« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور »
‫نه من هنری رو انتخاب کردم، ‫نه هنری من رو.
‫صرفا به ترتیب نادرستی ‫سر راه همدیگه سبز شدیم.
‫بیا طبقه آخر.
‫- سلام، منم، هنری. ‫- بیا طبقه آخر.
‫ملت از مسئولیت‌پذیری می‌گن.
‫همیشه می‌گن همه باید مسئولیت‌پذیر باشن.
‫خب، بذارین مسئله‌ای رو ‫باهاتون در میون بذارم:
‫پای عاشق شدن که وسط باشه،
‫مسئولیتش رو دوش هیچ‌کس نیست.
‫واسه همین می‌گن عاشق «شدن».
‫دستور پختش عکس نداشت؟
‫اِم...
‫این قراره اون شکلی بشه؟
‫عاشق شدی؟
‫امیدوارم شده باشی.
‫ولی از خودت بپرس ‫موقع عاشق شدنت،
‫خودت انتخاب کرده بودی ‫چه زمانی، چطوری، عاشق کی بشی؟
‫شخصی که الان بخش اعظمی ‫از زندگیت رو تشکیل می‌ده،
‫اصلا شکل تصوراتت هست؟
‫همون موقع که باید، از راه رسیده بود؟
‫اصلا ذره‌ای طبق برنامه‌ریزی‌هات ‫پیش رفته بود؟
‫طبقه آخریم، ‫بیا بالا!
‫آره، خب، خودم هم حدس می‌زدم ‫اگه بیام بالا، برسم.
‫آدم تصمیم نمی‌گیره، ‫تصمیم آدم رو می‌گیره.
‫طاقت بیار و فرض کن برنامه خودت بوده.
‫این‌طور نیست که آشپزی بلد نباشم.
‫- آشپزی نکردنم تصمیم خودمه. ‫- ولی امروز که داری آشپزی می‌کنی.
‫آره، خب، دارم نصفه و نیمه آشپزی می‌کنم.
‫نگاهی به مرغه بنداز.
‫پس یعنی واقعا ازش خوشت میاد.
‫یا واقعا ازش خوشم میاد، ‫یا با تمام وجود ازش متنفرم.
‫عه، حالا که حرف از وجود شد...
‫تنها فرق عشق من و هنری...
‫اینه که همه‌اش قاطی پاطیه.
‫یعنی هر از گاهی، خبر داریم ‫قراره چه اتفاقاتی رخ بده.
‫از برخی اتفاقات خبر داریم، ‫از همه‌چی خبر نداریم.
‫از برخی وقایع مطلعیم.
‫سلام کتابدار خان!
‫من رو این‌جوری خطاب می‌کنه؟
‫خودش هنری خطابت می‌کنه.
‫خب، تو رو چی خطاب می‌کنه؟
‫- گومز خطابم می‌کنه. ‫- هوم.
‫خوش‌وقتم.
‫بفرما تو.
‫مسلما آدم هر از گاهی...
‫با کسی آشنا می‌شه ‫که از قبل ازش متنفره...
‫مرسی.
‫و آدم هنوز از دلیل نفرتش خبر نداره.
‫وای. چه قشنگ.
‫عه، پس هنوز خونه‌اش نیومدی.
‫واسه چی باید از این بابت خوشحال بشی؟
‫کی گفته من خوشحالم؟
‫لبخند بزرگی که رو صورتت نقش بست...
‫کاملا مشهود بود.
‫- زیاد شوخی می‌کنی‌ها. ‫- کم و زیاد داره.
‫سلام پیشی‌های عزیزم! ‫براتون اسباب‌بازی جدید آوردم.
‫اگه هنری صداش کنین، میاد پیشتون؛ ‫ولی می‌تونین کتابدار خان هم خطابش کنین.
‫- ضمنا، کلی شوخی می‌کنه. ‫- لطفا همون هنری صدام کنین.
‫فقط موقع مبارزه با خلافکارها ‫کتابدار خان خطابم می‌کنن.
‫عه، قدرت فوق‌بشریت چیه؟
‫اِم، رده‌بندی ده‌دهی دیوئی رو بلدم ‫و کتاب‌ها رو سریع می‌چینم.
‫معمولا موقع سرقت ملت از بانک...
‫زیاد به درد نمی‌خوره، ‫ولی امیدوارم دیگه.
‫دیدی؟ خیلی بامزه است. ‫همین الانش چهار بار شوخی کرد.
‫ولی مهم نیست. ‫شد پنج‌تا.
‫- وای، سلام! ‫- سلام.
‫- بنده شاریز هستم؛ هم‌اتاقی کلرم. ‫- آره! دوست‌دختر منه.
‫واسه همین بارها اومدم اینجا.
‫آره، باید کمکم کنه ‫وسایل سنگین رو تکون بدیم.
‫تو سکس هم کمکت می‌کنم دیگه.
‫- سکسمون رو از قلم ننداز. ‫- شرط می‌بندم در توانش نیست.
‫- شد شش‌تا. ‫- آبجو می‌خوری؟
‫- آره. ‫- گومز، براش آبجو بیار.
‫- هوم، آبجوها تو یخچالن. ‫- آره، آبجوها تو یخچالن.
‫پس از یخچال براش آبجو بیار گومز.
‫- عحب، یعنی داری... ‫- آره، اِم...
‫- کارم هنوز تموم نشده. ‫- خیلی‌خب.
‫اشکالی داره مرغ ‫این‌قدر صورتی باشه؟
‫اِم، بستگی داره. ‫می‌خوایم بخوریمش، یا احیاش کنیم؟
‫ریزوتوی مرغ و قارچ شیتاکه است.
‫سس کدوی زمستانه و دانه کاج هم داره.
‫هیچ‌کدومتون واقعا آشپزی بلد نیستین؟
‫- نه‌خیر. ‫- نه.
‫چه عالی. مرسی.
‫گمون کنم بتونم ‫یه چیزی ازش دربیارم.
‫کتابدار خان دست به کار شد. ‫مو به تن خودم که سیخ شد.
‫آها، خوش به حالت. ‫برام پیشبند بیار.
‫مهمون دیگه‌ای هم داشتیم؟
‫نه.
‫عه، وایستا کلر.
‫خب، کلر اصلا نگفته بود ‫آشپزی بلدی.
‫یا حتی نگفته بود وجود داری.
‫- کلر، اِم، می‌شه... ‫- چیه؟
‫گـ... گمون کنم طرف رو قبلا دیده باشم.
‫خب، الان هم داری مجددا می‌بینیش دیگه.
‫خب؟ پس برو به دوست‌پسرم پیشبند بده.
‫اطلاع قبلی گاهی اوقات به کار آدم میاد.
‫اطلاع از بخشی از وقایع پیش‌رو ‫گاهی اوقات غیرعادیه،
‫گاهی اوقات به درد می‌خوره، ‫گاهی اوقات هم غم‌انگیزه.
‫- گاهی اوقات به هیچ دردی نمی‌خوره. ‫- گاهی هم ترکیب جفتشونه.
‫خب، چند وقته که با کلر در ارتباطی؟
‫هوم، سوال پیچیده‌ای پرسیدی.
‫نه‌خیر، این‌طور نیست. ‫کجای سوالم پیچیده است؟
‫- خب... ‫- خب، من که همخونه‌اش هستم.
‫خودم هر روز می‌بینمش. ‫تو کی می‌بینیش؟
‫- هر از گاهی می‌بینمش. ‫- جانم؟
‫راستش، حرفم خیلی بامزه بود. ‫ولی باید از ماهیت رابطه‌مون باخبر باشی.
‫عه، هنوز داری شوخی می‌کنی کتابدار خان؟
‫راستش، دیگه داشتم به ته دیگ می‌رسیدم.
‫خدا رو شکر که برگشتی.
‫هنری، می‌شه یه دقیقه بیای اینجا؟
‫- آره، معلومه که می‌شه. ‫- اِم، بچه‌ها، لطفا اگه می‌شه...
‫یه لجظه تنهامون بذارین. مرسی.
‫یکی اومده دم در. با تو کار دارن.
‫- کی؟ ‫- با خودت کار دارن.
‫- خیلی‌خب، ولی طرف کیه. ‫- خودتی.
‫- چی؟ خودمم؟ ‫- آره.
‫سلام کوچولو!
‫گمون کنم کلر رو ترسونده باشم.
‫آها، هنوز هم صدات رو می‌شنوم‌ها.
‫شرمنده پیرمرد. راستش...
‫الان تحت شرایطی نامناسبی هستم...
‫که هنوز هم ادامه داره.
‫آها، خب، قراره سیزده سال دیگه، برهنه...
‫از دست پلیس‌ها فرار کنی. ‫باید در رو باز کنین.
‫من همین الان با دوستانش آشنا شدم ‫و به همین زودی ازم متنفرن.
‫الان اصلا وقت مناسبی نیست ‫که دو نسخه از من رو ببینن.
‫آها، خب... ‫اگه گفتی مهمون شامتون کیه؟
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی»
‫سلام هنری.
‫«همسر مسافر زمان»
‫اِم...
‫لباس‌هام رو عوض کردی.
‫چرا چنین لباسی پوشیدم؟
‫قراره از تیپ خودت بگیم؟
‫وای، خیلی خوشگل شدی.
‫امروز بیست و چهارم مهه.
‫- عه، تولدت مبارک! ‫- سال دو هزار و ششه.
‫به مناسبت تولدت چنین لباسی پوشیدیم؟
‫- سال دو هزار و ششه. ‫- سال دو هزار و شش بودنش مهمه؟
‫نمی‌دونم. ‫چرا مهمه؟
‫آها، وایستا ببینم.
‫[چهل و یک سالگی هنری و هجده سالگی کلر]
‫- هجده ساله شدی؟ ‫- همین امروز شدم.
‫هجده ساله شدی.
‫- خیلی‌خب. ‫- خودت چند سالته؟
‫- چهل و یک سالمه. ‫- چهل و یک سالته!
‫وای، از موی خاکستریت خوشم میاد. ‫می‌شه گفت خیلی نازه.
‫وقتی مو خاکستری هستی، ‫احساس امنیت می‌کنم.
‫- بیا کنارم بشین. ‫- واسه چی؟
‫خب، چون کارمون همینه دیگه. ‫می‌شینیم و صحبت می‌کنیم.
‫درسته، ولی...
‫- درسته، ولی چی؟ ‫- الان...
‫الان دیگه هجده ساله‌ای.
‫- خب که چی؟ ‫- من هم متأهلم.
‫- همسرت که منم. ‫- خب، نه.
‫- خب، آره. ‫- فعلا که نیستی.
‫خب، چرا، فعلا هم هستم.
‫تو چهل و یک ساله‌ای، متأهلی،
‫همسرت هم فعلا خودم هستم.
‫به نظرت همسرم که الان ‫تو تخت‌خواب ولش کردم،
‫چه حسی پیدا می‌کنه که به گذشته...
‫سفر کردم و کنار نسخه...
‫هجده ساله خودش نشستم؟
‫حس نوستالژی بهش دست می‌ده؟
‫- به نظر من که ناراحت می‌شه. ‫- به نظر من نمی‌شه.
‫- به نظر من می‌شه. ‫- طرف خودمه‌ها.
‫داری نظرم راجع به نظر خودم رو تصحیح می‌کنی؟
‫وای، واقعا زن و شوهریم‌ها.
‫ببین کلر، چنین کاری قوانین داره.
‫این جریانات که شروع شده بود، ‫واسه خودم قوانینی وضع کردم...
‫و قرار نیست زیر پا بذارمشون.
‫راجع به کنار بقیه نشستن ‫قوانین وضع کردی؟
‫- خب، نه. ‫- راجع به نشستن کنار شخصی...
‫که بارها همین‌جا کنارش نشستی، ‫قوانین وضع کردی؟
‫درسته، ولی...
‫الان دیگه هجده ساله شدی.
‫- درسته. ‫- خیلی...
‫خیلی چی شدم؟
‫من قوانینی وضع کردم.
‫دیگه قوانین به کارت نمیاد!
‫- دیگه کاری نداریم. ‫- یعنی چی که دیگه کاری نداریم؟
‫- امروز بیست و چهارم سال دو هزار و ششه. ‫- تولدته، چه عالی.
‫- درسته، خب؟ ‫- خب که چی؟
‫ای خدا، یادت نمیاد؟
‫طی دوازده سال، ‫صد و پنجاه و دو بار به دیدنم میای.
‫دیگه تموم شد.
‫باید از هم خداحافظی کنیم. ‫آخرین باریه که تو این محوطه...
‫همدیگه رو می‌بینیم، ‫ولی نمی‌دونم چند وقت نمی‌بینمت.
‫خوبی؟
‫حداقل بهم بگو چند وقت نمی‌بینمت.
‫دو سال نمی‌بینی.
‫- دو سال؟ ‫- آره، تقریبا.
‫بعدش با نسخه جوانم آشنا می‌شی ‫و بدجوری وحشت می‌کنه.
‫می‌خوام تا دو سال دیگه ‫چیکار کنم؟
‫زندگی خودته دیگه، خب؟ ‫زندگیت رو بکن.
‫به فکر وقایع پیش‌رو نباش، ‫آخه در هر صورت رخ می‌دن.
‫هر کاری دوست داری بکن.
‫با ملت آشنا شو. ‫باهاشون باش.
‫- باهاشون باشم؟ ‫- آره.
‫- باهاشون باشم؟ ‫- خودت متوجهی دیگه.
‫«باهاشون باش» یعنی برم باهاشون...
‫ببین کلر، ‫نسخه بیست و شش ساله من...
‫الان داره زندگیش رو می‌کنه...
‫و به خاطر تو از سکس دوری نمی‌کنه،
‫آخه اصلا از وجودت خبر نداره.
‫پس خواهشا تو هم به خاطر من ‫از سکس دوری نکن.
‫از سکس دوری نکنم.
‫می‌خواستم اولین سکسم با تو باشه.
‫خب، من که نمی‌خوام ‫اولین سکست با من باشه.
‫می‌خوام آخرین سکست با من باشه کلر.
‫- دو سال دیگه؟ ‫- آره.
‫دو سال و اندی.
‫خب، اندی یعنی چقدر؟
‫بذار خودش رخ بده دیگه.
‫راستش، تو اصلا من رو نبوسیدی.
‫ای بابا، من که یه میلیون بار بوسیدمت.
‫خب، پس انتظار دارم ‫خیلی ماهر شده باشی.
‫[نوزده سالگی کلر و سی و دو سالگی گومز]
‫آهای. آهای! باید بلند شی.
‫- هوم؟ ‫- باید بلند شی.
‫- چی؟ ‫- زود باش، خواهش می‌کنم، بجنب.
‫- ساعت چنده؟ ‫- داره سه می‌شه.
‫باید بری. بجنب، شاریز داره برمی‌گرده.
‫حالت خوبه؟
‫آره. ‫آره، خوبم.
‫چیزی نمونده بود بی‌خیال پیدا کردنت بشم.
‫اینجا خیلی بزرگه. ‫اصلا بهش عادت نمی‌کنم.
‫راستی، اصلا پول اینجا رو از کجا میارین؟
‫سارق بانکین؟ ‫می‌شه من هم سارق بانک بشم؟
‫اینجا رو سه ماه دیگه تخریب می‌کنن.
‫- عجب. ‫- ولی قراره برنامه‌شون عوض بشه...
‫و این ساختمون تا بیست سال دیگه ‫هم پابرجا می‌مونه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫وقتی بچه بودم، ‫بهم گفته بودن.
‫وقتی بچه بودی، ‫بهت گفته بودن چه ملکی بگیری؟
‫- کی بهت گفته بود؟ ‫- امان از دستت گومز!
‫- می‌شه این‌قدر حرف نزنی؟ ‫- عه. عه، حالت خوبه؟
‫نه! چرا. خوبم.
‫اِم... خوبم.
‫وای خدا! افتضاح بود، مگه نه؟ ‫سکسم رو می‌گم.
‫نه، معلومه که نه. ‫چرا باید چنین فکری بکنی؟
‫خب، آخه همین الان سکس داشتیم، ‫ولی تو داری گریه می‌کنی.
‫برداشت مثبت از چنین واکنشی ‫کار خیلی دشواریه.
‫به خاطر افتضاح بودن سکست گریه نمی‌کنم.
‫به خاطر بلایی که جفتمون ‫سر شاریز آوردیم گریه می‌کنم.
‫چون با یکی از بهترین دوستانم ‫به اون یکی بهترین دوستم...
‫خیانت کردم و به احتمال زیاد، ‫باقی زندگیم رو...
‫- به گند کشیدم، گریه می‌کنم. ‫- وای، خدا رو شکر.
‫اِم، صرفا چون سکسم افتضاح نبود ‫خدا رو شکر کردم.
‫مسلما بابت باقی حرف‌هات...
‫خدا رو شکر نکردم، خیلی...
‫- خیلی کار بدی کردیم. ‫- جهت شفاف‌سازی بگم که من مست بودم.
‫از خودم متنفرم...
‫و دیگه هرگز چنین کاری نمی‌کنم.
‫راستش، خیال می‌کردم لزبین باشی.
‫برداشت مثبت از چنین حرفی ‫تحت چنین شرایطی...
‫- خیلی دشواره. ‫- نه، صرفا چون همیشه تنهایی...
‫خیال می‌کردم لزبین باشی.
‫خودت که می‌دونی لزبین‌ها تنها نیستن؟
‫صرفا مسئله‌ای رو از آدم پنهان می‌کنن.
‫هنری کیه؟
‫چه بدونم. کیه؟
‫اسمش رو تو خوابت تکرار می‌کردی.
‫آها. اون هنری رو می‌گی.
‫آره، همون هنری رو می‌گم.
‫- کیه؟ ‫- عشقمه.
‫چیه؟ چی شده؟ چیه؟
‫خیال می‌کردم کسی رو نداری.
‫واقعا خیال می‌کردم تنهایی.
‫آها، خب، خیلی لطف کردی...
‫که به محض سفر دوست‌دخترت...
‫به بوستون، دلت برام سوخت.
‫ببین پشتت رو خط ننداخته باشم. ‫همیشه خط می‌اندازم.
‫- من عاشق شاریزم. ‫- خوبه!
‫خوبه، خودم هم چنین فکری می‌کردم، ‫آخه رابطه تو و شاریز...
‫درست و حسابیه، ‫اینه که الان باید...
‫ولی عشقم به تو بیشتره!
‫خیلی‌خب، بفرما، دیگه گفتم.
‫ای خدا، ادا کردنش ‫خیلی غیرعادی جلوه می‌کنه.
‫می‌تونم کمکت کنم و بهت بگم...
‫- چطوری فراموشم کنی. ‫- وای، خواهشا نگو.
‫ولی به جاش حقیقت رو بهت می‌گم...
‫که خیلی بدتره.
‫من عاشق تو نیستم. ‫عاشق هنری‌ام.
‫عشقم به هنری بیش ‫از عشق احتمالیم نسبت به تو...
‫یا هر کس دیگه‌ایه.
‫خب، پس طرف کجاست؟ ‫هنری کجاست؟
‫اصلا چرا تا حالا ندیدیمش؟
‫تقریبا یه سال دیگه برمی‌گرده.
‫حتما آدم خیلی خفنیه...
‫که تونسته زنی چون تو رو تنها بذاره...
‫ انتظار داشته باشه منتظرش بمونی.
‫شاید من هم زن خیلی خفنی هستم ‫که حاضرم...
‫منتظرش بمونم، بیا چنین احتمالی رو ‫هم در نظر بگیریم.
‫آها، ولی تو که منتظرش نموندی. ‫تو باهام سکس کردی.
‫البته، قبل از این که...
‫حرف دهنم رو بفهمم، بیانش کردم.
‫خیلی‌خب، ببین.
‫دفعه بعدی که من رو دیدی، ‫همه‌چی درست می‌شه.
‫اشاره‌ای به این اتفاق نمی‌کنیم. ‫ولی فعلا...
‫خواهش می‌کنم لطف کن و برو.
‫با کلر تماس گرفتین. پیغام بذارین.
‫سلام کلر.
‫اِم، اگه دو پیغام قبلیم رو گوش ندادی،
‫لطفا گوش نده.
‫موقع ضبط پیغام اولی ‫خیلی احساساتی بودم...
‫و متأسفانه موقع ضبط پیغام دومی...
‫که داشتم بابت احساساتی ‫بودنم عذرخواهی می‌کردم،
‫باز هم احساساتی شدم.
‫راحتم بذار!
‫- راحتم بذار! ‫- چرا هر دفعه این‌طوری می‌شه؟
‫- هر دفعه همین‌طوری می‌شه! ‫- برو بمیر بابا!
‫پرونده بسته شد، ‫خودم درک می‌کنم.
‫ضمنا، هنری رو نمی‌شناسم،
‫ولی حتما آدم خیلی خاصیه.
‫من هم مشتاقم باهاش آشنا بشم.
‫چرا داری دنبالم میای؟
‫- خیلی‌خب، خداحافظ. ‫- راحتم بذار دیگه!
‫چه غلطی می‌کنی؟ ‫واقعا چه غلطی می‌کنی؟
‫- [بیست و هفت سالگی هنری] ‫- اِم، ببخشید جناب.
‫ایشون گفتن دنبالشون نکنین دیگه.
‫- تو دیگه کدوم خری هستی؟ ‫- شخص خاصی نیستم جناب.
‫ولی این خانم گفتن ‫نباید دنبالشون برین،
‫پس شاید بهتر باشه این طرفی برین.
‫خانم، اگه می‌خواین برین خونه...
‫و نمی‌خواین ایشون دنبالتون کنه،
‫با کمال میل همین‌جا ‫نگهشون می‌دارم.
‫- ممنون. ‫- خیابون مال باباته، ها؟
‫قوانین اینجا رو خودت ‫وضع می‌کنی گنده‌بک خان؟
‫نه‌خیر، خیابون مال بابام نیست. نه‌خیر.
‫ولی با کمال میل حاضرم ‫بکوبونمت تو خیابونی.
‫باشه. یوهو!
‫خب، نظرت راجع به گومز چیه؟
‫منظورت چیه که نظرم راجع بهش چیه؟
‫دوستمه دیگه. ‫شما بهترین دوستانم هستین.
‫وای، به نظرم خیلی ازت خوشش میاد.
‫هوم! نه‌خیر. نه!
‫حتما فهمیدی چه شکلی نگاهت می‌کنه.
‫چه شکلی نگاه می‌کنه؟
‫کاملا درک می‌کنم. ‫زن خیلی زیبایی هستی.
‫خفه شو بابا. خودت زیبایی. ‫گومز عاشقته.
‫- خیال می‌کنه لزبینی. ‫- هوم...
‫خب، بفرما دیگه. خطر رفع شد.
‫من لزبینم، ‫تو هم زن زیبایی هستی.
‫- من هم دقیقا چنین حسی دارم. ‫- چه حسی داری؟
‫وای خدایا! این دیگه چه کاری بود؟ ‫این دیگه چه کاری بود؟
‫- وای خدایا. این دیگه چه کاری بود؟ ‫- بخشید، ببخشید، ببخشید.
‫نه، نه، عذرخواهی نکن.
‫- عـ... ‫- آخه با خودم گفتم... بی‌فکر عمل کردم.
‫نه، اشکالی نداره. ‫جدی می‌گم، اشکالی نداره.
‫- اشتباه بوست کردم؟ ‫- نه! به هیچ وجه.
‫- آخه، راستش... ‫- گاهی اوقات خیال می‌کنم دهنم خیلی خیسه.
‫متوجه شدم گومز چونه‌اش رو پاک می‌کنه.
‫وای خدایا، بس کن شاریز. ‫ببین چی می‌گم.
‫- عذر می‌خوام. ‫- عذر نخواه.
‫اشکالی نداره. آخه...
‫خب، اذیت نکن دیگه. آخه... ‫تو بهترین دوستمی.
‫گومز هم بهترین دوستمه. ‫من هم اصلا...
‫اصلا نمی‌تونم با یکی ‫از بهترین دوستانم...
‫به اون یکی بهترین دوستم ‫خیانت کنم، خب؟
‫چنین کاری خیلی افتضاحه.
‫ضمنا، انگار اخیرا...
‫با کسی ارتباط برقرار نمی‌کنم. ‫یعنی تعمدا ارتباط برقرار نمی‌کنم...
‫و در این حین...
‫اصلا نمی‌خوام زندگیم رو ‫پیچیده‌تر کنم.
‫خب؟
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫باشه.
‫- هنری... ‫- کلر.
‫- چی شده؟
‫بهت گفته بودم. ‫من قوانین وضع کردم.
‫یکی از قوانینم از این قرار بود ‫که تو این محوطه هیچ اتفاقی رخ نده.
‫آها، قوانینت رو واسه خودت وضع کردی. ‫واسه من که وضع نکردی.
‫کلر.
‫قراره تا دو سال دیگه نبینمت.
‫- خودم می‌دونم. ولی نمی‌شه. ‫- من که همسرتم.
‫همسر من سی و سه سالشه ‫و تو تخت‌خواب منتظرمه.
‫همسرت همین‌جاست ‫و به حد کافی صبر کرده.
‫- ما که هنوز ازدواج هم نکردیم. ‫- چرا، کردیم.
‫کلر، خودت که هنوز باهام ازدواج نکردی.
‫ازدواج کردن چه تفاوتی حاصل می‌کنه؟
‫مشکلت چیه؟
‫اگه خواستگاری نکنی، ‫نمی‌تونی سکس کنی؟
‫نه، منظورم این نبود. ‫من که اصلا ازت خواستگاری هم نکردم.
‫مشکل از همین‌جاست. ‫آخه من اینجا...
‫شاهد بزرگ شدنت بودم.
‫همین یه هفته پیش داشتم ‫اینجا بهت افعال فرانسوی و چکرز...
‫یاد می‌دادم. ‫داشتم عین جوجه اردک‌ها...
‫بهت راه رفتن یاد می‌دادم. ‫اینجا... اینجا...
‫بهت آموزش دادم کلر.
‫مشکل از خود اینجاست. ‫خب؟ عذر می‌خوام...
‫ولی از پسش برنمیام. ‫اینجا از پسش برنمیام.
‫اصلا ازم خواستگاری نکردی؟
‫جانم؟
‫- ازم خواستگاری نکردی؟ ‫- اِم، خب،
‫خودمون می‌دونستیم جریان از چه قراره. ‫ازدواجمون اجتناب‌ناپذیر بود.
‫- نه‌خیر، نیست. ‫- چرا، هست.
‫- طرز کارش از همین قراره. ‫- ولی ما که تو آینده ازدواج می‌کنیم.
‫- فرقی نمی‌کنه. ‫- چرا، می‌کنه.
‫نه‌خیر، نمی‌کنه. ‫طرز کار زمان از همین قراره.
‫من قرار نیست به خاطر ‫حرف زمان باهات ازدواج کنم.
‫قراره به خاطر خواسته خودم باهات ازدواج کنم.
‫ضمنا، امکان نداره اگه از خواستگاری نکنی،
‫- باهات ازدواج کنم. ‫- کلر...
‫زمان و مکان مناسب‌تری گیرت نمیاد.
‫تولد هجده سالگیمه.
‫همین‌جاییم.
‫همین‌جاییم که داشتم آماده‌ات می‌کردم.
‫شوهر عزیزم، خواستگاری کن.
‫چی؟
‫کلر ابشیر، همسر عزیزم،
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫هوم... هوم...
‫«هوم» دیگه یعنی چی؟
‫خب...
‫آخه آدم بدون دور آزمایشی که...
‫نمی‌ره یهو ماشین بخره، مگه نه؟
‫این‌جوری که نمی‌شه.
‫چندین بار بدن لختت رو دیدم.
‫توی هجده سالگی چی؟
‫کلر، خیال کردی چقدر آدم سطحی‌ای هستم؟
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫کلر؟
‫- کلر؟ ‫- هوم؟
‫حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- پس چرا گریه می‌کنی؟
‫چون قراره دو سال نبینمت.
‫- ولی تهش که قراره ببینی. ‫- چرا همیشه باید منتظر بمونم؟
‫من بودم که منتظر موندم.
‫تو کل عمرت منو می‌شناختی.
‫من تازه توی بیست و هشت سالگیم ‫باهات آشنا شدم.
‫آره، ولی تو که نمی‌دونستی منتظر منی.
‫سرت با گاییدن بقیه خانم‌ها گرم بود.
‫دو سال دیگه دوباره مال خودت می‌شم.
‫ما توی رابطه‌ایم.
‫از این به بعد لازم نیست ‫کسی توی زندگی‌مون باشه.
‫از دو سال بعد.
‫می‌خواستی ازم سوالی بپرسی.
‫کدوم سوال؟
‫- جدی می‌گی؟ ‫- آها. اون سواله رو می‌گی.
‫گمونم به جوابم به فکر کردم.
‫- جدا؟ ‫- آره.
‫- شرمنده. ‫- شرمنده؟
‫خب، شرمنده بابت دو سال.
‫هنری نرو.
‫خداحافظ کلر.
‫- نه! ‫- نه، نه، نه. نترسین.
‫نترسین، چیزی نیست. ‫نترسین، هیچی نیست!
‫- کجا می‌ری واسه خودت؟ ‫- می‌گیرمش!
‫- بگیریدش! ‫- بچه اینجاست‌ها!
‫گندش بزنن!
‫- بله؟ ‫- کلر. کلر، منم هنری.
‫نمی‌دونم الآن چه سالیه، خودتی؟
‫- هنری؟ ‫- آره. منم هنری.
‫- هنری که الآن اینجاست. ‫- ای ولم کن بابا!
‫- هنری؟ ‫- آره، برو صداش کن. هنری رو صدا کن.
‫- لباس‌هام کجان؟ ‫- کدوم لباس‌ها؟
‫مگه هنوز اینجا مستقر نشدی؟ ‫لباس نداری؟
‫- اولین باره میای. ‫- ای بابا، جدی؟
‫- تو که باید بدونی. ‫- چی رو بدونم؟
‫- تو که باید یادت باشه. ‫- چرا؟
‫نکنه اولین بار که اومدی ‫توی اتاقم رو یادت نیست؟
‫الکی منو مقصر ندون. ‫ایشونه که حواسش جمع نیست.
‫الآن من شدم مقصر حافظه کوتاهت؟
‫- دقیقا. ‫- بسه دیگه، بسه.
‫اصلا از کجا اومدی؟ چند سالته؟
‫چهل و یک سالمه.
‫چهل و یک؟ یعنی... ‫سیزده سال اومدی عقب؟
‫آره، تقریبا سیزده سال.
‫یعنی واسه خودتون عجیب نیست؟
‫چطوری با هم صحبت می‌کنین؟
‫چرا صحبت نکنیم؟
‫لابد تک‌تک حرف‌هاش رو یادته.
‫تک‌تک حرف‌های من، ‫یا حرف‌های خودت.
‫انگار متنش رو از قبل خوندی.
‫خودت حرف‌هایی که ‫سیزده سال پیش زدی رو یادته؟
‫سیزده روز پیش چی؟ ‫اصلا دیروز رو یادته؟
‫چنین مکالمه‌ای که حتما یادم می‌موند.
‫آره، تازه بماند که ‫اهل مشروب هم هست.
‫می‌شه یه چیزی تنت کنی؟ ‫مثلا یه حوله‌ای؟
‫دیگه از اندام لخت خودتم بدت میاد؟
‫ناراحتم می‌بینم این شکلی شده.
‫نمی‌دونم راستش. ‫من که هنوز خوشم میاد عشقم.
‫- مرسی عزیزدلم. ‫- باهاش لاس نزن.
‫از کجا اومدی اینجا؟
‫واسه خودم می‌چرخم دیگه.
‫- اینجا هم پیدام شد. ‫- عه، با کی می‌چرخیدی؟
‫می‌شه بهش دست نزنی؟ ‫داره کم‌کم خوشش میاد.
‫بابا از دست تو! ‫خودتو کنترل کن دیگه.
‫بدترین قرار شام دنیاست. ‫یه نفر دیگه جای من شق کرده.
‫شب شام روزیتو مرغ و شیتاکه‌ست؟
‫- آره. ‫- چی؟
‫- ای تُف. گومز. ‫- گومز؟
‫کم‌کم داره یادم میاد. ‫البته مبهمه.
‫آهای، انقدر مشروب نخور. ‫تداخل ایجاد می‌کنی.
‫- کلر؟ ‫- بله؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- اوهوم؟
‫ناسلامتی با دوست‌پسر ‫جدید و جذابش توی اتاقه،
‫- جنابعالی هم سرت رو انداختی اومدی. ‫- کلر، حالت خوبه؟
‫- آره، خوبم. مگه چی شده؟ ‫- هیچی، آخه...
‫می‌خواستم مطمئن بشم ‫که اوضاع روبه‌راهه.
‫نه، اوضاع روبه‌راهه. ‫ممنون گومز، مرسی.
‫بی‌شعور.
‫- چه زری زدی؟ ‫- هیچی، من...
‫من هیچی نگفتم داداش.
‫گومز دارن در می‌زنن، ‫می‌شه جواب بدی؟
‫- یعنی کیه؟ ‫- نمی‌دونم، می‌شه جواب بدی؟
‫- آره. ‫- ممنون. ممنون.
‫- چرا این کار رو کردی؟ ‫- چی کار؟
‫- بهش گفتی بی‌شعور. ‫- به فکر خودم بودم.
‫بسه! با جفتتونم. ‫گومز آدم خوبیه.
‫هیچی نشده ازش بدم میاد.
‫- آهای! رفیق خودمه. ‫- اصلا هم نیست.
‫- جدی می‌گم. ‫- خبر داری رفیقت...
‫چشمش دنبال خانمته دیگه؟
‫کدوم مردیه که چشمش دنبالش نباشه؟
‫هنری، خوب بلدی تعریف کنی‌ها.
‫تو واقعا چه مرگته؟ ‫با یه لبخند سیخ می‌کنی.
‫واسه چی پشت در موندی؟
‫می‌خوام بقیه شب یادم بیاد.
‫بابت اتفاقی که قراره بیفته...
‫عذرخواهی می‌کنم.
‫گومز خواهشا می‌شه تنهامون بذاری؟
‫هوم. نمی‌دونستم از قرمزی‌ها خوشت میاد.
‫لازمه یه توضیحاتی قبلش بدم.
‫- گفت از دوستاته، گذاشتم بیاد داخل. ‫- دارم می‌بینم.
‫- نمی‌خواستم این‌جوری... ‫- خیلی لطف کردی.
‫من دوست‌دختر هنری‌ام.
‫منم همین‌طور. خوشحال می‌شم ‫قرار دونفره بذاریم.
‫تا حالا با موی کوتاه ندیده بودمت.
‫حالت چطوره اینگرید؟
‫اینش رو تو بگو. ‫توی آینده حالم چطوره؟
‫یا نکنه قطع رابطه کردیم؟
‫پس درمورد سفر در زمانش می‌دونی؟
‫از همه‌چیش خبر دارم.
‫خیلی بیشتر از تو باهاش بودم.
‫ولی من از شیش سالگی می‌شناسمش.
‫- شیش سالگی؟ ‫- عه...
‫- چندش! ‫- خب دیگه، به نظرم وقتشه بریم...
‫- نوشیدنی بخوریم؟ ‫- بخوریم؟
‫- چرا که نه؟ ‫- عالیه.
‫الآن قراره چی بشه؟
‫- شام می‌خوریم. ‫- سر شام چی می‌شه؟
‫- همه واقعیت رو می‌گن. ‫- حتی من؟
‫دو بار هم می‌گی.
‫عجب، چه آپارتمان قشنگی.
‫- مگه دانشجو نبودی؟ ‫- تصمیم خانواده بود دیگه.
‫آها، پس پولدار هم هست.
‫حالا چطوری اینجا رو پیدا کردی؟
‫درمورد قرار شام ‫واسش پیغام صوتی گذاشتی.
‫کل پیغام‌هاش رو گوش می‌دم. ‫پیشنهادم اینه تو هم گوش بدی.
‫تا حالا از من چیزی گفته؟
‫گفته بود که رابطه‌تون ‫زیاد با هم خوب نبود.
‫که تهش قرار بود جدا بشین.
‫آره، منطقیه اینو بگه.
‫آخه درمورد دوست‌دختر ‫قبلیش هم اینو می‌گفت.
‫البته اینم گفته بود که ‫خیلی اختلاف نظر داشتین.
‫اشتباه می‌کنه. ‫خیلی هم تفاهم داریم.
‫توی مشروب و سکس و خودش.
‫من عاشقشم.
‫ظاهرا از این بابت خوشحال نیستی.
‫مگه می‌شه خوشحال بود؟
‫اوضاع روبه‌راهه؟
‫آره، آره. اینا دوست‌های من هستن: ‫گومز و شریز.
‫گمونم باهاشون آشنا شدی. ‫گومز، شریز، ایشون اینگریده.
‫دوست‌دختر دوست‌پسرم.
‫- عه؟ ‫- قبلا آشنا شدیم.
‫- گمون نکنم. ‫- واقعا می‌گم. الآن یادت میاد.
‫- دوست‌دختر هنریه؟ ‫- آره.
‫شرمنده، واقعا به جا نمیارم.
‫- ولی یادته. ‫- می‌گم یادم نیست.
‫- بریم؟ ‫- یهویی یادت میاد.
‫ای بابا، می‌گم نمی‌شناسمت دیگه.
‫شرمنده که حافظه‌ام معیوبه.
‫نه بابا، اصلا هم معیوب نیست.
‫آخه خیلی مست بودی. ‫البته ناراحت نشی.
‫مست کردن مشکلی نداره. ‫شاریز همیشه خدا مسته.
‫اصلا هم نیستم.
‫اوضاع شما چطوره؟
‫اینگرید، واسه شام می‌مونی؟
‫می‌خوام ریزوتوی مرغ و شیتاکه...
‫- با سس دانه کاج درست کنم. ‫- برو درت رو بذار.
‫ظاهرا که مشغول آشپزی نیستی.
‫مطمئنی؟ بذار ببینم.
‫سلام!
‫- تو چطوری؟ ‫- من خوبم.
‫دیدی؟ ظاهرا که مشغول آشپزی‌ام.
‫- سلام به همه. ‫- تو دیگه کی هستی؟
‫- شبیه کیه؟ ‫- خودت.
‫- دقیقا. ‫- نکنه باباته؟
‫- برو بابا! ‫- الآن وقتشه؟
‫- توضیح بدیم؟ ‫- گاهی اوقات...
‫- توضیح دادن تنها چاره‌ست. ‫- واسه دوستان.
‫- اینا واقعا دوستن؟ ‫- بهترین دوستامون هستن.
‫- حتی اون یارو؟ ‫- آره بابا.
‫از دست تو.
‫یعنی چی که دقیقا شبیه کی هستی؟
‫تو که شبیه اونی.
‫برادر دوقلوته؟ ‫دوقلوی بزرگتره؟
‫خب، شما درمورد تصادفی که...
‫- توش مادرم مرد می‌دونین؟ ‫- نه.
‫مادرم توی تصادف ماشین مرد،
‫منم باهاش بودم و ‫اینجام زخمی شد.
‫- خیلی‌خب. ‫- همون چهره، همون زخم. ولی قدیمی‌تر.
‫یا خود خدا.
‫- زودباش، حدس بزن. ‫- باهاشون بازی نکن.
‫- فقط توضیح بده. ‫- چی رو توضیح بده؟
‫ما دو نفریم، شمایل یکسان داریم،
‫ایشونم از من بزرگ‌تره. ‫حدس بزن عقل کل.
‫وای خدا. وای خدا.
‫همینه، تازه دوهزاریت افتاد.
‫- شما کلونین. ‫- چی؟
‫کلون؟ ولمون کن بابا!
‫علمی‌تخیلی بازی‌ها چیه؟ ‫اصلا کلون وجود نداره.
‫- ما مسافر زمانیم. ‫- کلون کجا بود؟
‫هنری نقص ژنتیکی داره، خب؟
‫عملا توی زمان سفر می‌کنه.
‫- دست خودش نیست. ‫- من از سال 2008 اومدم.
‫- تو از کدوم سال اومدی؟ ‫- سال 2021.
‫چطوری شما...
‫من که نمی‌فهمم،
‫یعنی چی که نقص ژنتیکی داره؟
‫دی‌ان‌ای من مشکل داره.
‫مدام پرت می‌شم توی زمان‌های مختلف.
‫البته نه هر زمانی، ‫ولی توی کلی زمان.
‫گاهی اوقات زمانی که تحت اضطرابم.
‫گاهی اوقات هم دلیلش رو نمی‌دونم.
‫یهو ناپدید می‌شم و ‫یه جای دیگه ظاهر می‌شم.
‫- چه گذشته چه آینده. ‫- یه مدت اونجا می‌مونم،
‫بعد اگه شانس بیارم ‫مستقیم می‌رم خونه.
‫البته گاهی اوقات مسیر انحرافی داریم.
‫گاهی اوقات هم کنار خودم میفتم.
‫یعنی وقتی اینگرید می‌گه ‫که برم درم رو بذارم،
‫احتمالش هست که چنین اتفاقی بیفته.
‫- دوباره بیفته. ‫- شونزده سالم بود دیگه.
‫سوالی ندارین؟
‫چرا لحاف دورت انداختی؟
‫هوم...
‫هنری از همون روز اول،
‫صرفا یک شخص نبود.
‫رودی بود که اطراف ‫آدم‌های زندگیش جاری بود.
‫اگه تو طوفان بودی، ‫اونم طوفان می‌شد.
‫مدتی طول کشید که بفهمم...
‫راه زنده موندن توی رود چطوریه:
‫اینکه آدم تکه سنگ باشه.
‫خب، فیلم بازگشت به آینده رو دیدی...
‫- شروع نکن. ‫- چی رو؟
‫اصلا باهاش نگاه نکن، ‫مدام قهقهه می‌زنه.
‫- پر از مغالطه‌ست. ‫- عاشق اون فیلمم.
‫آره، ولی زیاد جدی نگیرش.
‫کمدیه دیگه.
‫شاید واسه شما باشه. ‫به نظرم خیلی هم لوسه.
‫می‌شه یه قلم کاغذ بهم بدی؟
‫آره، ولی چرا؟
‫تازه این مکالمه یادم افتاد.
‫یادت افتاد؟
‫درگیرش نشو. مرسی.
‫- آها، جهش کوانتومی. ‫- جان؟
‫سریال جهش کوانتومی رو می‌گم.
‫من اهل تلویزیون نیستم.
‫باعث سفر در زمان می‌شه.
‫درمورد یه آقاییه که ‫توی زمان دچار جهش می‌شه،
‫اتفاقات اشتباه رو درست می‌کنه.
‫من چیزی رو درست نمی‌کنم.
‫- آخه چرا؟ ‫- زمان یک بار رخ می‌ده.
‫فرصت دوباره‌ای نیست. ‫نمی‌شه چیزی رو تغییر داد.
‫آره، ولی با قدرت‌هات ‫می‌تونی آینده رو ببینی.
‫- با چیم؟ ‫- قدرت‌هام؟
‫من همون رویدادهای شما رو می‌بینم، ‫ولی توی جهت مخالف.
‫اسمش که قدرت نیست، ‫عملا پریشان‌خوانیه.
‫آره، ولی می‌تونی جرایم رو حل کنی.
‫- چطوری؟ ‫- می‌تونی رخ دادنشون رو ببینی.
‫خب، شما هم می‌تونین.
‫ولی تو می‌تونی توی گذشته ‫حین وقوع ببینی‌شون.
‫توی همین شیکاگو بلند شو ‫برو پارک گارفیلد،
‫هرچقدر خواستی جرم ببین،
‫تازه مجبور نیستی لخت باشی.
‫- توصیه خرید سهام چی؟ ‫- قابلت رو نداشت.
‫- این چیه؟ ‫- سهامی که خواستی.
‫- آره، ولی من که تازه پرسیدم. ‫- آره.
‫خب... دفعه اول که گفتی شنیدم.
‫یه مقدار شیوه کاریش عجیبه.
‫من و کلر معمولا می‌ریم ‫سراغ اعداد لاتاری.
‫- جدی؟ ‫- جدی؟
‫همین‌جوری زندگی ‫بریز و بپاشمون رو تأمین کردیم.
‫جون! این ریزوتو رودست نداره.
‫خیلی‌خب...
‫حالا چرا بریز و بپاش ‫زندگی گومز رو تأمین می‌کنیم؟
‫چون بهترین دوستات هستن و...
‫باید هواشون رو داشته باشی.
‫از گومز بهتر نبود؟
‫نه، گومز و شاریز ‫بهترین دوست‌های دنیان.
‫- اینایی که نوشتی رو مطمئنی؟ ‫- اوهوم.
‫معلومه که مطمئنم. ‫از آینده اومدم.
‫اشکالی نداره؟ ‫یعنی روی چیزی تأثیر نمی‌ذاره؟
‫- مثل چی؟ ‫- مثلا...
‫- مثل بافت زمان. ‫- چی‌چی؟
‫- بافت؟ ‫- بافت چی؟
‫- بافت زمان دیگه. ‫- مطمئنی بافته؟
‫اصلا بافت زمان داریم؟
‫آره دیگه، لابد ساختار زمانی داره.
‫- آخه بافت؟ ‫- آره.
‫یعنی این کار منجر به...
‫ناهنجاری زمانی نمی‌شه؟
‫- نتفلیکس؟ ‫- آره بابا.
‫می‌تونی مانع وقوع فجایع بشی.
‫- نه، نمی‌تونم. ‫- می‌تونی به مردم هشدار بدی.
‫ناسلامتی مسافر زمان لختم.
‫- کیه که باور کنه؟ ‫- می‌تونی امتحان کنی.
‫من که تمام فجایع رو حفظ نکردم.
‫- ببخشید دیگه. ‫- ماسک پزشکی رو جدی نوشتی؟
‫- اوهوم. ‫- مگه چیه؟
‫چی شد؟
‫توی کتابخونه کار می‌کنی دیگه،
‫چرا فجایع رو حفظ نکنی؟
‫خب، راستش تا حالا توی...
‫چنین شرایطی نبودم. ‫واسه همین...
‫می‌شه بی‌خیال بحثش بشیم؟
‫وای خدا! اینو باش!
‫مگه من چمه؟
‫«فجایع رو حفظ کن».
‫به زور از پس خودش برمیاد.
‫بعد خیال کردی باید بره...
‫بقیه مردم رو نجات بده؟ ‫انگار ابرقهرمانه؟
‫بزرگ شو بابا!
‫گمونم خود کلر می‌دونه...
‫- که من ابرقهرمان نیستم. ‫- مطمئنم می‌دونه عزیزدلم.
‫مطمئنم می‌دونه. ‫واسه همین تو رو کمتر دوست داره.
‫چه رویی داری. ‫واقعا چه رویی داری!
‫ببخشید کلر، نمی‌خواستم ناراحتت کنم.
‫ولی اگه قراره دوست‌پسرم رو بدزدی،
‫لطف کن حداقل قدرش رو بدون.
‫[کمکش کن. کمکت رو می‌خواد.]
‫یا حداقل درک کن...
‫- چه عذابی می‌کشه. ‫- من درک می‌کنم.
‫- گمونم درک نمی‌کنی. ‫- به نظرم که می‌کنم.
‫من از شیش سالگیم عاشقش بودم.
‫نه، نه! تو عاشق اون بودی!
‫اون جورج کلونی‌خان که لحاف دورشه.
‫همون آقای دفترچه راهنما.
‫قهرمان خودت.
‫ولی من عاشق نسخه واقعیش شدم.
‫هیچ‌وقت موهات رو کوتاه نکن خوشگله. ‫سرکش بمون.
‫می‌دونم واست سخته اینگرید. ‫می‌دونم انصاف نیست.
‫ولی واقعا...
‫مگه من مردم؟
‫آخه یه جوری نگاهم می‌کنی که...
‫قضیه چیه؟
‫من مردم؟
‫اینگرید تو که می‌دونی ‫من از آینده چیزی نمی‌گم.
‫به جز نتفلیکس دیگه؟ ‫به جز توصیه خرید سهام؟
‫عشقم.
‫ازت سوال پرسیدم.
‫ببین، تو چشمام نگاه کن ‫راستش رو بگو.
‫من مردم؟
‫الآن که خیلی هم زنده‌ای.
‫توی آینده رو می‌گم.
‫توی آینده همه مرده‌ان.
‫خب. چطوری انجامش دادم؟
‫خدا کنه قرص خورده باشم.
‫نکنه دوباره کثیف‌کاری کردم؟
‫حق دارم بدونم.
‫یه زمانی عاشق هم بودیم.
‫اینگرید، من چهل و یک سالمه.
‫تا حالا چهل و دو سالگی ‫خودم رو ندیدم.
‫شاید این یعنی یه روزی...
‫علاج سفر در زمان رو پیدا کردم.
‫یا شاید به این معنیه که یک روز...
‫نتونستم اندازه کافی سریع باشم.
‫زنده موندم به دویدنم بستگی داره، ‫خودم هم متوجه شدم...
‫که دارم پیر و کم‌سرعت می‌شم.
‫معذرت می‌خوام.
‫بابت همه‌ش معذرت می‌خوام، ‫ولی خبر داشتن از آینده حق نیست.
‫خبر داشتن ازش عین جهنمه.
‫ته عشق یا مرگه یا از دست دادن. ‫به همین دو شکل تموم می‌شه.
‫چقدر دیگه زنده‌ام؟
‫قرار نیست بهت بگم.
‫- حداقل اینش رو بگو. ‫- نه.
‫حداقل اینش رو بگو.
‫- زیاد وقت نداری. ‫- خدایا!
‫منم زیاد وقت ندارم. ‫خب؟ هیچ‌کس زیاد وقت نداره.
‫کسی قرار نیست تا ابد بمونه. ‫حالا می‌خوای چی کارش کنی؟
‫می‌خوای قایم بشی؟
‫جوونک باید چی کار کنیم؟
‫جوری زندگی کنیم که انگار مرگی نیست.
‫تازه می‌دونی چیه؟
‫آدم فقط یک بار می‌تونه اشتباه کنه.
‫من عاشقت بودم.
‫پس خیلی بهمون خوش گذشت، نه؟
‫می‌تونی خاطراتش رو داشته باشی.
‫با حسرت خوردن به یاد گذشته،
‫خاطرات قدیم رو خراب نکن.
‫چون تهش همه‌چی تموم می‌شه.
‫خیلی هم زود تموم می‌شه. ‫از منِ مسافر زمان بشنو.
‫- دیدین چی شد؟ ‫- گومز.
‫غیبش زد!
‫- دیدین... دیدین چی شد؟ ‫- گومز خفه شو.
‫یا خود خدا!
‫گور پدر همه‌تون.
‫آهای! تو هم بلدی؟ ‫بلدی این شکلی غیب بشی؟
‫آره، چون خودش بود.
‫واقعا... نمی‌دونم چی بگم.
‫خیلی، خیلی...
‫خب، نظرتون با دسر چیه؟
‫کلر حالت خوبه؟
‫آره، خوبم. ‫می‌رم اینو بذارم سر جاش.
‫کجا بودی؟
‫داشتم کشف می‌کردم که همسرم...
‫تمام مدت زندگی مشترکمون ‫بهم دروغ گفته.
‫منظورت سکس اولمونه؟ ‫توی محوطه؟
‫آره.
‫سال‌ها بهم گفتی چنین اتفاقی نیفتاده بود.
‫نه‌خیر نگفتم.
‫آخه گفتی خیلی باهات ‫محترمانه رفتار می‌کردم.
‫بذار نشونت بدم منظورم ‫از احترام چی بوده.
‫[باهام مهربون باش.]
‫حالت خوبه؟
‫قراره بازم ببینمش؟
‫خب، عملا الآن که جلوته.
‫آره، ولی...
‫خودش رو می‌گم.
‫نمی‌دونم.
‫ولی نه، راستش می‌دونم. ‫آره، شک نکن.
‫کافیه یه مقدار صبر کنی.
‫میای؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫مهربونی می‌کنم.
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی»
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]