیت بدم.
‫در غیر این صورت که زمین رو ترک نمی‌کردم بیام.
‫من از قبل از اونکه بتونم ‫بند کفشامو ببندم روی پای خودم بودم.
‫تازه خودم یاد گرفتم بند کفشمو ببندم.
‫من یتیم‌های زیادی رو دیده‌م.
‫کی گفت من یتیمم؟ ‫پدر و مادرم زنده و سر حالن.
‫گمونم یه جایی دارن زندگی‌شونو می‌کنن.
‫متاسفم که تو رو ول کردن.
‫حتماً خیلی دونستنش سخته ‫که بدونی اونا هرگز تو رو دوست نداشتن،
‫که بدونی اونا فکر می‌کردن تو یه به درد نخورِ...
‫این حرفا چیه بابا؟ چرا داری... ‫عه، فهمیدم داری چیکار می‌کنی.
‫تلاش می‌کنی منو به گریه بندازی. ‫باید بهتر از اینا تلاش کنی.
‫می‌دونی چیه؟ فراموشش کن. ‫خودم یه کاریش می‌کنم.
‫ما واقعاً یه تفنگِ هارپون داریم.
‫احساس می‌کنم در تمام طول زندگیم ‫این فرصت رو از دست داده‌م
‫که با هارپون به چیزای مختلف شلیک کنم.
‫این همه حرفِ هارپون، منو یاد این انداخت
‫که ما هرگز نتونستیم کتاب موبی‌دیک رو تموم کنیم.
‫- من تا صفحه‌ی 30 خوندم. ‫- نهنگه اِیهَب رو می‌کشه.
‫داستان رو لو نده.
‫در سال 1851 نوشته شده. ‫فرصتشو داشتی بخونیش.
‫شیرجه زدن به سمت سیاره ‫حتماً کلی سوخت سوزونده.
‫هنوز اونقدر داریم که بتونیم بابا رو پیدا کنیم؟
‫دارم یه جستجوی سراسری فروسرخ دیگه رو شروع می‌کنم.
‫اگه بتونه به زودی اون آتیش رو روشن کنه، ‫باید روبراه باشیم.
‫هرگز نمی‌بایست نجاتش می‌دادم.
‫باید میذاشتم توی اون درخت بمیره.
‫ربات تنها به اندازه‌ی اربابش خوبه.
‫تو آدم خیلی خوبی هستی.
‫رباته به خاطر تو بود که جودی رو نجات داد.
‫- به خاطر من بود؟ ‫- آره.
‫جودی به خاطر من توی یخ گیر افتاده بود.
‫هیشکی تو رو به اون خاطر سرزنش نمی‌کنه.
‫من باید می‌تونستم به پایین شنا کنم.
‫اگه به پایین شنا می‌کردم ‫و باتری رو می‌گرفتم،
‫همه‌چیز روبراه می‌بود.
‫بسه دیگه.
‫ما الان بدون اینکه بخوایم گذشته رو بازآوری کنیم ‫مشکلات زیادی داریم که باید حلشون کنیم.
‫- من در آزمون قبول نشدم، مگه نه؟ ‫- کدوم آزمون؟
‫آزمون استرسی که برای پذیرفته شدن ‫در برنامه‌ی مستعمره‌نشین بودن می‌گیرن.
‫من قبول نشدم.
‫نخیر، نشدی.
‫پس چجوری اینجام؟
‫تو شایسته‌ی بودن در مستعمره هستی.
‫هبچ آزمونی نیست ‫که بتونه چیز دیگه‌ای بهم بگه.
‫ولی من چجوری اینجائم؟
‫من چندتا پارتی داشتم.
‫- تو یه کار اشتباه کردی. ‫- نه، اشتباه نبود.
‫غیر قانونی بود. ‫یه تفاوت بزرگ بینشون هست.
‫اگه من نمی‌اومدم ‫شماها وضعتون بهتر می‌بود.
‫نمی‌تونی محکم‌تر بزنی؟
‫من تو رو می‌شناسم، مورین.
‫تو اینجا رو به عنوان یه قفس طراحی نکردی.
‫اینجا رو طراحی کردی ‫تا از بچه‌هات محافظت کنی.
‫آره. حتماً یه راهی براشون ساختی ‫که بتونن برن بیرون.
‫"دفتر راهنمای کار کردن با ‫سفینه‌ی بین سیاره‌ای کلاس ژوپیتر."
‫ممکنه من جلسه‌ی آشنایی با سفینه رو نرفته باشم، ‫ولی سریع یاد می‌گیرم.
‫اگه کاری کنی بالا بیاری،
‫مشکلت بزرگتر از نابینا بودن میشه.
‫در هر صورت که جواب نمیده.
‫بزار حدس بزنم چقدر هوا برامون مونده، ‫یه ساعت؟
‫ببین، اونقدر زمان برام باقی نمونده
‫که تمام ترکیبات سیم‌ها رو امتحان کنم.
‫به چشمای تو نیاز دارم، دان.
‫ولی بی‌شوخی،
‫فکر مُردن باعث نمیشه احساس غم کنی؟
‫چیزی نیست که ازش پشیمون باشی؟
‫من به به عقب نگاه کردن اعتقاد ندارم، ‫آدم همینجوری تصادف می‌کنه.
‫یه زمانی بود
‫تنها چیزی که بهش فکر می‌کردم ‫کارایی بود که هرگز انجام ندادم.
‫کارت تولدی که یادم رفت پست کنم. ‫کارت تولدی که یادم رفت بخرم.
‫تولدا... هِی اومدن و رفتن.
‫ولی بعدش متوجه شدم
‫تمام روزای بین تولدا بود ‫که من واقعاً داشتم از دست می‌دادم.
‫صبحونه‌های قبل از مدرسه، ‫رسوندن بچه‌ها به تمرین فوتبال،
‫زانو‌های خراش خورده‌ای ‫که من هرگز اونجا نبودم تا روشون چسب زخم بذارم...
‫روزای معمولی. آره، اینا بودن ‫که واقعاً اهمیت داشتن.
‫من سه‌تا بچه‌ی عالی داشتم ‫که فکر کردم برای همیشه از دستشون داده‌م.
‫اما می‌دونی، سقوط کردن روی این سیاره
‫بهترین چیزیه که تا حالا برای من اتفاق افتاده
‫چون بهم کمک کرد ‫دوباره اونا رو پیدا کنم.
‫عاشق پنی‌ام چون باهام بحث می‌کنه،
‫ولی بیشتر از اونچه که هرگز کسی بهش اعتبار میده ‫تلاش می‌کنه.
‫عاشق ویل‌ام چون چیزایی رو می‌بینه که من نمی‌بینم.
‫به هر حال، اون باهوش‌تر از منه.
‫عاشق جودی‌ام چون با اینکه من بابای بیولوژیکیش نیستم،
‫دقیقاً مثل خود منه.
‫اون قوی و نترسه.
‫شایدم من آرزو می‌کنم ‫بیشتر مثه اون بودم.
‫
‫ای کاش من پدری مثه تو داشتم.
‫پس چرا فک زدن رو نمیذاری کنار ‫و شروع نمی‌کنی به به راه انداختن سیگنال آتیشیت؟
‫- تو اینجا چه غلطی کردی؟ ‫- آره، شرمنده.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫- یه چیزیو محکم بگیر. ‫- جداً؟ چرا؟
‫چون ممکنه منفجر شیم.
‫
‫دارم یه چیز داغ رو می‌بینم.
‫- شما دخترا هارپون رو آماده کردین؟ ‫- آماده‌ست.
‫دیدمشون!
‫سلام، چه آتیش هیدرازینی باحالی دارین.
‫سلام! می‌دونستم پیدامون می‌کنی.
‫یه تلاش گروهی بود.
‫به گروه سلام کن.
‫سلام ملیکم.
‫- بابا؟ ‫- بابا.
‫- سلام، بابا. ‫- بابا. سلام، بابا!
‫اجازه نداری دوباره این کارو باهامون بکنی، خب؟
‫می‌دونستم چیزی‌تون نمیشه.
‫
‫سلام به همگی.
‫- تو داری... داشتی گریه می‌کردی؟ ‫- نه. شاید. منظورم اینه که...
‫- اشک شادیه. ‫- آره.
‫چه اتفاقاتی افتاد؟
‫از کجا شروع کنم؟
‫بزار اول از توی سرما بیاریمتون بیرون.
‫- به اندازه‌ی کافی نزدیکیم؟ ‫- تقریباً توی بُرد هستین.
‫هدف تا 30ثانیه‌ی دیگر در برد خواهد بود.
‫گوش کن.
‫صدای ضربه کِی متوقف شد؟
‫هدف در برد است.
‫- تا 20ثانیه‌ی دیگر. ‫- یالا، یالا.
‫هشت، هفت، شش...
‫- هدف خارج از برد است. ‫- باید فرار کنیم.
‫نمی‌رسه.
‫مورین! مورین!
‫تو از پشت بهم خنجر زدی، مورین!
‫سوختمون تموم شده.
‫رزولوت رفته.
‫من اینجا گیر افتاده‌م، ‫و تا وقتی بمیرم باید در ناکجاآباد شناور باشم.
‫مورین! به ما نرسید.
‫همه‌ش هم به خاطر تو بود.
‫تو و خانواده‌ت.
‫بیا بریم.
‫زود باش.
‫- چی شد؟ ‫- سوار چریوت شین.
‫منظورت چیه؟ چه خبره؟
‫- اون زد بیرون. ‫- چی؟
‫- مامان؟ ‫- همین الان سوار شین.
‫درها رو ببندین. ‫به اندازه‌ی کافی فشار رو حفظ می‌کنه.
‫- مامان، ما می‌تونیم کمکت کنیم. ‫- اون تو بمونین!
‫ویل کجائه؟
‫نه، از اونجا برو بیرون! نه! ویل! قایم شو!
‫تو می‌دونی من کیَم. منم.
‫- ویل رابینسون ــم. ‫- چیکار کنیم؟
‫و ما با هم دوستیم.
‫نه!
‫از بچه‌های من فاصله بگیر!
‫برو! خودتو به اونجا متصل کن.
‫- محکم بگیرش، باشه؟ ‫- باشه.
‫نه! نه! نه!
‫فشار هوا تثبیت شد.
‫شاید بتونم بپرم و برسم بهش.
‫نه، صبر کن! ببین.
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫- درها بسته موندن؟ ‫- آره.
‫آره. آره، مامان. بسته موند.
‫اون چیه؟
‫جودی!
‫- چرا داره به ما اشاره می‌کنه؟ ‫- برو!
‫به اونا نزدیک نشو!
‫- مامان! ‫- مامان!
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫می‌دونستم هنوزم خودتی.
‫دوستان، ویل رابینسون.
‫آره. آره، ما دوستیم.
‫از دست رفتن اکسیژن سفینه ‫به سطح بحرانی می‌رسد
‫- در دو دقیقه. ‫- مامان.
‫- ویل، حالت خوبه؟ ‫- آره، خوب میشم.
‫مامان، ویل!
‫شیشه ترک خورده. ‫ما داریم هوا از دست میدیم.
‫نگه‌ش نمی‌داره.
‫- سطح شیب‌دار بسته نمیشه. ‫- سیستم هیدرولیک صدمه دیده.
‫باشه.
‫بیرون یه یه اهرم دستی هست.
‫ویل، نمی‌تونی بری بیرون.
‫- باید برم. ‫- ویل، تو نمی‌تونی بری بیرون!
‫محافظت کردن از من در تمام طول عمرم ‫چه فایده‌ای داره
‫اگه من نتونم اونقدر بزرگ شم ‫که از تو محافظت کنم؟
‫مراقب باش.
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫وقتی در رو ببندم، ‫میرم سمت دریچه‌ی هوای پشتی.
‫مسیر طولانی‌ایه.
‫خودش می‌دونه.
‫نتیجه میده.
‫از از دست رفتن اکسیژن جلوگیری شد.
‫تو موفق شدی.
‫واقعاً موفق شدم، مگه نه؟
‫دم دریچه منتظرت می‌مونم.
‫
‫نه! نه!
‫ویل، حالت خوبه؟
‫ویل؟
‫- بابا! ‫- گرفتمت. گرفتمت، رفیق.
‫بیا بریم خونه.
‫من که فکر می‌کنم یه جورایی باحاله.
‫منم یه جای زخم دارم، رفیق. ‫از کمرم میره سمتِ...
‫- بسیار خب، نه. ‫- نه.
‫هفده‌تا بخیه خورد.
‫از بهترین بطری ویسکیم ‫برای تمیز کردش استفاده کردم.
‫- از هوش رفته بودم. ‫- وقت داستان گفتن تمومه.
‫همه‌جا خون ریخته بود. ‫نه، گوش کن چی میگم.
‫هیچ اثری از رزولوت نیست.
‫اونا خیلی وقته رفته‌ن. خودمونیم و خودمون.
‫حد اقل همه‌مون کنار همیم.
‫تقریباً نبودیم.
‫- اگه تو ویل رو نگرفته بودی... ‫- نمی‌تونستم بگیرمش
‫اگه تو بار دوم ‫هارپون رو شلیک نکرده بودی.
‫بار دوم؟
‫چرا اون کارو کردی؟
‫چیکار؟
‫دوباره هارپون رو شلیک کردی ‫تا جان بتونه بیاد سوار سفینه شه.
‫واسه این بود که از کارام متاسف بودم.
‫هنوزم هستم. به خاطر همه‌چیز.
‫واقعاً متاسفی؟
‫اینو گفتم ‫چون حرف درستی برای گفتن بود.
‫کارم من همینه.
‫امکان نداره من دوباره بزارم بیای بیرون.
‫خواهیم دید.
‫چه گزینه‌هایی داریم؟
‫اگه آذوقه‌هامونو جیره‌بندی کنیم، ‫شاید بتونیم اونقدر زنده بمونیم
‫که گرما فروکش کنه ‫و بتونیم دوباره فرود بیایم.
‫اون پایین بریم فرود بیایم؟
‫در واقع بیشتر شبیه سقوط کردن میشه.
‫مورین.
‫رزولوت ــه!
‫خانواده‌ی رابینسون، ‫ژوپیتر 2، می‌تونین لنگر بندازین.
‫شماها منتظرمون موندین.
‫جان، من نماینده‌ی تک‌تک اعضای ‫این گروه مستعمره‌نشین هستم، حتی تو.
‫ویکتور...
‫دستت درد نکنه.
‫خواهش می‌کنم.
‫قربان، ما نزدیک مدار هستیم...
‫سریع، لطفاً. ‫بیشتر از اونچه که باید، اینجا مونده‌ایم.
‫در واقع، ما سوختمون تموم شده.
‫سرجاتون بشینین. ما میایم پیشتون.
‫همون صداییه که سفینه‌ی رباته درمیاورد.
‫چرا سفینه‌ ما داره این صدا رو درمیاره؟
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟ ‫چرا داریم دور می‌زنیم؟
‫ژوپیتر 2، همه‌چیز روبراهه؟
‫نمی‌دونم.
‫انگار ما کنترل سفینه‌مونو از دست دادیم.
‫
‫- صبر کن ببینم، ما الان کجائیم؟ ‫- هیچ ایده‌ای ندارم.
‫من دارم.
‫فکر کنم ما اینجاییم.
‫"اینجا" کجاست؟
‫خطر.
« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak ]
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]